Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Jep dorëhqjen, nuk ka dialog!
Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Ju erdh...
Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Ju erdh...
Shetet e Gjirit Persik dënojnë sulmet iraniane ndaj infrastrukturës civile: Janë krime lufte 18 Korrik, 17:37 ...
Abuizimi me fondet në Durrës, zbardhen dëshmitë/ Elisabeta Mataj: Jam qytetare e lirë, kush ma ndalon kazinonë...
Falja e pronave publike në Dhërmi e Palasë/ Berisha: PD nuk do i njohë kurrë këto vendime të Ramës 18 K...
Por, përtej kësaj, edhe pse ndoshta të pavëmendshëm, diçka e bukur, një si mrekulli e lehtë po ndodh rreth nesh.
1. Nuk e di a e keni vënë re diçka të pabesueshme që po ndodh këtë dimër. Nuk e kam fjalën për ekspozimin e kalbëzimit të pushtetit përmes dosjes Balluku, Akshi e plot thagmave të tjera (edhe këto, të paimagjinueshme deri para disa kohësh.) Por, përtej kësaj, edhe pse ndoshta të pavëmendshëm, diçka e bukur, një si mrekulli e lehtë po ndodh rreth nesh. Sistemi ynë nervor ëshë qetësuar. Shqisat po çlodhen. Logjika nuk ndjehet më e përdhunuar. Dhe ka lidhje të drejtpërdrejtë me mungesën e ish-Kryetarit të Bashkisë, z. Veliaj. Nuk ka më propagandë.
2. Jo se nuk e dinim se si është. Flas për vete e disa të tjerë që refuzuan të bëhen pjesë e lojës me gjasme, për Tiranën. Por, bombardimi me propagandë ishte i tillë sa, edhe ata që i rezistuan blerjes, në një pikë e kishin të vështirë të kuptonin të vërtetën, pas fasadës. Sepse, Propaganda bërtet. O do shurdhohesh, o do nisësh të bërtasësh dhe ti në kor me të tjerët. Ose të dyja. Me Veliajn në burg, instrumentet e propagandës (sa stërmundim për të mos përdorur termin “qentë e propagandës”) kanë heshtur. Nuk ka kush i ushqen. Me shurdhimin e megafonëve të propagandës që fillonin nga media të mëdha e përfundonin me media të vogla, influencerë e artistë, tashmë mund të shohim realitetin e qytetit vetë, pa na thënë se si duhet ta shohim.
3. Kam njohur dikur njeriun që kishte shtëpinë më të vjetër në Tiranë, një shtëpi qerpiçi, rreth 300 vjeçare. U shemb e u bë pallat. Dëshmia më e vjetër e qytetit, një ndërtesë që ka parë turq e xhonturq, rilindas e rebelë, shqiptarë që nuk ndjeheshin akoma shqiptarë. U shemb. I mbijetoi hordhive pushtuese, por jo burrit që na buzëqeshte nga ekranet me mëngë përveshura. Në Tiranën e të pandehurit Veliaj, gjatë këtyre viteve kam parë me dhjetëra vila, ndërtesa historike apo me vlera arkitekturore, më e famshmja prej tyre Teatri Kombëtar, të futen në rruspë për të ndërtuar pallate. Kudo ku ka patur një cep të lirë, sado të vogël, sado pak metra, madje edhe aty ku mezi nxinte 3-4 lodra fëmijësh, është gjetur mundësia për të ngritur një kullë. Nëpër pllakatet e tabelat e bëra pis nga smogu buzë kantiereve të ndërtimit, mund të lexosh akoma informacion për projektet: “miratuar me lejen x e y, nga Kryetari i Bashkisë, Erion Veliaj”.
4. Vazhdimisht në baret e Tiranës, kalojnë fëmijë të vegjël që lypin. Pas tyre, kalojnë gra që lypin. Pas grave kalojnë pleq që lypin. Të sëmurë që lypin. Burra që lypin… Shpesh lypjen e maskojnë si shitje ambulante. Ti nuk do të blesh çakmak, dhe gruaja rreth të 40-tat që shet çakmakë lokal më lokal të thotë: më fal ndonjë 200 leksh. Po kështu dhe burri që mban një daulle në dorë që nuk i bie kurrë. Varfëria e dhimbja e përshkon qytetin fund e krye, përveç qendrës. Kjo është Tirana e vërtetë e Erion Veliajt, dashnorit të romëve, kuzhinierit të azileve, ati që ndihmonte plakat të mbanin tradtat para kamerave ndërsa Policia Bashkiake përndiqte me vrap nëpër rrugica armikun e madh të rendit publik, plakat që shisnin 2 tufa sallatë në trotuar.
5. Gëbelsi, në mos gabohem, formalizoi teorinë bazë të propagandës: një gënjëshetër e përsëritur njëqind herë, njëmijë herë, bëhet e vërtetë. Ndërsa shikonim lulishtet që kishin qenë aty qëkur kemi lindur të ktheheshin në troje ndërtimi, tentonin të na bindnin që jetonim në mes të një pylli orbital. Ndërsa në statitikat europiane jemi qyteti me ajrin më të ndotur, me trafikun më të rënduar, me ujin e çezmave më kanceroz në tërë kontinentin, në lajme ne ishim qyteti më i bukur, më i kërkuar, më i ri, më punëtor, më i zvilluar, më arkitekturor, më avantgardë në Europë. Në fakt Tirana është qyteti i genocidit urban. Poshtë genocidit është firma e atij që emrin mund t’ia lexosh akoma në pllakatat e projekteve të ndërtimit.
6. Personalisht, di më shumë se një rast, kur gazetarë apo thjesht punonjës televizioni apo mediash të tjera, kërcënoheshin me heqje nga puna edhe thjesht për statuset kritikë ndaj Veliajt në Facebookun e vet personal. Kam pasur mundësinë të shoh personalisht mesazhet e të pandehurit Veliaj për x-in që e “sulmonte” në Facebook. Njoh një gazetar që punonte pa i dalë emri në titra, sepse pronari i medias kishte frikë nga presionet e Veliajt. Kjo, sigurisht nuk i shpëtoi syrit vigjilent të sistemit të spiunëve të Bashkisë. X-i, u end për shumë kohë pa punë, derisa Facebooku i tij u kthye në komentar ngjarjesh ndërkombëtare. Po të kishte një #Metoo shqiptare, do të ishte kjo. Dhuna ndaj kujtdo që guxonte të dilte nga rreshti i propagandës i Kryetarit në burg të Bashkisë.
7. Se sa politikan modern e progresist ishte Veliaj, tregohet qartë nga një fakt i vetëm. Edhe pse me akuza të rënda, edhe pse në burg, ai refuzon të bëjë aktin e vetëm sa europian e aq qytetar që i ka mbetur: të japë dorëheqjen e të çlirojë qytetin. Dhe pastaj të përballet me drejtësinë si një qytetar i thjeshtë. Kjo sigurisht nuk mund të ndodhë. Ai e di se çfarë ka bërë. Edhe, pse propaganda është një sëpatë me 2 tehe – manipulon publikun, por vetësugjestionon dhe krijuesit e saj, që nuk durojnë dot brerje ndërgjegjeje – edhe z. Veliaj po jeton jashtë karantinës së propagandës prej shumë muajsh. As ai, nuk mund tia mbushë më mendjen vetes e atyre poshtë vetes (në burg apo ende jashtë tij) që ky është një qytet europian, e ku jeta ka cilësi.
8. Në përgjithësi, opinioni që mbizotëron është se Veliaj është një kartë e djegur në politikë. Aq më tepër, kur, këtë dhjetor, vëmendja është tek skandalet e ditës, Balluku e AKSHI-t, duket e panevojshme të harxhosh kohë me të. Por, unë besoj që është e domosdoshme që të fillojmë të bëjmë llogaritë me të shkuarën. Sepse qytetet mund të vriten. Mund të vriten dhe nga një njeri i vetëm, i pajisur me bandën përkatëse që ia kalon projektet e genocidit
në Këshillin Bashkiak. Një njeri i cili ia arrin ta kthejë krejt administratën e qytetit në një makineri votash për ët mbetur në pushtet, e jo për të zgjidhur hallet e qytetit.
9. Herë pas here qarkullojnë lajme tavolinash për gjendjen e rënduar të ish Kryetarit Veliaj në burg. Për miqtë-armiqtë me të cilët shtyn ditët. E për ca gjëra të tjera. Ne kemi lindur në atë pjesë të botës, ku si model moral funksionojnë parimet kristiane. E kam vënë re tek të tjerët, por më ndodh edhe mua që kur dëgjoj për vuajtjet e një njeriu, qoftë ky dhe z. Veliaj, ndjej brenda meje dhimbsuri njerëzore. Edhe pse e dimë se çfarë ka bërë, prapë, njeriu brenda nesh kërkon të ndjejë empati për dikë që po vuan. Aq më tepër që ka një fëmijë të vogël jashtë, një fëmijë, që i mungon i ati dhe që nuk ka pse të ketë faj për çfarë mund të kenë bërë prindërit e vet. Edhe genocidi urban, blerja e mediave, betonizimi, propaganda, stresi i një qyteti ku nuk zgjidhet dot asnjë hall, zvogëlohen, humbasin, përpara vuajtjeve të një njeriu. Dhe dilema merr formë. Nis dhe vërtet më vjen keq për të.
10. Pastaj më kujtohet Ardit Gjoklaj. Një fëmijë i vrarë në kantieret e zeza të Bashkisë së Veliajt. Një fëmijë pa fëmijëri i detyruar të punonte për të ushqyer familjen. Një fëmijë, që tentuar ta bëjnë me faj për vdekjen e vet, sepse ishte një fëmijë pa prindër të pasur e me pushtet, pa akses në media e praktikisht një fëmijë pa të ardhme në një qytet të shanseve të pabarabarta.
Më kujtohet Ardit Gjoklaj, dhe botën time kristiane nis dhe e zëvendëson ajo orientale një botë ku karma funksionon. Dhe nuk ndjej më asnjë farë empatie. Ndjej vetëm paqë.
Meri LIka Nuk kam qenë asnjëherë kundër opozitës. Kjo nuk është një fjali mbrojtëse e thënë sipas rr...
Foto ilustruese Strategjia e re e Sigurisë Kombëtare të SHBA-ve mori një vëmendje më të madhe ndërkombëtare se...
Enver Robelli Nëse i lexon komentet e gazetave të Evropës Perëndimore, toni është i qartë: kontinenti ndodhet para sfida...
Teksa po lexoja raportet vjetore të Komisionit Europian për vendet që synojnë anëtarësimin në BE, së bashku me komunik...
Diella Shqipëria është vendi i parë që bën një hap të vërtetë drejt "algokracisë": qeverisjes me an&...
Zohran Mamdan Mirëmëngjes, botë! Gjatë 24 orëve të fundit, WhatsApp-i im ka qenë plot me mesazhe rreth Zohran Mamdanit d...
Më 1 nëntor 2024, një tendë betoni u shemb në stacionin hekurudhor në Novi Sad, qytetin e dytë më të ma...
Meri Lika I nderuar z. Dumani! Nëse dje do të kisha qenë në atë sallën ku ju raportuat, e ku përballë kishit intel...
Lutfi Dervishi Plumbi që del nga goja! (Reflektim mbi një tragjedi që Konica e parashikoi një shekull më parë)"Trimëria ...
Emmanuel Macron Emmanuel Macron i Francës do të mbërrijë në Bruksel për një takim kyç të Këshillit Evro...
