Protesta për Zvërnecin/ Protestuesit çajnë kordonin metalik, policia i sulmon me ujë. Tubimi shpërndahet në gjithë Tiranën
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Tragjedia me dy viktima në Shëngjin, policia jep detaje: Të gjithë shtetas nga Kosova, tre persona në spital 3 Qersho...
“Ka forca në Shqipëri dhe jashtë që janë kundër”/ Rama: Të rreshtohesh me PS, do të thot&eum...
"Shqipëria është e shqiptarëve"/ Qytetarët mbushin rrugët e Tiranës, kërkojnë anulimin e pr...
Nga Agim Xhafka
Qe viti 1990 kur më ra llotaria. Jo ajo klasikja,që merr një grusht para,por caktimi si gazetar në një festival fëmijësh në Izmir. Deri atë mot,kur mbusha 36 vjeç nuk më kishte rastisur të dilja jashtë kufijve.
E dija nga tv se psh në Shkup jetohej ku e ku më mirë,ndërsa në Romë,eh në Romë,shihja aq mrekulli sa as në ëndërrat më të bukura nuk i kisha parë. Kolegët e mij,ata që ishin shefa ose më të mëdhenj në moshë,kishin bérë ca shérbime jashtë. Si gazetarë me grupe vallesh a me konferenca të ndryshme. Kur ktheheshin ca ditë rrinin si të goditur nga dielli. Gëzimi,shoku im i zyrës,i ngacmonte:
-Hë,na thuaj tani që flinin poshtë urave dhe lypnin rrugëve ata që jetojnë andej.
Nuk kishte frikë se kishte ca kohë që krejt populli tallej me udhëheqësit e vet. Nga që në dyqane edhe miu thyente kokën e nga që e ardhmja dukej e zymtë.
Në atë klimë me trishtim që rrinte varrur mbi ne një mëngjes u nisëm me autobuz nga Tirana drejt Kapshticës. Ishin me nja 30 fëmijë artistë të vegjël të Kavajës që iu drejtuan Izmirit me rrugë tokësore. Qeveria nuk siguronte dot bileta avioni madje shoferi më tha që edhe me karburant do furnizohemi veç pér vajtje. Në kthim t’i lutemi Televizionit Shtetéror Turk të na i sigurojë ose ndryshe do rrimë në Izmir.
Sa kaluam Kapshticën dhe hymë në tokën greke gjithçka ishte ndryshe. Plot gjelbérim,rrugë të drejta,të gjera. Kur arritëm në autostradën e bregdetit u pataksëm,shijuam një perëndim që s’kishte piktor ta jepte aq magjishëm. Ec ec dhe pas 24 orëve hymë në Turqi. Iu drejtuam jugut,pas ca orësh qemë në Dardanele,që e kujtuam nga fjalët e Pandi Raidhit te filmi i Adem Rekës. Qeshnim të gjithë e pérsëritnim,kur isha një herë në Dardanele…
Në Izmir arritëm në darkë,plot pas dy ditësh. Fëmijët fjetën në autobuz. Aty bënin dhe provat. Festivali i Izmirit qe Ndérkombëtar ndaj duhej paraqitje dinjitoze. Unë mbaja shënime se pér atë punë më kishin dérguar,të shkruaja. Te hyrja e hotelit na prisnin plot ofiqarë të festivalit,por edhe shumë prindér me fëmijë pér dore.
-Kanë erdhur të marrin në shtëpitë e tyre artistët tanë,-tha Galipi,pérgjegjësi i grupit.
E vértet,zogjtë tanë u perfshinë nga mikpritësit e sa hap e mbyll sytë na u zhdukën nga sytë. Hyra në hotel,krahasuar me hotelet e vendit tim ishin si e bardha me të zezën. U rehatova ca orë. Në darkë ishim të ftuar nga organizatorët. Më pas më mbërtheu një gjumë aq i thellë sa në mëngjes më zgjoi Raqi,shoferi i autobuzit. Zbritëm te restoranti e pas gjysëm ore erdhën fëmijët që fjetën te familjet turke. Të gjithë kishin ndërruar veshjet.
Me xhupa té rinj,me këpucë të reja,me pantallona xhins. Dukeshin si fëmijët e televizioneve të huaja,mua më ngjanë më të bukur. Qenë aq të gëzuar sa nisën të tregonin pa rradhë se si ia kishin kaluar. Të gjithë e nisnin me të njëjtën fjali:
-Fjetëm në dhomë më vete,këtu nuk flenë fëmijët me prindërit.
Mes atyre dhuratave,mes asaj pritjeje aq të ngrohtë ata veçonin,fjetëm në dhomë më vete. E mbajta shënim këtë emocion. Siç e mbusha bllokun me suksesin e shfaqjes së tyre dhe me një diplomë të merituar që morën në fund. Kështu mes gëzimit të tyre dhe të Raqit,që tv Turk ia mbushi serbatorin me naftë,u kthyhem në atdhe. Shkova në redaksi para se të takoja gruan dhe vajzat. Shkrova reportazhin me titull “Dhoma ime!” E mbarova me një frymë,ia dhashë shefit ta shihte para se ta çonja në shtypshkronjë. Ai,i lodhur nga dita e gjatë,i futi një firmë pa e lexuar.
Të nesërmen më thirri në zyrë.
-Ne të nisëm pér festival,ti shkruan pér dhomë fëmijësh. Ky qe emocioni që pe?
-Po,ky ishte. Ata fëmijë e harruan shfaqjen,diplomën,lodhjen,mundin,kënaqësinë. U emocionuan nga ajo që u mungon te Shqipéria,nga mjedisi ku rrojnë,ku flenë,ku argétohen. Jetojmë në apartamente që janë sa një garazh makine në Greqi a Turqi. Bashkë flenë prinder e fëmijë,vëllezér e motra,gjyshër e nipa. Ndaj u çuditën,se panë e prekën atë që shohin në ëndérr,qetësinë e lirinë e tyre.
Më pas u tha që nga lart më dhanë një vèrejtje,por nuk e ndjeva. Se kishin filluar ditët e protestave. Ditët pér liri,demokraci dhe pér më shumë hapësirë në shtëpi…
Iftar dhe politikë, a u prek Muaji i Ramazanit nga politikanët?
TIRANË– Zhvillimi ekonomik dhe mirëqenia e qytetarëve të një rajoni nuk mund të konsiderohet si tradhti. Nacionalizmi simbolik është karakter tipik i...
Goran Bregoviç njihet njëkohësisht si “Led Zeppelin” i ish-Jugosllavisë dhe si një prej baballarëve të turbofolkut. Shpesh në skenë, në 30 vitet e fundit...
Të martën, 3 gusht, presidenti i ardhshëm i regjimit iranian do të marrë detyrën. Por, përurimi zyrtar i Ebrahim Raisi si president është çdo gjë, përvec...
MONITORVjeshta e vitit 2021, padyshim do të jetë një ndër stinët më sfiduese për vendet dhe popullsinë e të gjithë globit, për një numër arsyesh. Pandemisë ende...
Shiko, për një moment do zgjedh ta shoh ftohtë këtë çështjen e Open-Balkan. Pra larg politikës, patriotizmit, emocionit etj.etj… Thjesht matematikë e pas...
Pyetja kryesore është nëse shteti mund të diskriminojë të pavaksinuarit. Debati është pjesë përbërëse e lëvizjes kundër vaksinimit dhe po bëhet më i ashpër. Për...
Dikur, para viteve 2000, në Ministrine e Brendshme, në oborrin e brendshem te saj, ishte mbjelle hardhi rrushi. Hardhia ishte mbjelle nga koha e shokut Kadri Ha...
ARTINA HAMITAGAU lodha pram kogja shumë tu i palu teshat, nejse t’miat s’pata shumë, po i kam mledh do bakshishe me ja qu atyne të shpisë.Që dy vjet s’e kam pa ...
TIRANË– Më 24 korrik, një ditë më parë, kryebashkiaku i Tiranës, Erion Veliaj prezantoi flotën jeshile të autobusëve elektrikë që sipas tij, janë vetëm fil...
Klodi Smajlaj*Këtë mesazh zemre ua drejtoj kryesisht vajzave të reja, të cilave ua mirëkuptoj etjen që kanë për t’u kapur fort pas një modeli, ku u duket ...
