Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Jep dorëhqjen, nuk ka dialog!
Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Ju erdh...
Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Ju erdh...
Shetet e Gjirit Persik dënojnë sulmet iraniane ndaj infrastrukturës civile: Janë krime lufte 18 Korrik, 17:37 ...
Abuizimi me fondet në Durrës, zbardhen dëshmitë/ Elisabeta Mataj: Jam qytetare e lirë, kush ma ndalon kazinonë...
Falja e pronave publike në Dhërmi e Palasë/ Berisha: PD nuk do i njohë kurrë këto vendime të Ramës 18 K...
DHIMBJE TË ËMBLA…
(Tregimi i së dielës.)
Paskali dhe Rozi ishin çifti më i pëlqyer në Universitet. Studionin për inxhinieri, ishin në një kurs. Moshatarë, por Rozi ishte e imët dhe tregonte disa vjet më e vogël se Paskali. Ai ishte i gjatë, elegant, me flokë të zinj e sy jeshilë. Si sytë e Rozit, veç ajo i kishte flokët gështenjë. Nga fundi i vitit të parë u fejuan, pa mbushur ende 20 vjeç. Shkonin bashkë në fakultet, bashkë në mencë, bashkë në bibliotekë e shëtitje. Ndaheshim veç kur binte nata e sejcili rehatohej në konviktin e vet pas një dite të lodhshme por të bukur.
Qyteti Studenti kishte plot çifte të fejuarish, por si ata nuk gjeje të dytë. Se shkonin si portrete, qeshnin gjithmonë e kryesorja i shihje veç duke folur me njeri-tjetrin. Pa rreshtur, pa pushuar kurrë. Komunikimi është dashuri, pasion i shfaqur, etje për partnerin dhe ngazëllim që të merr frymën.
Jeta i çoi në shumë ndërtime kombëtare, në diga e kombinate. Nëpër kantiere ngritën familjen, u bënë me fëmijë dhe kur ndodhi përmbysja e madhe fati ua solli që Rozi kishte gjyshin në Amerikë dhe Paskali me gruan e me tre djemtë u bënë qytetarë amerikanë një ditë para 25 vjetësh. Sot janë në Georgia dhe fëmijët në Karolinën e Jugut, Alabama e Ilinois. Mbetur vetëm, por pa dert se në USA të gjithë duan të rrinë vetëm. I nxisin fëmijët të ikin tek e mira e tyre, kërkojnë t’i çlirojnë nga detyrimet që brezit të ri ia dikton tradita njerëzore.
Një nga këto ditë i takuam rastësisht në Atlanta. Na dolën përballë. Të shkathët, por të mpakur pak, të zbardhur e disi të avashëm, por sërish me ata sy, me atë qeshje dhe me atë komunikim. Nuk u pushonte goja, si zogj që vetëm cicërojnë. I takuam me mall. Sidomos gruaja ime se e ka pasur Rozin në konvikt në kohën e studentllëkut.
Pas një kafe e një intervist për njëri-tjetrin pyeta Paskalin:
– Po si nuk u mërzite duke qënë një jetë non stop 24 orë me Rozin? A ke ndonjë sekret? Se ja ne shkuam e erdhëm dje nga Alabama, 8 orë rrugë e nuk folëm një fjalë të paktën për motin.
Ai qeshi e ndërsa po mendohej të fliste, ndërhyri gruaja ime.
– Dashuria e këtij çifti ishte akt, vepër, jo fjalë. Dhe po e tregoj diçka që mbase as Paskali nuk e ka mësuar.
Ngjarja u bë intriguese. Dinte diçka gruaja për Rozin që Paskali nuk e kishte mësuar?! Çudi.
– E pi cigaren akoma?- e pyeti gruaja ime.
– Po, – i tha Paskali.
– Kur e ndizje atëherë, që ishe student, nuk e ke ditur se ato lekë të përditshëm ishin të ushqimit të Rozit.
– Nuk po kuptoj, – tha ai e ua afrua më pranë tavolinës.
– Rozi çdo darkë shiste kuponin e vaktit të mëngjesit. Ty të thoshte se nuk kishte uri në atë orë. Shkonte pa ngrënë në leksione dhe lekët që merrte blinte cigare për ty, ditë për ditë për …
– Katër vjet rresht, – psherëtiu Paskali dhe u çua, përqafoi Rozin. Gati po qante.
– Unë u çudita në fillim, e pyeta, por ajo më tha se i vëllai i dërgonte ca lekë shtesë mbi bursën që merrte nga shkolla dhe e paskam besuar. O zot, sa kanibal paskam qenë, -thoshte pa shaka e sërish përqafonte gruan.
Ajo si e zënë në një grackë pa dhimbje edhe donte ta dëgjonte këtë dialog, edhe nuk donte të zgjatej.
– Po pse nuk më detyrove ta lija duhanin? Ti e di që nuk ta kam bërë dysh asnjë dëshirë, – e pyeti Paskali.
– Në se do e bëja mes nesh nuk do kishte dashuri, nuk do kishte asgjë të bukur. Sakrifica për atë që do është vërtet dhimbje, por ka boll ëmbëlsi, kënaqësi e ngopje shpirti.
U ndamë. Ata majtas, ne djathtas. Nuk durova dhe e pyeta gruan:
– Moj, më duket se dhe unë kam pirë cigare kur isha student? Të kujtohet?
Tirana është boshatisur për ditët e pushimit. Cilën nga ritet e shenjta po ndiqni:
Fatura e radhës që zyrtarët publikë vunë mbi kurrizin e popullit, ajo e godinës në sheshin Italia, rikthen edhe një herë nevojën urgjente për ligjin e përgjegjë...
Fillimisht, kthehemi pas në kohë. Gjashtë vite më parë, Era Istrefi debutoi në tregun muzikor vendas me “Mani për Money”, që e renditi menjëherë këngëtarën në r...
Shqipëria ka vetëm dy zgjidhje që të dal nga gremima ku ka rrëshqitur. Nuk janë as zgjedhjet dhe as rotacioni. Nuk janë as dialogjet dhe as revolucioni. Të dyja...
Kisha pak kohë që isha emëruar ipeshkëv në Rrëshen, rreth gjashtë muaj, dhe një ditë më bie telefoni.– Alo! – Dom Gjergji? – Po – i them – kush është? – Unë jam...
TIRANË- Fatura e radhes qe zyrtaret publike vune mbi kurrizin e popullit, ajo e godines ne sheshin Italia, rikthen edhe nje here nevojen urgjente per ligji...
TIRANË- Në brendësi të Institutit Bujqësor, në ish konviktet e rrënuara dhe me kushte aspak njerëzore mes disa familjeve që mbijetojnë, janë strehuar me fë...
GJERMANI- Përse më parë askujt nuk i ka rënë ndërmend kjo zgjidhje? Vizita e kryeministres së re daneze të enjten (11.07) në Berlin e shoqëruar me nderime ushta...
TIRANË- Rama ka një plan të vendosë një taksë të re mbi naftën, që i ka vënë emrin ekzotik “Tarifë”. Dhe këtë do ta bëjë me justifikimin e ndry...
TIRANË- Telefonata fake e Kryeministrit maqedonas Zaev tregon qartë tradhëtinë e Edi Ramës ndaj Kosovës dhe Shqipërisë. Kjo tradhëti nuk është aspak në shë...
Përdhunimet brenda familjes duhen klasifikuar si vepër që dënohet me burgim të përjetshëm. Neni në kodin penal duhet formuluar i tillë, që të mos lejojë asnjë h...
