Protesta për Zvërnecin/ Protestuesit çajnë kordonin metalik, policia i sulmon me ujë. Tubimi shpërndahet në gjithë Tiranën
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Tragjedia me dy viktima në Shëngjin, policia jep detaje: Të gjithë shtetas nga Kosova, tre persona në spital 3 Qersho...
“Ka forca në Shqipëri dhe jashtë që janë kundër”/ Rama: Të rreshtohesh me PS, do të thot&eum...
"Shqipëria është e shqiptarëve"/ Qytetarët mbushin rrugët e Tiranës, kërkojnë anulimin e pr...
Reflektoni për një sekondë: çfarë ka për të mos e dashur demokracinë? Si qytetarë, ne jemi njerëz aktivë të së ardhmes sonë. Ne vendosim se çfarë na përshtatet dhe dimë se si ta identifikojmë atë kur dikush na e ofron. Nëse e mendojmë pak, është një koncept shumë romantik shprehja: “pushteti në duart e popullit”. Ja provojeni ta thoni me zë të lartë në një dhomë kur të jeni vetëm: “pushteti në duart e popullit”.
E patë si tingëllon? E patë sa romantike është?
Padyshim që tingëllon tërheqëse, poetike dhe madje çliruese për gjithësecilin, por ne priremi ta harrojmë pjesën tjetër të historisë. Ashtu si demokracia ia atribuon pushtetin dhe mençurinë opinionit popullor, ajo gjithashtu kërkon përgjegjësi dhe mësime prej tij. Nëse ne e injorojmë plotësisht elementin e dytë të dualizmit, që është votimi, ne rrezikojmë të romantizojmë demokracinë deri në atë pikë sa të jemi të gatshëm t’i japim zemrat tona dhe votat tona Skënderbeut të parë që na premton Hënën, yjet, madje i aftë që të na sjellë edhe Diellin në ditët me acar të pandemisë.
Le ta krahasojmë historinë tonë të shkurtër demokratike (tani dhe aq e shkurtër nuk është se u bënë 30 vjet, por le t’i bëjmë qejfin vetes) me romancën adoleshente të papërvojë, por që pak më vonë shëndrrohet në një lidhje serioze.
Demokracia jonë, filloi të lëkundej; populli ende nuk e dinte vërtet se çfarë dëshironte, pasi nuk kishte pasur eksperienca të mëparshme se me çfarë ta krahasonte. E vetmja gjë që dinim ishte se donim të flisnim, të thonim atë që mendonim, kaq na mjaftonte.
Në të njëjtën mënyrë, ishte ende herët të dihej se si të identifikoheshin modelet e korrupsionit dhe llojet e tjera të gabimeve dhe pikërisht kështu filloi lidhja jonë e parë serioze me RILINDJEN.
Dashuria e popullit heroik të shuplakës një milionshe, vazhdoi disa vite. Ne, me sytë të errësuar nga dashuria ia falnim gabimet, kriminelët në pushtet, sarkazmën, arrogancën, vjedhjet, korrupsionin, ia falnim Mamicat dhe Skënderbetë, deri sot kur dashuria mbaroi dhe normalisht ashtu si dhe në një lidhje serioze, burrë – grua, duhet të kthehej në respekt por që çuditërisht nuk ka ndodhur ende dhe as që ka shpresa të ndodh.
A na tradhëtoi gruaja? A shkoi me tjetrin Rilindja?
Gjithmonë na është dukur herët që të paguanim një dedektiv privat e ta kapnim gruan në flagrancë e pas kësaj ti kërkonim divorcin, sepse na dukej se nuk do ishim të zotët që të vazhdonim jetën pa të.
Përfundimi i një marrëdhënieje të tillë është sigurisht i vështirë dhe lë një hapësirë të madhe boshe në shpirtin dhe në jetën tonë, por s’kemi ç’bëjmë.
Në rastin tonë, RILINDJA ndërmori misionin të na kërkonte dhe të na premtonte gjithçka që sipas saj gruaja tjetër, OPOZITA nuk mundet.
Ja për shembull, jo më larg se dje, Rilindja dora vetë, na premtoi se do ta rishikoj tatimin progresiv. Domethënë, gruaja pasi na rropi për tetë vjetë duke na ushqyr vetëm me bukë thatë kurse vetë hante e pinte tek Nustreti, ndërkohë që ne në shtëpi shtrëngonim rripin përherë e më shumë e visheshin me rroba të firmës “Gabi”, kurse ajo vishej me firmato, sot na thotë se në shkëmbim të mos divorcit, do të na japë pak më shumë nga rroga mujore, domethënë fëmijët nuk do hanë vetëm bukë thatë por do kenë edhe qepë.
Që populli të votojë për një parti kundër asaj të mëparshmes, sigurisht që është e natyrshme. Eksitimi dhe shpresa shpesh janë të pakontrollueshme për shumë njerëz.
Por ashtu si dhe në jetë, ndjenja nuk zgjat shumë. Lidhja tashmë ka marrë fund. Burri po rebelohet, ashtu qetësisht por po rebelohet.
Kur nisi lidhja jonë me Rilindjen, ne si popull vinim pas disa lidhjeve të mëparshme të dështuara. Populli ndihej i tradhëtuar dhe në nevojë për një grua që t’i kuptonte hallet dhe t’i kullandriste familjen ndërkohë që burri i shtëpisë punonte.
Rilindja na e shiti veten si personin që dëshironte të na shëronte plagët tona, si “shpëtimtaren” që kupton se çfarë kemi vuajtur, ajo që gjithashtu iu besoi partive tradicionale dhe u zhgënjye. Ajo na e shiti veten si shpirtin tonë binjak. Me fjalë të tjera, krijoi fjalimin ideal që shërbeu si parathënie për të romantizuar figurën e saj.
Kryeministri ynë është ai lloj i politikanit që i bën lajka popullit për zellin dhe zgjuarsinë e tyre, duke lartësuar vetëm pjesën “e duhur” të demokracisë dhe duke u siguruar që pak nga pak të harrojmë detyrimet tona si qytetarë. Detyrime të tilla si kontrollori shoqëror dhe llogaridhënia, detyrime si rebelimi dhe kundërshtimi, harresa të cilat e kanë çuar vendin në një kapitull të ri të korrupsionit dhe të paqëndrueshmërisë politike. Politika e tij është një strategji ëmbëlsuese; sa më shumë që të na thuhet ne, popullit se sa gjë e mençur ishte nga ana jonë që e zgjodhëm dhe se sa të pista janë partitë e tjera, aq më pak nxitje do të ketë për të dyshuar në vërtetësinë e qëllimeve të qeverisë.
Një këshillë, modeste sigurisht: lidhja me një person kur tërheqja e vetme drejt të cilit vjen sepse ai thekson vazhdimisht se nuk është si të tjerët është një lidhje e keqe.
Në këtë pikë, shumica jonë e di, se tashmë nuk është më as çështje kohe zbulimi i trukeve të qeverisë aktuale dhe se ne duhet ta kthejmë faqen në një të re, por nuk është kaq e thjeshtë.
Nuk është kaq e thjeshtë sepse, demokracia nuk është vetëm romancë, por edhe një lojë strategjie. Imagjinoni një lojë shahu në të cilën një nga lojtarët është shumë i vendosur të mbrojë mbretëreshën e tij sepse ai beson se vetëm ajo i duhet për të fituar. Ndërsa loja përparon, lojtari sakrifikon disa figura të tjera në mënyrë që të mos humbasë mbretëreshën.
Kur të kuptojmë se strategjia jonë në këtë lojë shahu, nuk është më efektive, nuk do të na ketë ngelur më asnjë burim për të ecur përpara. Për sa kohë që nuk e zbresim kryeministrin nga ai piedestal imagjinar, ne shumë shpejt do të humbasim gjymtyrët tona kryesore dhe nuk do të jemi më në gjendje të luajmë lojën e demokracisë.
Qeveria aktuale është shumë afër, që nëse merr edhe këtë mandat, të ketë kontroll mbi të gjitha organet ligjëvënëse dhe ligjzbatuese, dhe me këtë, të jetë në gjendje të manipulojë bazat ligjore që mbështesin demokracinë.
Një sundimtar (ose një pretendet) që kërkon në mënyrë aktive një mënyrë për ta bërë të pamundur për ne të ndryshojmë administratën në rast se bëhet e paqëndrueshme, nuk është asgjë më shumë se dikush që kërkon pushtet dhe dominim, madje edhe mbi të drejtën tonë të zgjedhjes së lirë.
Prandaj, nuk duhet të romantizohet demokracia, aq më pak lojtarët e saj dhe gjymtyrët e saj. Ajo që ka rëndësi është të mësojmë nga secila kthesë dhe të pranojmë se ne kemi një detyrim për të llogaritur secilën lojë dhe jo vetëm të drejtën për të lëvizur me ushtarin në lojën e shahut.
1 vit nga zgjedhjet e 25 prillit si e shikoni gjendjen e vendit:
Prej vitesh nuk e kam dëgjuar më shumë sesa pas prishjes së Teatrit përdorimin e fjalës “monstër” nga të njohur e të panjohur. Epidemia e fjalës filloi me indin...
Tirana ka vendosur gjithnjë cila është forca politike që do të qeverisë Shqipërinë. Përtej sondazheve, hamendjeve dhe kalkulimeve, ka një rregullsi që nuk është...
Një shprehje thotë: “I varfëri punon, i pasuri e shfrytëzon, ushtari i mbron të dy, taksapaguesi paguan për të tre, dembeli pushon për të katër, pijaneci pi për...
TIRANE- Jorida Tabaku, ish-deputete e Partisë Demokratike mbajti fjalën hapëse në prezantimin e programit politik dhe ekonomik të Partisë Demokratike. Tabaku th...
1- E pashë tek një mik bullgar një statistikë lidhur me vaksinimin kundër COVID-it në nivel evropian. Në krye të listës ishte Britania e Madhe, e cila po vazhdo...
Çdo skandal i hapur është një mundësi për shpalosje krenarie në botën e Edi Ramës. Kur Shqipëria përmbytet, ai e quan turp për mediat, që tregojnë invest...
Përgjimet e fundit të antimafies italiane (si dikur ato të Habilajve) ku paratë e mafies investohen në kullat e Tiranës, më shumë se të qenit një lavatriç...
Ky mandat i dytë i rilindjes po mbyllet ashtu sikurse filloi: me përgjime që vërtetojnë atë që në fakt dihet botërisht. Skandali i lidhjes së Saimir Tahirit me...
Life’s but a walking shadow, a poor playerThat struts and frets his hour upon the stage,And then is heard no more. It is a taleTold by an idiot, full of sound a...
Gjatë ditëve të fillimit të janarit kanë ndodhur dy ngjarje që pushtuan mediat tradicionale, portalet dhe rrjetet sociale. Njëra ishte videoja e darkës në Dubai...
