Vrasja e policit në Lozhan/ Çobani çoi policinë te autori, nëna: Policia qëlloi e para, nuk thanë as dorëzohu
Si u zhvillua operacioni për arrestimin e Violand Braçellarit, çobanin e veshën si polic/ “Dorëzo armën&...
Si u zhvillua operacioni për arrestimin e Violand Braçellarit, çobanin e veshën si polic/ “Dorëzo armën&...
"Rama në burg, Berisha në Burg"/ Shqiptarët sërish në protestë para Ambasadës në Londër: Shqipë...
Rama shpërthen ndaj protestuesve: Dalin delirantë dhe influencera që fitojnë paratë e dynjasë dhe jetojnë me ...
Zgjedhjet e parakohshme parlamentare, mbi 100 prokurorë në terren 7 Qershor, 07:15 Sot zgjedhjet parlamentare n&eum...
Një qark i mbyllur po e kthen Superioren në një “azil” për ata që nuk patën forcë të ecnin përpara, duke vrarë konkurrencën dhe duke i dhënë mesazhin e gabuar çdo të riu që aspiron Europën: “Mos u shqetëso po dështove, këtu do të presim gjithmonë si hero”.
Nga Endi Tufa
TIRANE - Nëse ka një imazh që përsëritet rregullisht në futbollin shqiptar, ai është i lojtarit që niset drejt Europës me premtime të mëdha dhe kthehet pa u mbyllur viti, me valixhet plot me arsyetime, por me kontratën e re gati në tavolinë.
Ky fenomen, që tashmë mund ta quajmë pa frikë "Sindroma e Bumerangut", po kthehet në një normë shqetësuese që nxjerr zbuluar jo vetëm nivelin e vërtetë të rivalitetit në kampionatit tonë, por edhe mungesën e ambicies sportive përballë komoditetit financiar që ofron rikthimi në shtëpi.
Rasti më i fundit, ai i Redon Xhixhës që rivesh fanelën e Tiranës pas aventurës në Azerbajxhan, është vetëm vula e një sezoni që po dëshmon “dështimin” deri-diku, të eksporteve tona më të bujshme. Xhixha u largua si golashënuesi absolut dhe shpresa e madhe e sulmit kuqezi, por pas tre vitesh te Qarabag, ku shkëlqimi i tij ishte i sforcuar dhe minutat e kufizuara, ai zgjodhi rrugën e njohur: rikthimin aty ku e quajnë "mbret". Ky rikthim, ndonëse entuziazmon tifozërinë bardheblu, është në fakt një pranim i heshtur se ritmi i futbollit ndërkombëtar, qoftë edhe në kampionate si ai azer, mbetet një kafshatë e vështirë për t’u kapërdirë nga yjet e Superiores.
Historia nuk ndalet këtu. Kujtojmë Xhuliano Skukën, djaloshin që theu rekordet e transferimeve, kur u shit te Metz në Francë për 1.4 milionë euro. Pritshmëritë ishin që ai të ishte "Skuka i Kombëtares" në ligat e forta europiane, por realiteti ishte i dhimbshëm. Pas vetëm një viti endjeje nëpër stola dhe huazime të dështuara, ai u ul sërish në Rinas për t'iu bashkuar Partizanit.
Po ashtu, rasti i Sherif Kallakut mbetet simboli i këtij luhatjeje konstante; një lojtar që ikën drejt Kroacisë me statusin e fantazistit të padiskutueshëm, por që kthehet sa te Teuta, sa te Tirana, Partizani dhe Vllaznia, duke dëshmuar se zona e tij e rehatisë është brenda kufijve tanë, aty ku ritmi i ulët i lojës i lejon të shkëlqejë pa pasur nevojë për fizikun e kërkuar jashtë.
Edhe emra si Regi Lushkja apo Albi Doka plotësojnë këtë panoramë gri të futbollit tonë. I pari tentoi "parajsën" e Sheriff Tiraspol, një klub që luante në nivelet më të larta të Champions League, por u kthye brenda vitit për të veshur fanelën e Egnatias dhe më parë të Tiranës.
I dyti, pasi provoi kampionatin kroat dhe atë hungarez pa gjetur stabilitet, u rikthye sërish te "foleja" bardheblu. Të gjitha këto lëvizje kanë një emërues të përbashkët: lojtarët tanë e kanë shumë të lehtë të dorëzohen.
Pse të luftosh me mish e me dhëmbë për një vend titullari në të ftohtin e Europës Qendrore apo Lindore, kur mund të kthehesh në Shqipëri, të marrësh një rrogë të majme (shpesh më të lartë se ajo që do merrje jashtë si lojtar stoli) dhe të trajtohesh si shpëtimtar?
Problemi këtu është i dyanshëm. Nga njëra anë, Superiorja prodhon lojtarë "flluska", të cilët duken yje vetëm sepse niveli taktik dhe fizik i ligës sonë është në pikën më të ulët. Kur këta lojtarë përballen me intensitetin e vërtetë, ata "mbyten" brenda 45 minutave të para. Nga ana tjetër, klubet tona, në vend që të promovojnë talente të reja dhe të guxojnë, preferojnë të riciklojnë këto "dështime" të suksesshme. Ata i presin me tapet të kuq, duke u dhënë çelësat e ekipit lojtarëve që sapo kanë humbur betejën e tyre më të rëndësishme jashtë.
Për sa kohë që rikthimi në Shqipëri pas një dështimi jashtë do të shihet si "goditje në merkato" dhe jo si një alarm për rënien e nivelit, futbolli ynë do të vazhdojë të rrotullohet rreth vetes.
Ky qark i mbyllur po e kthen Superioren në një “azil” për ata që nuk patën forcë të ecnin përpara, duke vrarë konkurrencën dhe duke i dhënë mesazhin e gabuar çdo të riu që aspiron Europën: “Mos u shqetëso po dështove, këtu do të presim gjithmonë si hero”.
KUVAJT - Një tjetër finale, një tjetër fitore: PSG fiton edhe Superkupën franceze. Fituesit e Ligue 1 të sezonit ...
SPANJE - Karriera e Quique Setién ka qenë e gjatë dhe jo gjithmonë e mbushur me kujtime të bukura. Në një intervistë...
KUVAJT - Pasi fitoi Superkupën franceze në tre vitet e mëparshme, PSG përballet me Marsejën në Kuvajt (19:00), duke kë...
ANGLI - Mercyline Chelangat (e lindur më 17 dhjetor 1997) është një vrapuese ugandase e specializuar në garat e distancave t&eum...
KOREJA E JUGUT - Spanjoli Carlos Alcaraz dhe italiani Jannik Sinner u pritën si heronj në Korenë e Jugut, disa ditë pa...
SPANJE - FC Barcelona pret që Joao Cancelo (31 vjeç) të mbërrijë nesër në Barcelonë për ekz...
ITALI - Marrëdhënia midis Alice Campello dhe Álvaro Morata është përkeqësuar sërish pasi shtypi italian zb...
SPANJE - Iker Casillas ka thyer heshtjen për t’i siguruar të gjithë për shëndetin e Sara Carbonero, e cila ë...
SPANJE - Superkupa e Spanjës nuk do të luhet më në javën e parë të janarit. Ose të paktën ky ësht&...
TIRANE - Ish-sulmuesi bardheblu nga Laçi u largua nga Tirana në vitin 2023, por pas tre vitesh ai rikthehet sërish aty ku shkëlqeu, n&eu...
