Insights

Big Brother në vend të DEAS…

30 Dhjetor 2021, 07:47 Nga DOSJA

Nga Ilir Gjini

TIRANË – Limoz Dizdarit, kompozitorit të mirënjohur që ka lënë gjurmë në muzikën shqiptare, aq i dashur për publikun për krijimet e tij ku veçojmë – “Këputa një gjethe dafine”, në vend të kurorës me dafina të mirënjohjes, i zaptuan teatrin e tij të ëndrrave “Dea” në Ksamil, për të ngritur kullën e radhës. Kullomania për të fituar pa u bërë merak për vlerat që shkatërojmë, big brother-ia në vend të artit të vërtetë, po mbizotërojnë kudo. Kompozitori Dizdari kishte investuar në qendrën “Dea” prej më shumë se 20 vitesh duke e kthyer në një oaz kulture, por kjo nuk mjaftonte për pushtetmbajtësit tanë.

Të gjithë jemi dëshmimtarë se si regjimi shkatëroi në mesnatë Tetrin Kombëtar pa pyetur për shqetësimet e artistëve, historianëve e arkitektëve që kërkonin ruajtjen e tij si një vlerë e çmuar e trashëgimisë sonë. Pa mëshirë, nën rrënojat e teatrit u groposën shumë vlera memoriale të teatrit. Rekuizita shfaqesh, shirita fonikë, kostume e suvenire të aktorëve. I gjithë ky shkatërim për t’i hapur rrugë kullave ftimprurëse. Historia sërisht përsëritet. Kompozitori Dizdari u përballë dje me një surprizë të pakëndëshme kur teksa po kthehej nga një vizitë tek mjeku, e gjeti të zaptur e të përdhunuar teatrin e tij të ëndrrave. Skultura e piktura të përçunduara, rafte librash përtokë të shqyera dhe roje te porta që i ndaluan hyrjen.

E gjithë kjo komedi e zezë kaloi pa bujë mediatike. Mediat ishin të zëna se si e tha batutën kryeministri! Kush hyri në big brother? Madje edhe eventi më i rëndësishëm muzikor i vendit “Festivali i Këngës”, i hapi portat për big brother-in! Shoqëria shqiptare fatkeqësisht po big brother-zohet. Me një opozitë të preokupuar te lufta brenda vetes dhe ndrimi i bravave, media të vëna tërësisht në shërbim të regjimit, shkatërimi i një teatri nuk përbën lajm. Lajm përbën nëse Donaldi puth Beatrix! Rama ka veshur shallvare! Lali Eri mbolli një fidan! E kush do t’ia dijë nëse Limoz Dizdarit i prishin teatrin “Dea”.

Fundia kemi Dean tjetër, atë të Butrintit. Ugolini e grabiti pasi e zbuloi në 1928, po fatmirësisht italianët na e kthyen në vitin 1981. Dyzetë e dy letra dërgoi kompozitori Dizdari në të gjitha instancat e shtetit madje edhe tek ambasadorët që nuk lënë qokë pa evidentuar, por nuk morri asnjë përgjigje. Heshtje dhe vetëm heshtje. Heshtje ndaj një kompozitori që do mbetet në memorjen e kulturës së kombit. Heshtje ndaj një personaliteti që me notat muzikore pikturoi portretin më të bukur të atdheut tonë.

Heshtje ndaj maestros që kompozoi simfoninë e alpeve kryelarta, pëshpërimën e gjetheve të dafinës kur era i përkund , zhurmën e harlisur të burimeve e krojeve kur bora shkrin dhe melodinë e tik-takut të zemrës së dashuruar! Heshtje edhe nga komuniteti i artistëve përveç dirigjentit Bujar Llapaj. Kompozitorit të famshëm të muzikës së dafinave Dizdari, tani nuk i mbetet veçse të kompozojë versionin e dytë të “Perludit të Vdekjes” të kompozitorit famoz Rahmaninov, si një etyd për vdekjen e drejtësisë dhe shtetit ligjor. E teksa po shkruaja këto rreshta më erdhën ndër mend disa vargje nga poezia që shkrova kur u prish ndërtesa e Teatrit Kombëtar:

Edhe vetë Zeusi nga Olimpi këtë tragjedi po vështronte,

I’u dhimbs Prometeu që zinxhirësh rrënkonte…

Një lot syrit i rrodhi si një shkrepëtimë,

Prometeut zinxhirët i këputi, i fali lirinë,

Ti veç zjarrin vodhe…

Këta kulturës i vodhën flakën!

Pluhuri i memories në qerpikët e qytetit rra,

Qyteti u zgjua po Teatër më nuk pa!

(E.H/Dosja.al)

Ndihmës-Sekretarja e Shtetit takoi Alibeajn, ndërsa Paloka deklaroi se ka firmosur peticionin kundër ambasadores Kim. Çfarë do të thotë kjo për PD?

View Results

blog blog ilir gjini ilir gjini