Historike! Trump mbërrin në Pekin pas gati një dekade, pritet me ceremoni nga presidenti Xi Jinping

Presidenti i SHBA-së, Donald Trump

Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, ka mbërritur në Pekin të mërkurën për një samit me udhëheqësin e Kinës, Xi Jinping, në një kohë kur lufta në Iran dhe pasojat e saj në tregjet globale të energjisë mund t’i ndikojnë përpjekjet për stabilizimin e marrëdhënieve midis dy ekonomive më të mëdha në botë.

Trump, i cili po zhvillon vizitën e tij të parë në Kinë që nga viti 2017, do t’i nisë bisedimet zyrtare dyditore me Xinë të enjten. Derisa tensionet tregtare, Tajvani, inteligjenca artificiale dhe eksportet e mineraleve të rralla pritet të jenë në krye të agjendës, konflikti në Iran dhe ndalja pothuajse e plotë e transportit detar përmes Ngushticës së Hormuzit i kanë shtuar urgjencë dhe kompleksitet takimit. 

Duke folur para nisjes nga Uashingtoni, Trump hodhi poshtë sugjerimet se Pekini mund të luajë rol vendimtar në përfundimin e luftës.

“Nuk mendoj se kemi nevojë për ndihmë me Iranin”, u tha Trump gazetarëve në Shtëpinë e Bardhë të martën mbrëma.

“Ne do ta fitojmë atë në një mënyrë ose në një tjetër, qoftë në mënyrë paqësore apo ndryshe”, shtoi ai.

Samiti pritet të jetë një sprovë nëse Uashingtoni dhe Pekini mund ta ruajnë një ekuilibër të brishtë në një kohë kur paqëndrueshmëria globale po rritet. Të dy qeveritë, sipas analistëve, duket se janë të përqendruara në ruajtjen e stabilitetit në një nga marrëdhëniet dypalëshe më të rëndësishme në botë, pasi pasiguria ekonomike dhe krizat gjeopolitike po rriten globalisht.

“Si Kina ashtu edhe Shtetet e Bashkuara kanë interes të përbashkët për të krijuar një marrëdhënie të qëndrueshme mes vete”, tha për Radion Evropa e Lirë Rana Mi tter, kryesues i marrëdhënieve SHBA-Azi në Harvard Kennedy School. 

“Shtetet e Bashkuara kanë qartazi interesa aktive diku tjetër, veçanërisht në Lindjen e Mesme në këtë moment, ndërsa Kina është gjithashtu e interesuar ta ringjallë ekonominë e vet të dobësuar”, shtoi ai.

Armëpushimi tregtar nën presion

Pavarësisht zhvillimeve gjeopolitike, të dy palët kanë sinjalizuar se çështjet tregtare dhe ekonomike do të mbeten në qendër të samitit.

“Do të flasim me presidentin Xi për shumë çështje të ndryshme”, tha Trump para se të hipte në avionin e Air Force One. “Mbi të gjitha do të jetë tregtia”.

Vizita e tij po ndodh gjithashtu në një moment politikisht delikat për të dy liderët.

Trump është përballur me kritika të brendshme për pasojat ekonomike të luftës në Iran, veçanërisht për rritjen e çmimeve të karburanteve dhe shqetësimet për inflacionin të lidhura me ndërprerjet në furnizimet energjetike nga Lindja e Mesme.

Për Pekinin, ngadalësimi i rritjes së eksporteve dhe shqetësimet mbi kërkesën globale japin sinjale alarmuese për ekonominë e vendit dhe kanë rritur presionin për të parandaluar përkeqësimin e mëtejshëm të marrëdhënieve me Uashingtonin.

Zyrtarët e administratës Trump thonë se Shtëpia e Bardhë shpreson ta ruajë një armëpushim të brishtë tregtar të arritur vitin e kaluar, i cili lehtësoi disa tarifa dhe kontrolle eksporti në këmbim të rifillimit të dërgesave kineze të mineraleve të rralla. Zinxhiri i furnizimit të këtyre mineraleve mbizotërohet nga Kina dhe ato janë jetike për industrinë prodhuese dhe atë të mbrojtjes në SHBA.

Dy palët pritet gjithashtu të diskutojnë blerjet e produkteve bujqësore amerikane dhe avionëve Boeing, si dhe mekanizma të mundshëm për koordinim ekonomik në të ardhmen.

Tajvani, Irani dhe fërkimet strategjike

Zyrtarët kinezë pritet gjithashtu të ushtrojnë trysni ndaj Trumpit lidhur me Tajvanin, të cilin Pekini e konsideron territor të vetin dhe është zotuar se një ditë do ta marrë nën kontrollin e vet. Përtej Tajvanit, Irani pritet të mbetet në qendër të diskutimeve.

Kina ka ruajtur lidhje të ngushta me Teheranin gjatë gjithë konfliktit, duke vazhduar të blejë naftë iraniane ndërsa publikisht ka kritikuar veprimet amerikane në rajon. Pekini gjithashtu është përpjekur të paraqitet si një forcë diplomatike stabilizuese. 

Administrata Trump e ka vëzhguar kujdes gjithnjë e më të madh lidhjen mes tyre. Javët e fundit, Uashingtoni vendosi sanksione ndaj disa kompanive kineze të akuzuara për përpunimin e naftës bruto iraniane dhe ndaj katër entiteteve kineze që dyshohet se lidhen me mbështetje satelitore për operacionet ushtarake iraniane.

Zyrtarët amerikanë thonë se gjatë samitit Trump pritet të ushtrojë trysni ndaj Xisë për mbështetjen ekonomike që Pekini i jep Teheranit.

Megjithatë, analistët paralajmërojnë se asnjëra palë nuk duket e etur për një përballje të madhe.

“Për Iranin dhe çështjet më të gjera gjeopolitike, diskutimet mund të fokusohen në shmangien e rritjeve të mëtejshme të çmimeve të naftës dhe menaxhimin e rrezikut të përshkallëzimit, por një përputhje e thellë qëndrimesh nuk ka gjasa të ndodhë duke pasur parasysh dallimet strategjike themelore”, tha për REL-in Alicia Garcia-Herrero, ekonomiste për rajonin Azi-Paqësor në firmën franceze financiare Natixis./REL

Donald Trump

KINA- Presidenti amerikan, Donald Trump ka mbërritur në Pekin, pas gati një dekade nga vizita e tij e fundit. Por, ky nuk është udhëtimi që presidenti Trump kishte imagjinuar dhe ka pikëpyetje të mëdha nëse ai mund të marrë atë që dëshiron, ndërsa SHBA-të mbeten të përfshira në konflikt me Iranin.

Duke mos dashur që Irani të pengonte udhëtimin e tij, Trump e shtyu vizitën e tij të planifikuar në Kinë në mars për t'i dhënë kohë luftës, e cila tha se do të zgjidhej brenda pak javësh të zhvillohej. Muaj më vonë, një marrëveshje paqeje mbetet e pamundur dhe Trump deklaroi pak ditë më parë se armëpushimi me Iranin është në mbështetje masive të jetës.

I pyetur pse Trump po ecën përpara me këtë udhëtim, një zyrtar i lartë amerikan tha: “Pse nuk do të vazhdonte ai me të gjitha detyrat e tjera që ka si president i SHBA-së?” dhe vuri në dukje se konflikti ishte më aktiv kur udhëtimi u shty fillimisht.

CNN shkruan se ndërsa udhëheqësit pritet të zbulojnë marrëveshje tregtare që Trump mund t’i cilësojë si një fitore në vendin e tyre, Irani ka të ngjarë të dominojë bisedën. SHBA-të vazhdojnë bllokadën e tyre në Ngushticën e Hormuzit, gjë e cila ka pasoja të mëdha për Kinën, konsumatorin më të madh të naftës iraniane.

Takimi i udhëheqësve vjen disa ditë pasi ministri i jashtëm i Iranit, Abbas Araghchi, udhëtoi për në Pekin, duke nënvizuar lidhjet e ngushta midis dy vendeve. Trump pritet të inkurajojë Xi-në që të shtyjë Iranin të rihapë ngushticën dhe të bjerë dakord për një marrëveshje paqeje.

“Do të pres që presidenti të ushtrojë presion”, tha zyrtari amerikan, duke iu referuar një njoftimi të kohëve të fundit për sanksione që synojnë individë dhe kompani që i mundësojnë Iranit përpjekjet për të siguruar armë dhe lëndë të tjera të para.

Disa zyrtarë amerikanë kanë shprehur shqetësim se Trump po hyn në një takim ku Xi mban letrat në dorë dhe se udhëheqësi kinez mund ta përdorë këtë ndikim për të marrë atë që dëshiron në një çështje të rëndësishme për Pekinin dhe Tajvanin./Dosja.al

Donald Trump dhe Xi Jinping

SHBA- Takimi i Donald Trump me udhëheqësin kinez Xi Jinping këtë javë është një ngjarje kryesore që synon të demonstrojë gjurmën e pashlyeshme të presidentit në historinë botërore. Por ndërsa spektakli kinez do ta portretizojë atë si një burrë shteti të nderuar, vizita do të tregojë gjithashtu se si disa nga vendimet e Trump, përfshirë një luftë me Iranin që ai nuk mund t'i japë fund, rrezikojnë të minojnë autoritetin e tij dhe fuqinë amerikane.

Një situatë e trazuar globale e krijuar me vetëdije nga presidenti amerikan do të krijojë sfondin e këtij samiti ndryshe nga çdo takim i liderëve amerikanë dhe kinezë që kur Presidenti Richard Nixon nxiti Kinën në skenën botërore në vitet 1970. Samitet e SHBA-së dhe Kinës kanë ndjekur prej kohësh stabilitetin në atë që është bërë marrëdhënia diplomatike më e rëndësishme në botë. Por Trump është antiteza e qëndrueshmërisë: Ai e ka kthyer SHBA-në në një nga burimet kryesore të paqëndrueshmërisë në botë.

Trump gjithashtu ka liruar themelet tradicionale të epërsisë amerikane, duke përfshirë tregtinë e lirë, aleancat dhe një rend ndërkombëtar që favorizon Uashingtonin. Ai e sheh këtë transformim si një pohim të fuqisë së zhveshur amerikane dhe lirisë së njëanshme të veprimit. Kritikët e shohin atë si një akt vetë-sabotimi që neutralizon avantazhet globale të SHBA-së pikërisht në momentin që supremacia amerikane po testohet në fronte të shumta nga një superfuqi aspirante kineze.

Dështimi i presidentit për të dhënë një fitore të qartë në Iran dhe pasgoditjet katastrofike ekonomike globale të luftës së tij gjithashtu ngrenë pyetje të reja në lidhje me fuqinë amerikane që Kina mund të kërkojë të shfrytëzojë. Përplasja e fundit e Iranit ndaj kërkimit të Trump për një marrëveshje dhe një dalje të hënën ngatërrojnë pretendimet e tij se ajo është gati të rrëzohet. Sfida e një fuqie më të vogël përballë fuqisë amerikane e lë atë të duket personalisht i dobësuar.

Trump u takua me ekipin e tij të sigurisë kombëtare të hënën në mbrëmje. Dhe CNN citoi burime që thoshin se presidenti po shqyrtonte një rifillim të veprimeve ushtarake kundër Iranit më seriozisht sesa ka bërë për javë të tëra. Teherani, ndërkohë, i dërgoi një tallje para udhëtimit presidentit.

"Zoti Trump, kurrë mos imagjinoni se duke përfituar nga qetësia aktuale e Iranit, do të jeni në gjendje të hyni triumfalisht në Pekin", tha Ali Akbar Velayati, një këshilltar i udhëheqësit të ri suprem, sipas një raporti nga agjencia gjysmëzyrtare e lajmeve iraniane Tasnim.

Si Kina mund të përpiqet të shfrytëzojë shqetësimin e Trump

Lufta ofron sfida dhe mundësi për Kinën. Ndërsa administrata dëshiron që ajo të mbështetet te aleatët e saj nominalë në Teheran, pakënaqësia e saj për mbylljen e ngushticës së Hormuzit, një rrugë e rëndësishme furnizimi me importet e saj të naftës, mund të shkaktojë presion mbi Trump. Dhe çdo ndihmë diplomatike që ofron Kina ka të ngjarë të vijë me fije të lidhura, në tregti apo edhe në një çështje që Pekini e konsideron si ekzistenciale: pretendimet e tij për sovranitet mbi Tajvanin.

"Këto nuk janë kushtet strategjike që do të dëshironit të kishit për të shkuar në një samit të fuqive të mëdha," tha një ish-zyrtar i lartë amerikan.

Dhe Edgard Kagan, Kryetar Freeman në Studimet e Kinës në Qendrën për Studime Strategjike dhe Ndërkombëtare, tha se lufta me Iranin shton një kartë të egër në një samit të përgatitur si një çështje kryesisht ekonomike nga Sekretari i Thesarit Scott Bessent dhe Përfaqësuesi i Tregtisë së SHBA-së Jamieson Greer.

"Kjo është ndryshe, sepse ekziston një çështje (Irani) që është e një rëndësie të jashtëzakonshme për të dyja palët. Mendoj se kjo është ajo që e komplikoi në të. Natyrisht që presidenti do të kishte preferuar shumë të shkonte në Kinë duke pasur një zgjidhje të kënaqshme dhe një që i dha atij një shtysë të madhe për këtë", tha Kagan, një ish-ambasador amerikan në Malajzi.

Kina tradicionalisht kërkon një marrëdhënie të qëndrueshme me SHBA-në. Ajo ka nevojë për parashikueshmëri pasi menaxhon një ekonomi të fuqishme që vuan nga probleme të thella strukturore. Ajo ka kaluar çerekun e parë të shekullit duke përdorur marrëdhënie relativisht beninje me Uashingtonin për të ndërtuar fuqinë e saj të re ushtarake dhe rajonale.

Trump, veçanërisht në mandatin e tij të dytë piroteknik, ka bërë një thyerje të mprehtë me politikat më të parashikueshme të presidentëve që datojnë që nga Nixon. Mund të ketë një të vërtetë në besimin e tifozëve të Trump se paparashikueshmëria e tij është një pasuri që mund të gabojë kundërshtarët si Xi. Megjithatë, rrezikon të luajë në duart e Pekinit.

Për shembull, Tajlanda, një aleat i traktatit të SHBA-së, është një nga shumë fqinjët e Azisë Juglindore që e shihnin Uashingtonin si një mbrojtje kundër një Kine moderne mbizotëruese. Por ajo po detyrohet në rivlerësime të ashpra të politikës së jashtme nga administrata e dytë Trump. Ministri i saj i Jashtëm Sihasak Phuangketkeow u ankua muajin e kaluar se SHBA nuk kishte bërë asgjë për të lehtësuar ndikimin ekonomik të luftës së saj në Iran.

"Ne nuk duam ta dënojmë SHBA-në drejtpërdrejt, por kjo nuk është diçka që nuk duhej të fillonte", tha Sihasak për Washington Post nga margjinat e bisedimeve me ministrin e Jashtëm të Kinës Wang Yi.

Takimi ishte intrigues, pasi Kina do të përfitonte nga çdo largim i përhershëm midis SHBA-së dhe miqve të saj në Azinë Juglindore.

Kina dhe Irani ekspozuan kufijtë e improvizimit të Trump

Ana negative e qasjes së presidentit nuk është thjesht gjeopolitike. Mund të formësojë gjithashtu perceptimet kineze se fuqia e Trump po zbehet. Ian Lesser, një bashkëpunëtor i shquar në Fondin Gjerman Marshall të Shteteve të Bashkuara, tha se aktivizmi i furishëm i politikës së jashtme të Trump në mandatin e tij të dytë ka të ngjarë të befasojë kinezët.

"Tani thënë kjo, ky aktivizëm nuk shton domosdoshmërisht rritjen e ndikimit. Në fakt, unë mendoj se natyra e pazgjidhur e disa prej këtyre ndërhyrjeve, në një farë kuptimi, ngre më shumë pyetje sesa përgjigjet," tha Lesser.

Vizita e Trump në Kinë mund të nxjerrë në pah një aspekt tjetër të mandatit të tij të dytë: Për të gjitha pretendimet e tij për fuqi dominuese globale, Pekini dhe Teherani kanë ekspozuar detyrimet e qasjes së tij improvizuese dhe e kanë detyruar atë të mbyllë sytë.

Pekini luajti kartën e tij më të mirë kundër Trump vitin e kaluar duke përdorur kontrollin e tij mbi elementët e tokës së rrallë në të cilat mbështetet industria amerikane e teknologjisë për ta detyruar atë të ulë në mënyrë drastike tarifat ndaj eksporteve kineze. Kina u bë fuqia e parë që tejkaloi presidentin në luftërat e tij të shumta tregtare globale.

Irani ka treguar gjithashtu fuqinë e levës ekonomike mbi SHBA-në duke mbyllur në mënyrë efektive ngushticën e Hormuzit dhe duke krijuar një krizë globale energjetike, e cila po ushtron një çmim të rëndë politik mbi Trump përmes rritjes së çmimeve të benzinës.

Kina nuk ka zgjidhje tjetër veçse të merret me një Trump përçarës

Megjithatë, pavarësisht mjedisit shtypës ndërkombëtar që turbullon samitin, ka arsye të mira për të besuar se të dyja palët duan një sukses. Trump nuk mund të përballojë një krizë tjetër të politikës së jashtme dhe ai dëshiron spektaklin e një vizite shtetërore kthimi në SHBA nga Xi, ndoshta që këtë vit. Udhëheqësi kinez dëshiron të bindë SHBA-në të tërhiqet në Iran për të lehtësuar rritjen e çmimeve globale të energjisë që paraqesin komplikime për ekonominë e saj. Rritja e udhëhequr nga eksporti i Kinës varet nga një ekonomi globale e shëndetshme.

Ndryshe nga Trump, Xi mund të luajë lojën e gjatë, pasi sundimi i tij totalitar mund të zgjasë pas janarit 2029, kur kufijtë e mandatit kërkojnë largimin e Trump nga detyra. Fakti që Trump dhe Xi ndajnë shumë karakteristika mund të lehtësojë një përballje mbi Iranin dhe çështje të tjera të diskutueshme.

Secili është hiper-agresiv në projektimin e fuqisë së tij. Të dy përbuzin rendin ndërkombëtar global. Në rastin e Xi, kjo është e pritshme, pasi Pekini e sheh një sistem ndërkombëtar të bazuar në rregulla si të njëanshëm ndaj Shteteve të Bashkuara. Por që një president amerikan të ketë pikëpamje të ngjashme shpërfill brezat e politikës së jashtme amerikane.

Të dy Trump dhe Xi janë nacionalistë të pafalshëm dhe duket se shijojnë imazhet e thirrjes së bisedimeve midis dy burrave më të fuqishëm të botës.

"Unë kam një marrëdhënie të shkëlqyer me Presidentin Xi," tha Trump të hënën, duke nënvizuar pikëpamjen e tij për marrëdhëniet ndërshtetërore si të pandashme nga marrëdhëniet e tij personale me udhëheqësit e huaj , një tendencë që disa mund ta shohin si një mënyrë për të nxjerrë lëshime përmes lajkave.

Kagan tha se kinezët kanë arritur të parashikojnë paparashikueshmërinë e presidentit dhe të respektojnë disa nga sukseset e tij të papritura në skenën botërore, dhe kanë arsyetuar se një marrëdhënie efektive udhëheqës-udhëheqës është thelbësore. Kinezët duan stabilitet, në mendjet e tyre, mënyra më e mirë për tu marrë me një administratë Trump është të kenë një marrëdhënie shumë të fortë me Presidentin Trump,tha Kagan.

Por çdo pritshmëri që Trump mund të ketë se miqësia e tij me Xi do të sjellë presion vendimtar mbi Iranin ka të ngjarë të jetë e pabazë. Pekini, me gjithë fuqinë e tij në rritje, është zakonisht i kujdesshëm në ushtrimin e pushtetit larg rajonit të tij të afërt. Ajo nuk ka asnjë interes për një regjim më miqësor me SHBA-në në Iran. Të kesh SHBA-në të ngecur përsëri në Lindjen e Mesme dhe tranzicioni i aseteve ushtarake nga Azia gjithashtu pengon kthesën e shtyrë pafundësisht të SHBA-së në Azi. Dhe paaftësia ose mosgatishmëria e Trump për të urdhëruar marinën amerikane të rihapë ngushticën e Hormuzit ka ngritur pyetje më strategjike në lidhje me gatishmërinë e tij për të mbrojtur Tajvanin.

Një vizitë e ministrit të jashtëm të Iranit në Pekin javën e kaluar ngriti disa shpresa në Uashington se Kina po përgatitej të ndërmjetësonte një zgjidhje për luftën. Por disa ekspertë thanë se kjo mund të jetë projektuar në mënyrë që Xi t'i thotë Trump se ai tashmë i ka bërë thirrje Iranit të rihapë ngushticën.

Çdo vizitë shtetërore e presidentit amerikan në Kinë shënon një moment kritik të administratës së tyre dhe një moment të rëndësishëm për botën. Do të jetë ironike nëse rezultatet e disa vendimeve të Trump shërbejnë për të demonstruar kufizime në fuqinë e tij, në vend të dominimit global që ai shpresonte të projektonte në Pekin./Dosja.al

Donald Trump

KINA- Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, sapo ka mbërritur në Pekin të Kinës, ku do të zhvillojë bisedime me homologun e tij kinez, Xi Jinping, gjatë dy ditëve të ardhshme. Ai mbërriti i shoqëruar nga një bandë frymore që luante muzikë dhe flamuj që valëviteshin duke performuar një rutinë muzikore, ndërsa këndonte ndërsa hipte në automjetin e tij presidencial.

Grupi i Trump përfshin drejtues ekzekutivë të teknologjisë, përfshirë shefin e Telsa-s, Elon Musk, i cili u pa në pistë. BBC shkruan se edhe pse Trump ka mbërritur tashmë në Kinë, ngjarjet kryesore të udhëtimit janë planifikuar për të enjten dhe të premten.

Ja itinerari i tij i shkurtër:

E enjte

Trump do të mirëpritet në një ceremoni mbërritjeje me Xi në Sallën e Madhe të Popullit të Kinës.

Më pas, të dy udhëheqësit do të zhvillojnë bisedime.

Një banket shtetëror është planifikuar për mbrëmjen.

E premte

Do të ketë një “foto miqësie” dhe një shtrëngim duarsh me Xi në Kopshtin Zhongnanhai të Pekinit – ku ndodhet selia e Partisë Komuniste. Për personalitetet e huaja, ftesat këtu shpesh shihen si një shenjë afërsie dhe njohjeje.

Kjo do të pasohet nga një tjetër takim dypalësh me presidentin Xi. Më pas është planifikuar një drekë pune.

Trump do të kthehet më pas në aeroport për një ceremoni nisjeje./Dosja.al

Donald Trump dhe Xi Jinping

KINA- Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, sapo ka mbërritur në Pekin të Kinës, ku do të zhvillojë bisedime me homologun e tij kinez, Xi Jinping, gjatë dy ditëve të ardhshme. Ai mbërriti i shoqëruar nga një bandë frymore që luante muzikë dhe flamuj që valëviteshin duke performuar një rutinë muzikore, ndërsa këndonte hipte në automjetin e tij presidencial. Grupi i Trump përfshin drejtues ekzekutivë të teknologjisë, përfshirë shefin e Telsa-s, Elon Musk, i cili u pa në pistë.

Mediat shkruajnë se dy ditët e takimeve të Trump do të përfshijnë një pritje madhështore në Sallën e Madhe të Popullit, një turne në Tempullin e Qiellit, një vend të trashëgimisë kulturore të UNESCO-s dhe një banket shtetëror. Pritet që Trump të inkurajojë Kinën që të bindë Teheranin të bëjë një marrëveshje me Uashingtonin për t’i dhënë fund konfliktit, megjithëse ai ka thënë se nuk mendonte se do të kishte nevojë për ndihmën e saj.

Pak para se të nisej për në Kinë, Trump u tha gazetarëve në Uashington se ai dhe Xi do të kenë një bisedë të gjatë rreth Iranit, por këmbënguli se nuk mendon se ka nevojë për ndonjë ndihmë. Menjëherë pasi SHBA-të dhe Izraeli sulmuan Iranin në shkurt, regjimi iranian bllokoi në mënyrë efektive Ngushticën e Hormuzit, një rrugë kritike transporti detar përmes së cilës kalon afërsisht 20% e naftës botërore. Në prill, SHBA-të filluan të bllokonin anijet që të largoheshin nga portet iraniane.

"Nëse e shikoni bllokadën, nuk ka problem. Ata e merrnin shumë naftë nga ajo zonë. Ne nuk kemi pasur problem dhe ai ka qenë një mik i imi", tha Trump për marrëdhëniet e tij me Xi-në lidhur me këtë çështje.

Historike, pasi një dekadë më vonë, Trump kthehet në një Kinë më të fortë dhe më të vendosur

Kur udhëheqësi i Kinës Xi Jinping të presë homologun e tij amerikan në Pekin, Donald Trump do t'i kujtohet vizita e tij e fundit në vitin 2017. Kjo pritje premton të jetë po aq madhështore, duke përfshirë një ndalesë brenda Zhongnanhai, kompleksit të rrallë ku jeton dhe punon udhëheqja e lartë e Kinës. Edhe axhenda do të jetë po aq e vështirë, me Iranin si një burim të ri tensioni, së bashku me tregtinë, teknologjinë dhe Tajvanin.

Por shumë gjëra kanë ndryshuar, ndërsa Trump kthehet në një Kinë më të fortë dhe shumë më të vendosur. Tani që ka hyrë në një mandat të tretë të paprecedentë, një Xi ambicioz ka ecur përpara me plane për forca të reja prodhuese me investime të mëdha në energjinë e rinovueshme, robotikë dhe inteligjencën artificiale.

Jo vetëm që Uashingtoni tani e njeh Pekinin si pothuajse koleg, por një analist e përshkruan Kinën si konkurrentin më të fuqishëm me të cilin SHBA-të janë përballur në historinë e tyre.

A mund të ndihmojë Kina në arritjen e një zgjidhjeje për luftën në Iran?

Lufta në Iran do të dominojë axhendën ndërsa Donald Trump takohet me Xi Jinping. Kina përballet me presion në rritje nga SHBA-të për të përdorur ndikimin e saj ekonomik dhe politik mbi Iranin. Të dy vendet kanë një aleancë që daton dekada më parë dhe Pekini është partneri më i madh tregtar i Teheranit. Në bisedimet me ministrin e jashtëm iranian Abbas Araghchi në fillim të këtij muaji, diplomati më i lartë i Kinës Wang Yi tha se Pekini ishte gati të ndihmonte në uljen e tensioneve.

Nuk ka dyshim se Kina do të dëshirojë t’i jepet fund kësaj lufte. Ekonomia e Pekinit po luftonte tashmë me rritje më të ngadaltë dhe papunësi më të lartë kur tarifat e Trump goditën vitin e kaluar. Ajo ka provuar të jetë elastike, por tani konflikti në Lindjen e Mesme po merr një kosto të re, me çmimet në rritje të naftës që ushtrojnë presion mbi kostot e funksionimit të fabrikave dhe porositë.

Kina ka mbështetur planin e paqes të Pakistanit, i cili është pjesë e përpjekjeve të saj të matura për të ndërmjetësuar, ndërkohë që përpiqet gjithashtu të shmangë përfshirjen në konflikt.