Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Jep dorëhqjen, nuk ka dialog!
Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Ju erdh...
Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Ju erdh...
Shetet e Gjirit Persik dënojnë sulmet iraniane ndaj infrastrukturës civile: Janë krime lufte 18 Korrik, 17:37 ...
Abuizimi me fondet në Durrës, zbardhen dëshmitë/ Elisabeta Mataj: Jam qytetare e lirë, kush ma ndalon kazinonë...
Falja e pronave publike në Dhërmi e Palasë/ Berisha: PD nuk do i njohë kurrë këto vendime të Ramës 18 K...
Te gjithe e njohin si "polici" i Treshit, ku rregullonte vullnetarisht çeshtjen e trafikut rrugor. Por une e njoh me heret. Olsi, para se te ishte personazh i dashur ne Tirane, u brumos si i tille ne qytezen e Mamurrasit. E mbaj mend qe femije, kur familja e tij zbriti nga Mati.
Dje u shpernda ne rrjet nje foto ku Olsi, nje 32 vjeçar me probleme te shendetit mendor, i njohur nga te gjithe si personazh gazmor, dergjej i vdekur ne mes te rruges i shtypur nga nje kamion.
Te gjithe e njohin si "polici" i Treshit, ku rregullonte vullnetarisht çeshtjen e trafikut rrugor. Por une e njoh me heret. Olsi, para se te ishte personazh i dashur ne Tirane, u brumos si i tille ne qytezen e Mamurrasit. E mbaj mend qe femije, kur familja e tij zbriti nga Mati. Ne, femije te eger, ngjiteshim ne dritaren me kangjella te apartamentit parafabrikat me tulla te kuqe ku ai jetonte dhe e trazonim, ndersa ai na germushej. Kujtonim se brenda e atij apartamenti ndodhej nje krijese e frikshme.
Familjaret e tij kujdeseshin shume per te. Sidomos e ema, nje zonje grua, humbjen e se ciles ai e perjetoi shume keq, aq sa per nje fare kohe vetem fliste e qante per te. Por ajo qe e shpetoi Olsin, pertej kujdesit te nenes e te vellezerve, ishte qyteti.
Nje dite ai u arratis nga "burgu" i tij dhe doli ne qytet. Ne fillim te gjithe u habiten me te. Ai nuk dinte te fliste, nuk dinte te sillej. Ishte asocial. Por qyteti e sheroi. Qe nga dita qe doli ne pazar, siç e quanim qendren e qytezes, jeta e Olsit ndryshoi. Pranimi ne komunitet, qerasjet, shakate, perkujdesja e mesuan ate te fliste, te sillej si nje i rritur, te miqesohej me te tjeret. Te gjithe e ndihmonin edhe ekonomikisht, e ulnin ne tavolina, i benin dhurata, e çonin ne plazh, pavaresisht rangut apo fuqise.
Pas vdekjes se te emes, nen kujdesin e te vellait ai erdhi ne Tirane, ku mori "fame" te madhe ne rrjetet sociale per aftesine e tij per te krijuar sjellje komunitare. Ai ishte tipiku i njeriut, qe para shpikes se psikiatrise si shkence moderne, ne gjuhen teologjike quhej "Femija i dashur i Zotit".
Pra nje person i dashur, pa sherr, anipse me probleme mendore. Heren e fundit qe e takova, ne protesten kunder rritjes se çmimeve, me pyeti per t'im atë, të cilit nuk ia harronte as emrin dhe as dashamirësinë.
Keshtu pra Olsin, Olsin e Mamurrasit, Olsin e Treshit, e pashe ne te gjitha mediat te shtrire permbys ne mes te rruges. Nga menyra si ishte shtrire kujtova se po aktronte dhe vura buzen ne gaz. Duhet te jete mire, mendova, ndoshta eshte vrare pak. Por nje miku im me sjell lajmin se ai ka nderruar jete.
Ne fillim u trondita, me vone e kujtova per jeten ne Mamurras, ne fund zura te mendoja. Mendova edhe per qytetin ku jetojme. U qartesova per vallezimin e perditshem me vdekjen ne kete qytet ku per te ecur duhet te besh balet mes makinave, ku autobusi te buçet rreze veshit as tridhjete centimetra larg, ku ndonje veture xhamazeze gjysem-tank rrezikon te te vere gomen ne fyt. Mendova rreth vdekjes, se cilen ne Tiranr e kemi kaq afer, shpesh me afer kemishes, perdite.
Sot Olsi duhet te jete shoqeruar per ne banesen e fundit. Kam pershtypjen ne Mamurras, me nje qiell e toke aq te embel per ne qe u lindem e u rritem aty, perplot shpresa per te ardhmen, por qe e ardhmja nuk na rezervoi veçse fate tragjike, kujt me pak e kujt me shume. Vdekja e Olsit eshte vdekja e qytetit. E qytetit te vogel, e qytetit te madh. E qytetit te vogel qe vdes nga braktisja, e qytetit te madh qe vdes nga poterja, pasiguria, egersia sociale dhe pesha mbytese e betonit.
Lamtumire Olsi, ti femije i dashur i Zotit..
*Botuar me leje nga Facebook-u i autorit
Ledi Shamku Dje në Universitetin e Shkodrës, Institucion Publik i Dijes dhe Shkencës (albanologët e të cilit i njoh mirë e i ...
Fitnete Gruda Të kërkosh të drejtën në Shqipëri është sikur të kërkosh një pikë drite në e...
Artan Fuga Ligj për miq ! Shihni vetëm pesë minutat e fundit të kësaj videoje që është postuar më poshtë...
Ola Xama Çmimi i biletës për transportin publik është rritur nga 30 në 40 lekë disa vite më parë dhe i kush...
Si cdo ditë edhe sot u ngrita me përtesë, dhe duke nxituar u bëra gati për në punë. Ora shënon 8.00 unë jam n&eum...
Ermal Mulosmani Dyfishimi i taksës së ndërtimit nga 4% në 8% nga Veliaj ka qenë një vendimet më të poshtra dhe anti...
Krimi i organizuar dhe korrupsioni janë dy çështjet kryesore që kanë pllakosur Shqipërinë prej dekadash. Vendi ka një...
Agron Gjekmarkaj Në Pranveren e vitit 2021 kam besuar shumë se po bënim një beteje për të ndryshuar Shqiperinë. Kur fito...
Dom Gjergj Meta Ndoshta ishte hera e parë që sot, në njërën prej meshëve, m'u desh të ndalem disa herë ndërsa ...
Lutfi Dervishi Tirana sot u zgjua e përgjumur dhe njerëzit ende nuk e kanë marrë veten nga goditja e befasishme që morën n&eu...
