Art&Argëtim

Në Bienalen e 58-të të Venecias, Shqipëria pjesëmarrëse me filmin për minierat e kromit të Bulqizës

11 Mars 2019, 12:53 Nga DOSJA
Në Bienalen e 58-të të Venecias, Shqipëria

Si i krijojmë kufijtë tanë fizikë dhe mendorë pa u bërë superhero? A do të mund imagjinata dhe e mundura të jetojnë bashkë?

Në thelbin e hulumtimit të Driant Zenelit është ridefinimi i dështimit, utopisë dhe ëndrrës. Nëpërmjet transmetimit filmik dhe performancës, Driant Zeneli vë në dyshim obsesionin e njeriut me kufijtë e vet, duke nxjerrë në dritë përgjigjet alternative ndaj brishtësisë së qenieve njerëzore dhe planetit tokësor. Ai sfidon marrëdhënien fizike dhe metafizike midis njeriut dhe hapësirës, ​​çështjes dhe ëndrrës, gravitetit dhe kontrollit.

Maybe the cosmos is not so extraordinary ” (2019), është një film, cili zgjerohet multidisiplinar me titull ‘Beneath a surface there is just another surface” në 2015 nga Metalurgjiku, në kompleks industrial, në qytetin e Elbasanit, Shqipëri. Projekti dhe titulli i tij rrjedhin nga novela e novacionit shkencor-fiction “On the way to Epsilon Eridani” (1983) nga fizikanti dhe shkrimtari shqiptar Arion Hysenbegas.

Filmi zhvillohet në minierat e Bulqizës, një qytet në veri-lindje të vendit, ku, që nga viti 1918, është nxjerrë minerali i kromit. Kromi paraqet një burim kryesor për zhvillimin industrial të Shqipërisë dhe bie ndesh me konfliktet ekonomike dhe politike me jugun.

Filmi bën bashkë një grup adoleshentësh nga Bulqiza, të cilët zbulojnë një kapsulë kozmike, e cila ndjek udhëtimin e mineralit të kromit, nga nxjerrja dhe përpunimi brenda fabrikës deri në eksportimin e saj dhe shfrytëzimin mbarëbotëror. Kjo udhëtim hapësinor “gjeopolitik” e kthen këtë mjedis industrial të errët dhe dramatik në një hapësirë ​​ambivalente për kolapsin dhe ngritjen.

Nëpërmjet tregimit, koreografisë së saktë të imazhit dhe zërit, fabrika vepron jo vetëm si një hapësirë industriale apo qendër shpërndarëse gjeopolitike, por si një forcë visive performuese. Nxjerrja e kromit shndërrohet në një imazh skulpturor hipnozistik dhe fabrika e përgjithshme e nxjerrjes përkthehet në një instalim të dritës dhe zërit, i mbyllur organikisht në muret e Arsenalës. Në këtë hapësirë produktive dhe intensive, Driant Zeneli synon të krijojë një tension midis një realiteti shtypës nëntokësor dhe një hapësire utopike të mundësisë dhe çlirimit.

”Maybe the cosmos is not so extraordinary” përpiqet të zbulojë fizikisht aftësinë e zakonshme, madje edhe në qoshet më të errëta, për të zgjeruar ekzistencën tonë.

Kush është Driant Zeneli?

Driant Zeneli (1983, Shkoder, Shqipëri) jeton dhe punon mes Tiranës dhe Milanos. Në vitin 2008 fitoi Çmimin Ndërkombëtar të Artit Bashkëkohor Onufri, Tiranë, në vitin 2009,  Çmimin e Artistëve të Rinj Evropian Trieste Contemporanea dhe në vitin 2017 Çmimin MOROSO në Itali. Ai ishte drejtor artistik i Mediterranea 18, Bienalja e Artistëve të Rinj nga Europa dhe Mesdheu, që u zhvillua për herë të parë në vitin 2017 midis Tiranës dhe Durrësit. Ai është bashkë-themelues i Platformës Bashkëkohore të Artit Harabel, Tiranë. Ai ka ekspozuar në: GAMeC, Muzeun e Artit Modern dhe Bashkëkohor, Bergamo, (2019); Passerelle, Qendra e Artit Contemporain, Brest, (2018); Galeria e Mostyn, Uells, Britani e Madhe (2017); MuCEM, Marsejë, (2016); Akademia e Francës në Romë, (2016); Qendra Pompidou, Paris (2016); IV Bienal del Fin del Mundo, Kili (2015); GAM, Muzeu i Artit Modern dhe Bashkëkohor Torino (2013); Bienalja e Shtëpisë së Bardhë, Athinë (2013); KÇC, Klaipeda, Lituani (2013); ZKM, Karlsruhe (2012); MUSAC, Castilla León. Spain, (2012); Bienalja e Pragës 5, Pragë (2011); Trongate 103, Glasgoë (2011); Galeria Kombëtare e Kosovës, Prishtinë (2010); Muzeu i Arte Contemporanea Villa Croce, Genoa (2009); Galeria Kombëtare e Tiranës, (2008).

Alicia Knock, kuratore në Qendrën Pompidou në Artin Bashkëkohor dhe Departamentin e ardhshëm të krijuar dhe drejtuar nga Christine Macel, punon në zgjerimin e muzeut drejt Afrikës dhe Europës Qendrore, nëpërmjet ekspozitave. Ajo eksploron formatet e reja të ekspozimit dhe të punës, duke vënë në pyetje vetë muzeun përmes projekteve multidisiplinare (Harmony Korine, 2017). Në krye të ekspozitave të Duchamp Prize (Kader Attia, Yto Barrada, Ulla von Brandenburg dhe Barthélémy Toguo, 2016, “Vendi më i huaj”, gratë artistë nga Çmimi Duchamp, Fondacioni Fernet Branca, 2017. Ajo është gjithashtu e përfshirë në hapësirën e re të projektit Pompidou, Galerie 0, me qëllim të ngritjes së një laboratori për praktika të reja.

Burimi: E-Flux

L.K/Dosja.al

Tirana është boshatisur për ditët e pushimit. Cilën nga ritet e shenjta po ndiqni:

View Results

kulture kulture bienale e 58-te te venecias driant zeneli maybe the cosmos is not so extraordinary bienale e 58-te te venecias driant zeneli maybe the cosmos is not so extraordinary

Sondazh

Poll

Art&Argëtim 11 Mars 2019, 09:30

Lapsus apo batutë? Bieta sqaron gjithçka

E ftuar në emisionin “Dua të të bëj të lumtur”, Bieta foli për marrëdhënien e saj me Alban Dudushin dhe mosmarrëveshjet që kishin me njëri-tjetrin, shkak për kë...

Art&Argëtim 11 Mars 2019, 09:04

Xhesika Berberi qenka një kopje e mamit

Xhesika Berberi është një nga modelet e famshme shqiptare që karrierën e saj ka vendosur ta ndjekë në Amerikë ku edhe jeton tashmë. Bukuroshja shpesh herë është...