Protestë masive kundër projektit në Zvërnec/ Qytetarët para Kryeministrisë thirrje kundër qeverisë: Rama të japë dorëheqjen (PAMJET)
FOTO/ Protesta për Zvërnecin, babai i Martin Canit i bashkohet protestuesve në shesh 4 Qershor, 18:43 PAMJE ng...
FOTO/ Protesta për Zvërnecin, babai i Martin Canit i bashkohet protestuesve në shesh 4 Qershor, 18:43 PAMJE ng...
"Rama do organizojnë antimiting në Vlorë", Balla i përgjigjet Berishës: Kemi festën e PS, por ti nuk je i ftuar! ...
Ish-ushtarak dhe njohës i armëve/ Kush është Violand Braçellari, 43-vjeçari që vrau një polic e...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Më 20 shkurt 2019, ‘Gazzetta’ kishte publikuar një bisedë të gjatë me trajnerin e atëhershëm të Bolonjës, në të cilën ai i foli vetes me zemër të hapur
ITALI - “Kush do të më thoshte se do të kisha festuar 50 vjet, duke parë Ishullin e të Famshmëve?”. Sinisha Mihajlovic bën shaka me këtë. Sot do të shuaj qirinjtë, duke parë vajzat e tij në TV. Për Gazzetta-n, megjithatë, ai e kthen kasetën e një jete, që "vlen të paktën sa tre".
SA JETË…
“Flokët e gjatë dhe kaçurrelat e mëdha të kohës kur isha djalë, i kanë lënë vendin flokëve të bardhë. Edhe ata janë rralluar dhe tani i mbroj si më pare, i kam mbuluar kapele. Megjithatë, për energji dhe entuziazëm, ndihem 20 vjeç a më pak. Edhe pse ndonjëherë mendoj se jam tashmë 150 vjeç, për gjithçka që kam kaluar tashmë. Adoleshenca në Serbi, karriera, Italia dhe qytetet e shumta, gjashtë fëmijë, varfëria, sukseset, pasuria. Por edhe dy luftëra, plagë, lot… Sot, po të kthej kokën pas mund të them: Sinisa, sa jetë ke jetuar”.
ATO TË SHTËNA NË FUSHA…
“Kanë kaluar 40 vite dhe ende ndjej erën e kohës kur isha fëmijë dhe shkoja në një fushë, ku kishte dy shtylla pa rrjeta. Gjuaja nga njëra anë në tjetrën dhe kthehesha për të marrë topin, vetëm derisa errësohej. Nuk jam lodhur kurrë”.
PRINDERIT E MI
“Babai im ishte shofer kamioni dhe vdiq në moshën 69-vjeçare nga kanceri në mushkëri. Kur ai u largua unë nuk isha aty. Unë mendoj për të çdo ditë. Gjatë luftës e luta të vinte në Itali, por ai donte të qëndronte në vendin e tij. Do të doja të shihte se si janë rritur nipërit e tij. Kur bëhet fjalë për ëndrrat, nuk mendoj për të ngritur një Champions League apo një Scudetto. E imja është e pamundur: të jem në gjendje të përqafoj përsëri babanë tim. Nëna ime ende më shikon me të njëjtat sy si kur isha fëmijë. Ajo nuk flet italisht dhe fëmijët e mi pak serbisht. Por sa herë që vjen të na vizitojë në Romë dhe shoh se si i shikon, e kuptoj që dashuria nuk ka nevojë për fjalë”.
SHAMPANJË DHE... BANANE
“Sot më pëlqen të jetoj mirë, e di se çfarë do të thotë të kesh pak për të ngrënë. Si fëmijë i doja bananet, por nuk kishim para, mamaja ime bleu një dhe unë duhej ta ndaja me vëllain tim. Një herë i thashë: kur të pasurohem, do të blej një kamion me banane dhe do i ha të gjitha vetë. Sot kur shkoj në një restorant zgjedh më të mirën. Unë pi verëra të mira. Por asgjë nuk do të tejkalojë shijen e atyre copave të bananes. Ndoshta kjo është arsyeja pse prindërve të mi nuk u mungon asgjë. Por pasuria që shpresoj t'u lë fëmijëve të mi nuk është ajo ekonomike, por vlera dhe mësime. Ndershmëria, besnikëria, sakrifica. Do të duhet të djersiten, mbiemri nuk mjafton”.
FËMIJËT E MI
“Unë jam një burrë me fat, kam gjashtë fëmijë. I pari, Marko, kur mbërrita në Romë. Gruaja ime Arianna më dha 5 bizhuteri të tjera (Viktoria, Virxhinia, Miroslavi, Dushani dhe Nikolla), nëse sot janë krenaria ime, shumë nga meritat i takon gruas sime. Ata janë forca ime, kuptimi i gjithçkaje. Karriera më pengoi të shijoja plotësisht rritjen ashtu siç do të kisha dashur. I kushtova më shumë vëmendje më të voglit, Nikollës, sepse isha më i madh dhe nuk isha më futbollist. Por koha kalon shpejt. Ai nuk vjen më për të fjetur në krevat dhe kur shkoj ta marr nga shkolla nuk më vrapon më për të më përqafuar, tani ka filluar të turpërohet”.
FËMIJËN E HUMBUR
“Pak më shumë se një vit më parë unë dhe Arianna prisnim një fëmijë tjetër. Fatkeqësisht shtatzënia përfundoi. Të kesh një fëmijë në moshën 50-vjeçare është paksa si të fillosh nga e para, të jesh sërish i ri. E vuan gruaja ime, e di, e shoh. Unë me dhimbje mendoj se ndoshta ne tashmë i kishim të gjitha si prindër. Ndoshta një djalë tjetër do të kishte sfiduar ligjet e kohës. Por natën para se të bie në gjumë, mendimet e mia shkojnë gjithmonë atje”.
KATRAHURA E LUFTËS
“Luftërat, të gjitha luftërat, të këqia. Por ajo vëllavrasje që kemi përjetuar në ish-Jugosllavi është më e keqja që mund të ndodhë. Miqtë qëllojnë njëri-tjetrin, familje të copëtuara. Kam parë popullin tim të rrëzohet, qytete të shkatërruara: gjithçka është fshirë. Shoku im më i mirë e ka shkatërruar shtëpinë time. Xhaxhai im, një kroat dhe vëllai i nënës sime, donte të "therrte si derr", siç thoshte babai im serb. E gjeti tigri Arkan, ishte gati ta vrisnin, i gjetën numrin e celularit, i shpëtova jetën. Për nekrologjinë për Arkanin, të cilin e njihja para luftës, për dënimin e krimeve të tij, çfarë donte të thoshte ai për serbët në atë kohë, e kam thënë shumë herë… Duhet të kalojnë dy breza para se të gjykoj se çfarë ndodhi. Ishte shkatërruese për të gjithë. Ajo që them, mund ta thotë edhe një kroat apo boshnjak. Kemi përjetuar një çmenduri të historisë”.
ATA SY NË VUKOVAR
“Kam lindur në Vukovar, për mua ishte qyteti më i bukur në botë. Pastaj u bë simbol i luftës. U ktheva atje dy vjet më parë, pas 25 vjetësh… Hera e fundit ishte në konfliktin e vitit 1991. Gjithçka ishte rrafshuar me tokë, as që mund të merrja dot. Për të kuptuar mënyrat. Vetëm skelete ndërtesash dhe makinash u grumbulluan për të krijuar llogore. Asnjë zog nuk fluturoi, nuk kishte një qen. Më kujtohet pamja e dy djemve 10-vjeçarë, ata mbanin automatikë. Ata kishin sytë e burrave në trupat e fëmijëve. Sytë e trishtuar që tashmë kishin parë gjithçka përveç fëmijërisë. Njëri nga të dy m'u afrua, më pyeti se kush isha. Shpesh mendoj për atë fëmijë, duke e ditur se çfarë i ka ndodhur. Nëse nuk i ka marrë lufta, sot janë burra. Ndoshta ai ka një grua dhe fëmijë. Shpresoj që ata sy që janë bërë të rritur të kenë gjetur sërish pak dritë”.
ROMA DHE ITALIA
“Sot shtëpia ime është në Romë, një qytet i cili mbetet një muze i hapur, por me kalimin e viteve degradimi është bërë i padurueshëm. Si mund të harxhohet kaq shumë bukuri? Milano është më pak magjepsës, por udhëton dy herë më shpejt. Në përgjithësi, Italia është përkeqësuar dhe njerëzit janë zemëruar. Skandale, grabitje, mosbesim. Nuk është një kohë e mirë dhe solidariteti nuk ndihet më”.
NJERIU PARA SË GJITHASH
“Kënaqësia më e madhe sot si trajner është marrëdhënia me lojtarët kudo që kam shkuar. Lotët që derdhën kur u largova, respekti që nuk ka munguar kurrë, vlerësimi edhe i atyre që kam luajtur pak. Sepse mund të bëj zgjedhje të gabuara, por jam i drejtpërdrejtë, besnik dhe sillem si mashkull. Njerëzimi u nda në pesë kategori: burra, gjysmë burra, hominikanë, lëpirës dhe llafazanë. Dhe në botën e futbollit është e njëjta gjë. Unë kam një personalitet të fortë, jam serb nga koka te këmbët, me pikat e forta dhe të dobëta të njerëzve të mi krenarë. Por unë di të pranoj gabimet, të kërkoj falje dhe të pranoj gjithmonë përballjen. Unë konsiderohem i ashpër, është e vërtetë. Dhe është më mirë nëse nuk më zemëroni. Më ndodh të mendoj për të dashurit që nuk janë më atje ose për vajzat e mia nëse janë larg tani ose ndoshta duke parë një film. Kur shkova për herë të parë në Medjugorje fillova të qaja si fëmijë, nuk munda ta mbaja veten. Dhe atë ditë u ndjeva më i fortë dhe më burrë se në gjithë pjesën tjetër të jetës sime”.
SA VLEJA SOT?
“Karriera ime si futbollist ishte unike: Liga e Kampionëve, Scudettot, fitoret… Ndoshta mund të kishin qenë më shumë dhe pyes veten nëse luaja sot sa mund të vleja. Por kam marrë shumë nga topi. Jam i lumtur kështu”.
NDESHJE PERFEKTE
“9 tetor 1999, Kroaci-Serbi, hera e parë pas luftës. Kualifikimi për Kampionatin Evropian: përfundon 2-2 për asistimet e mia. Gazetat serbe më vlerësuan me10”.
DËNIME... HYJNORE
“Do të jem mendjemadh, por askush nuk i ka goditur si unë. Pyetni portierët, unë vendosa se ku të gjuaj në hapin e fundit në ecje. Edhe sot ne moshen 50 vjecare e heq rrjeten e kobures dhe godas në trekëndësh. Pirlo dhe unë kemi rekordin e golave në Serie A, por ai luajti më shumë se unë. Sa prej tyre kanë shënuar tre gola nga gjuajtja e lirë në një ndeshje si unë?”.
DERBIT E MI
“Ai në Beograd nuk është i krahasueshëm me askënd, është shumë më tepër se një ndeshje. Atmosfera e Marakanës është diçka që nuk mund të shpjegohet. Milano është fisnikëria e futbollit. Në Romë është ngacmim gjatë gjithë vitit: në kohën time Lazio ishte një album me ngjitëse: vetëm unë, Stam, Couto, Nesta në mbrojtje... Roma kishte Tottin, Batistuta, Montella dhe Delvecchio në sulm. Uroj që Roma të shohë lojtarë të tillë sërish bashkë. Në Genova koreografitë më të bukura. Në Torino ka një dëshirë granate për të përmbysur hierarkitë”.
ÇFARË PRESIDENTËSH!
“Futbolli më ka lejuar të njoh një numër të pafund personazhesh. Politikanë, artistë, aktorë… Dhe unë kam pasur si president figura që kanë shënuar historinë politike dhe ekonomike italiane. Berlusconi mbetet një personazh i jashtëzakonshëm, por unë do ta kisha dashur atë president 15 vjet më parë. Epopeja e Cragnottit është e ndërthurur me një fazë në Itali që përfundoi në gjykata, ruaj imazhin e një njeriu që e bëri Lazion një park argëtimi për tifozët. Moratti është një zotëri që nuk mund ta gjesh më”.
STOLAT QË MUNGOJNË
“Juve më thirri vitin e kaluar pas Contes, shkova në rezidencën e Agnelli me Marotta dhe Nedved. U bë e gjitha. Por në fund Conte vendosi të qëndrojë. Përveç dorëheqjes dy muaj më vonë. Unë qëndrova në Sampdoria dhe Allegri shkoi në Torino… Kam prekur Interin ndër vite aq shumë sa kam humbur llogarinë”.
RIFILLIMI NË BOLONJA
“Kam filluar karrierën time si trajner në Bolonjë, e konsideroj Bolonja një rifillim: do të bëj gjithçka për ta shpëtuar”.
50 VJET NË 3 KORNIZA
“Herën e parë që pashë Arianën dhe humba veten në buzëqeshjen e saj. Lindja e fëmijëve të mi. Vrapimi, këmba e majtë dhe topi nën trekëndësh”.
NUK KA KEQARDHJE
“Do të rijetoja gjithçka, në të njëjtën mënyrë. Edhe gabimet. Sepse nuk ka jetë perfekte. Dhe do të ishin gjithashtu të mërzitshëm. Nëse jam kjo që jam sot, kjo është edhe falë disa gabimeve. Këto 50 vite i kam jetuar ashtu siç kam dashur”.
B.T (Dosja.al)
KATAR - Të mundur të martën nga Argjentina në gjysmëfinale (0-3), kroatët janë të lodhur nga përsëritja e...
KATAR - Deri më sot, ka vetëm një trajner që ka fituar dy Kupa Bote dhe gjithashtu radhazi, Vittorio Pozzo, i cili fitoi ...
ZVICER - Përveç Kupës së Botës, finalja e Dohas mund të caktojë edhe vendin e parë në renditjen e FIFA-s, q&eum...
Sinisa Mihajlovic ITALI- Ka vdekur Sinisha Mihajlovic. Ish-futbollisti dhe trajneri serb ndërroi jetë sot në Romë, ...
KATAR - Lionel Messi është vetëm një fitore larg çimentimit të statusit të tij, si një nga lojtarët më t&eum...
KATAR - Fabio Capello teksa ndodhet në Katar dhe ka folur për ‘MARCA’ para finales së të dielës së ardhshm...
KATAR - Zlatan Ibrahimovic, sulmuesi suedez 41-vjeçar, që luajti për Milanin sezonin e kaluar, tha se e di se kush do të fitojë ...
KATAR - Walid Regragui ka vizituar për herë të fundit qendrën e shtypit të Kupës së Botës në Katar, vendi i zg...
KATAR - Pas një muaji plot surpriza dhe paraqitje yjore, Kupa e Botës në futboll përfundon këtë javë. Të ...
SPANJE - Zyrtare. Sergio Busquets njofton tërheqjen e tij nga futbolli ndërkombëtar. Vlen për t'u përmendurse në Botërori e f...
