Sport

Ajo humbi nënën e saj në një sulm me bombë në Ukrainë, tetë muaj më vonë u ngjit në podium e përlotur!

Katerina Tabasnik në gusht humbi nënën e saj në një sulm me bombë në Kharkiv, të dielën ajo u ngjit në shkallën e tretë të podiumit në Kampionatin Evropian të Sallave në Stamboll.

6 Mars 2023, 17:36 Nga DOSJA
Ajo humbi nënën e saj në një sulm me bombë në

TURQI - Kamerat kapën skenën. Në finalen e kërcimit së larti, ukrainasja Kateryna Tabasnik sapo ka kuptuar se ka siguruar medaljen e bronztë në kampionatin evropian të sallave të mbyllura dhe është pushtuar nga emocionet, pa mundur të mbajë lotët. Ajo humbet në krahët e bashkatdhetares së saj Jaroslava Mahuchik, e pushtuar nga emocionet. Nuk ishte vetëm suksesi, vendi i tretë në Europë. Ishte se atletja 28-vjeçare vetëm tetë muaj më parë po mbante zi për humbjen e nënës së saj, në një bombardim rus në Kharkiv .

<blockquote class="twitter-tweet"><p lang="en" dir="ltr">Ukrainian athlete Kateryna Tabashnyk lost her mom and her home when Russia shelled Kharkiv yesterday. <br><br>She posted on Instagram that &quot;Russian World&quot; &quot;liberated&quot; Kateryna of all her life.<br><br>Deepest condolences to those who lost loved ones. <a href="https://t.co/NEokWo9qjt">pic.twitter.com/NEokWo9qjt</a></p>&mdash; Anton Gerashchenko (@Gerashchenko_en) <a href="https://twitter.com/Gerashchenko_en/status/1560211144048082944?ref_src=twsrc%5Etfw">August 18, 2022</a></blockquote> <script async src="https://platform.twitter.com/widgets.js" charset="utf-8"></script>

A ka ndonjë gjë që mund të lehtësojë dhimbjen e humbjes? Aq më tepër kur është krejtësisht e papritur dhe pa mundur të jesh pranë mashkullit tënd, shtrëngoje dorën, “përkëdheli” shpirtin e tij me dy fjalë ngushëllimi. Atletja nga Ukraina humbi nënën e saj gjatë bombardimeve që shkatërruan Kharkivin gushtin e kaluar. Të dielën (03/05), vetëm tetë muaj më vonë, ajo zbut dhimbjen dhe vajton humbjen duke u ngritur në podiumin e Kampionatit Evropian në Stamboll.

“Ende nuk mund ta kuptoj se çfarë ka ndodhur. Është jashtëzakonisht e dhimbshme dhe shumë e vështirë”, shkruante ai në rrjetet sociale në atë kohë, pak çaste pasi mori lajmin për vdekjen. Bombat e kthyen shtëpinë e familjes nga një vend plot ngrohtësi dhe kujtime të bukura në një grumbull hekuri dhe çimentoje dhe ishte vetë vëllai i atletes ukrainase që duhej të shpëtonte trupin e nënës së saj nga rrënojat.

Në atë shtëpi, në duart e nënës, ajo kishte ruajtur edhe thesarin e saj më të madh. Medaljet, çmimet, të gjitha momentet e mëdha të karrierës së saj sportive. Dhe lufta i mori të gjitha. “Më shkatërruan shtëpinë dhe mamanë ma vranë, por unë kam akoma një vëlla dhe një motër. Kjo më motivon të jap gjithçka në atletikë dhe të përpiqem të jem shembull për ta”, ka thënë ajo. Në Kyricai në Stamboll, me lot në sy ajo u ngjit në podium për të marrë medaljen e bronztë. Ai nuk do të jetë në gjendje t'i japë asaj për ta mbajtur në ”shtëpinë e tyre” në shtëpi, në muzeun e tyre personal, por do të jetë përgjithmonë një haraç i përjetshëm për kujtimin e saj.

Në podium pranë saj, një tjetër atlete nga Ukraina, Yaroslava Mahuchyk. Kërcuesja më e mirë së larti në botë për momentin, pak çaste pas kualifikimit për në finale, kishte folur për GWomen se sa e veçantë ishte të kishe tre atletë nga Ukraina atje. “Isha shumë i fokusuar dhe e dija se do të vija në Europian për të “mbrojtur” vendin tim, për të vazhduar luftën, për të qenë në finale. Dhe do të jetë kaq unike në finale, sepse do të jemi tre atlete nga Ukraina, është kaq e mrekullueshme. Shpresoj që të gjithë të kërcejmë mirë në finale, të mos bëjmë gabime dhe të shijojmë atmosferën”.

Medalja e saj e artë solli himnin kombëtar të Ukrainës në stadiumin Ataköy Spor, me dy atletet e mbështjella me flamuj blu dhe të verdhë që shikonin njëra-tjetrën dhe shpërthyen në lot.

“Jam shumë e emocionuar sepse gjithmonë përfundoj e katërta në kampionatet e mëdha. Isha shumë nervoze gjatë garës, por në fund fitova një medalje. Doja të tregoja se mund të kërceja lart sepse erdha e përgatitur. Nuk e di se çfarë më bëri të përqendrohesha gjatë finales, por disi ndjeva se nëna ime ishte këtu dhe se ishte me mua gjatë gjithë garës. Kjo më ndihmoi sot. Do të shkoj pesë ditë me pushime në Poloni dhe më pas do të bëj dy muaj përgatitje në Monte Gordo të Portugalisë. Unë thjesht dua të kërcej lart dhe të përgatitem për kampionatin botëror”.

B.T (Dosja.al)

Sondazh

Poll

MË SHUMË