Politike

30-vjetori i GJK, Rama: Rrëzimi i marrëveshjes së detit, një vendim epik!

Në fjalën e tij para të gjithë të pranishmëve, numri një i qeverisë, Rama rikujtoi përplasjen me institucionin e presidencës ku u shpreh se veprimtaria e Gjykatës Kushtetuese është shpërdoruar nga tollovitja nga aktorë të tretë siç janë ato në politike.

20 Tetor 2022, 10:31 Nga k.m.
30-vjetori i GJK, Rama: Rrëzimi i marrëveshjes së detit, një
Edi Rama

TIRANË- Kryeministri Edi Rama në fjalën e tij në 30-vjetorin e krijimit të Gjykatës Kushtetuese është ndalur tek vendimet që ka marrë ky institucion ndër vite. Në fjalën e tij para të gjithë të pranishmëve, numri një i qeverisë, Rama rikujtoi përplasjen me institucionin e presidencës ku u shpreh se veprimtaria e Gjykatës Kushtetuese është shpërdoruar nga tollovitja nga aktorë të tretë siç janë ato në politike. Ndërsa si vendim të mirë, cilësoi rrëzimin e marrëveshjes për detin me Greqinë. 

"Sot përgjatë qenies së saj 30-vjeçare GJK është një ngrehinë me hije dhe dritë me vula vendimesh të diskutueshme. Kush mund ta harrojë vendimin që rrezoi të ashtuquajturin marrëveshja e detit të nënshkruar nga pushteti ezkekutiv. Një vendim epik, për historinë e një GJK. Kjo sepse 30 vjet në kontinentin që jetojmë janë një fragment i shkurtër kohe. Një kohë që sidoqoftë GJK e ka përvijuar si zbutëse të efekteve negative të tranzicionit, por edhe si faktor i zgjatjes së tranzicionit. Së fundmi deri para pak kohësh me larg qoftë presidentin, në pritje të një arbitrazhi përqendrohej në arsyetime politike. Këtu nuk është faji i GJK po i shpërdorimit të saj dhe i tollovitjes së veprimtarisë së saj nga aktorë të tretë. Të cilët ju arratisen përgjegjësive të tyre duke thirrur në ring vend e pa vend GJK. Pastaj merr vendime që janë drobitëse për ata që lexojnë deri në fund duke mos arritur atë ekuilibrin e artë. Është krijuar një përshtypje e vrazhdë duket sikur ishte kthyer sikur GJK kalonte pasa me Kuvendin. Ndonjëherë mjaftohet me balanca politike,"-u shpreh në fjalën e tij kryeministri Edi Rama.

FJALA E PLOTË E RAMËS:

Megjithatë, pavarësisht tendencave të pa munguara deformuese për interesa politike e pragmatiste, falë Gjykatës Kushtetuese sot kemi një traditë të re dhe dinamike të ndarjes së pushteteve; një jetë parlamentare me rregulla pak a shumë të pranuara; një pavarësi të pushtetit gjyqësor që vazhdon të manifestohet edhe në formën e arbitraritetit, po jo më në atë të nënshtrimit ndaj pushtetit; një qëndrueshmëri të, pak a shumë,  sistemit juridik dhe gjithashtu një mbrojtje të pak a shumtë, të drejtave themelore të njeriut e kështu me radhë.

Si një i verbër që ecën këmba-dorazi në natyrën e pakufizuar që e rrethon, edhe Gjykata Kushtetuese eci në një lloj xhungle post-komuniste, ku vetë-kufizimi i pushteteve ishte një koncept i paarritshëm nga filli i arsyes sonë të përbashkët dhe individuale. Ndaj edhe sot, përgjatë qenies së saj 30 vjeçare,  Gjykata Kushtetuese është një ngrehinë me dritë dhe hije, me vula vendimesh të diskutueshme, po njëkohësisht edhe me shkëlqime deri edhe të lavdishme, ashtu si ndonjëherë rast me njolla të pajustikueshme. Po kush mund të harrojë vendimin për të ashtuquajturën marrëveshje të detit, nënshkruar nga pushteti ekzekutiv në shpërfillje të sovranitetit, kombëtar e popullor njëherësh?

Një vendim epik në historinë e saj ende krejt të re, 30 vjet sot të gjithë ditën, për historinë e një Gjykate Kushtetuese në kontinentin ku jetojmë, 30 vjet janë një fragment i shkurtër kohe, një kohë që sidoqoftë, Gjykatën Kushtetuese e ka përvijuar si zbutëse të efekteve më negative të tranzicionit, por edhe si një faktor të zgjatjes së tranzicionit.

Është krijuar në fakt,  një përshtypje e vrazhdë sikur i gjithë aktiviteti i Gjykatës Kushtetuese konsiston në një kalim pasash mes saj dhe Kuvendit dhe së fundmi deri para pak kohësh, larg qoftë me Presidentin, kthime, gjysmë kthime, vendime për rishkrime ligjesh mbi çështje në fokus të debatit mes forcave politike në pritje të një arbitrazhi që ndonëse me konture juridike, përqendrohet ashtu si pashmangshmërisht në arsyetime thjesht politike apo ndonjëherë mjaftohet thjesht në balancime politike.

Këtu nuk është faji i Gjykatës Kushtetuese, për të mos u keqkuptuar, por i shpërdorimit të saj dhe i tollovitjes së gjithë veprimtarisë së saj nga aktorë të tretë të cilët iu arratisën përgjegjësive të tyre duke mos gjetur dot konsensus apo rrugë të ndërmjetme për tu marrë vesh, po duke thirrur në ring vend e pavend Gjykatën Kushtetuese, që për hir të detyrimit të pashmangshëm të dhënies së drejtësisë, shtrëngohet në debate që janë të penguara nga presioni politik, i drejtpërdrejtë ose indirekt dhe vendime që nganjëherë drobitëse për ata që përpiqen t’i lexojnë deri në fund, duke mos e arritur dot atë ekuilibrin e artë që duhet ta frymëzojë, përmes tejçimit të urtësisë, arsyeja e pastër e një Gjykate Kushtetuese.

Nuk mundem ta shmang dot, me gjithë përpjekjen, një eveniment të ri të ditëve të fundit, unik në tërësinë e veprimtarisë publike dhe politike të këtij vendi në këto 30 vite që nuk është absolutisht e varfër me shfaqje unikale devijimesh, goditja në Gjykatë Kushtetuese nga parti politike e një vendimi qeverie, e një vendimi qeverie në zbatim të një ligji të kaluar në  Kuvendin e Shqipërisë për të ndëshkuar abuzimet me lejet e ndërtimit nga ndërtues që, në pambajtësinë e tyre, e kanë bërë të pamundur mos ndëshkimin përfundimtar.

edi rama 30-vjetori i gjk

Sondazh

Poll

MË SHUMË