Nicolas Maduro mbërrin në qendrën e paraburgimit në Brooklyn/ Gjykata e Lartë emëron Delcy Rodriguez presidente të përkohshme! Trump: Ne do ta udhëheqim vendin (FOTO+ VIDEO)

foto nga burgu

SHBA- Presidenti i Republikës Bolivariane të Venezuelës , Nicolas Maduro , po mbahet tani në Qendrën famëkeqe Metropolitan të Paraburgimit në Nju Jork, e cila është bërë e njohur për kushtet e tmerrshme të jetesës së të burgosurve.

Sipas CNN, qendra e paraburgimit në metropolin amerikan u ndërtua në vitet 1990 dhe është përshkruar si një vend 'i neveritshëm', me kushte të tmerrshme dhe është bërë e njohur për mungesën kronike të personelit, dhunën midis të burgosurve dhe ndërprerjet e energjisë elektrike.

I ndërtuar për të luftuar mbipopullimin e burgjeve, aty kanë qëndruar emra të njohur si këngëtari R. Kelly, investitori i “Pharma Bro”, Martin Shkreli, Ghislaine Maxwell, ish-magjistari i kriptomonedhave Sam Bankman-Freed dhe manjati i muzikës Sean “Diddy” Cobbs. Bosi i arrestuar i drogës, Ismael Sambada, u transferua në qendrën e paraburgimit ndërsa priste gjyqin për vrasje dhe akuza për trafik droge. Dhuna mund të jetë një kërcënim i vazhdueshëm. Një i burgosur u godit me thikë për vdekje në qershor 2024 dhe një tjetër vdiq në një sherr një muaj më vonë.

Disa vite më parë, një ndërprerje e energjisë elektrike në vitin 2019 i zhyti të burgosurit në errësirë ​​pothuajse të plotë në temperatura të ulëta për një javë. Incidenti shkaktoi një hetim të Departamentit të Drejtësisë që çoi në një zgjidhje prej 10 milionë dollarësh për 1,600 të burgosur të prekur. Të burgosurit u mbyllën në qelitë e tyre për ditë të tëra dhe u detyruan të duronin kushte johigjienike me tualete që nuk funksiononin siç duhet, sipas një padie të ngritur në emër të tyre. MDC është i vetmi institucion korrektues federal që i shërben qytetit të Nju Jorkut pas mbylljes së kompleksit të Manhattanit pas vetëvrasjes së Jeffrey Epstein në vitin 2019./Dosja.al 

Foto Ilustruese

UASHINGTON - Presidenti Donald Trump kërcënoi se udhëheqësja e përkohshme e Venezuelës, Delcy Rodriguez, do të paguajë një çmim shumë të madh nëse nuk bashkëpunon me SHBA-në, pasi forcat amerikane kapën dhe burgosën ish-shefin e saj, Nicolas Maduro.

"Nëse ajo nuk bën atë që është e drejtë, do të paguajë një çmim shumë të madh, ndoshta më të madh se Maduro", tha Trump.

Mediat e huaja shkruajnë se forcat amerikane sulmuan Karakasin në orët e para të 3 janarit, duke bombarduar objektiva ushtarake dhe duke i larguar Maduron dhe gruan e tij për t'u përballur me akuzat federale për trafik narkotikësh në Nju Jork. 

Administrata Trump thotë se është e gatshme të bashkëpunojë me pjesën tjetër të qeverisë së Maduros për sa kohë që përmbushen qëllimet e Uashingtonit, përfshirë hapjen e aksesit për investimet amerikane në rezervat e mëdha të naftës bruto të Venezuelës.

Paralajmërimi i Trump erdhi pasi Rodriguez u konfirmua si presidente e përkohshme nga Gjykata Supreme e Venezuelës dhe zyrtarët ushtarakë. Ajo dha një notë sfiduese më 3 janar pas bastisjes amerikane në kryeqytetin Caracas, duke thënë se Maduro ishte udhëheqësi i vetëm legjitim i vendit dhe se ne jemi gati të mbrojmë burimet tona natyrore.

Megjithatë, ai tha më 3 janar se Shtetet e Bashkuara do ta drejtojnë Venezuelën. Ai i tha The Atlantic se rindërtimi atje dhe ndryshimi i regjimit sido që të doni ta quani është më i mirë se ai që keni tani.

“Rindërtimi nuk është gjë e keqe në rastin e Venezuelës. Vendi ka shkuar në ferr. Është një vend i dështuar. Është një vend krejtësisht i dështuar. Është një vend që është një katastrofë në çdo aspekt.” tha ai.

Republikani 79-vjeçar përsëriti gjithashtu kërkesën e tij të shpeshtë që Groenlanda - një territor autonom që i përket aleatit të NATO-s, Danimarkës - të bëhet pjesë e Shteteve të Bashkuara. I pyetur se çfarë sinjalizonte veprimi ushtarak amerikan në Venezuelë për Groenlandën, Trump i tha The Atlantic: “Ata do të duhet ta shohin vetë. Vërtet nuk e di. Por ne kemi nevojë për Groenlandën, absolutisht. Ne kemi nevojë për mbrojtje."/Dosja.al

Delcy Rodriguez

VENEZUELA- Ushtria e Venezuelës njohu zëvendëspresidenten Delcy Rodriguez si presidente të përkohshme të vendit të martën, njoftoi Ministri i Mbrojtjes, Gjenerali Vladimir Padrino Lopez, një ditë pasi Presidenti Nicolas Maduro u kap nga ushtria amerikane.

Duke lexuar një deklaratë, Gjenerali Padrino përmendi një vendim të Gjykatës së Lartë që urdhëroi Delcy Rodriguez të merrte pushtetin për 90 ditë. Mediat e huaja shkruajnë se duke bërë thirrje për lirimin e Maduros, Gjenerali Padrino dënoi gjithashtu vrasjen me gjakftohtësi të një pjese të ekipit të tij të sigurisë.

Viktima në ekipin e sigurisë së Maduros

Një pjesë e madhe e ekipit të sigurisë së ish-presidentit venezuelian u vra në bastisjen amerikane që çoi në kapjen e tij të shtunën, tha ministri i mbrojtjes këtë mëngjes, pa dhënë një numër të saktë viktimash.

Në deklaratën e tij televizive, Padrino mbështeti shpalljen e zëvendëspresidentes Delcy Rodriguez si presidente e përkohshme dhe tha se forcat e armatosura janë aktivizuar në të gjithë vendin për të garantuar sovranitetin e saj./Dosja.al

 Sekretari i Shtetit Marco Rubio

SHBA- Sekretari i Shtetit Marco Rubio tha të dielën se operacioni i fundit ushtarak amerikan në Venezuelë nuk përbën një luftë kundër vendit, duke argumentuar në vend të kësaj se Uashingtoni po synon organizatat e trafikimit të drogës.

"Nuk ka luftë, ne jemi në luftë kundër organizatave të trafikimit të drogës. Nuk është një luftë kundër Venezuelës.", tha Rubio për NBC News kur u pyet nëse SHBA-të janë tani në luftë me Venezuelën. Komentet e tij erdhën një ditë pasi Presidenti Donald Trump tha se veprimi ushtarak amerikan të shtunën rezultoi në kapjen e Presidentit Venezuelan Nicolas Maduro dhe gruas së tij Cilia Flores, duke u zotuar të ushtrojë kontrollin amerikan mbi vendin për momentin, me trupa amerikane nëse është e nevojshme.

Sipas mediave të huaja, Trump akuzoi Maduron për mbikëqyrjen e dërgesave të drogës në SHBA dhe mbajtjen e pushtetit në mënyrë të paligjshme përmes mashtrimit zgjedhor. Maduro, i cili aktualisht është në paraburgim në një qendër paraburgimi në Nju Jork në pritje të akuzave për drogë, i ka hedhur poshtë akuzat dhe zyrtarët në Karakas kanë bërë thirrje për lirimin e tij. Kritikët e racionalitetit të administratës kanë vënë në dukje faljen e Trump vitin e kaluar të dy personave të dënuar për vepra penale të lidhura me drogën - presidentin e Hondurasit Juan Orlando Hernandez dhe manjatin e kriptovalutave Ross Ulbricht - si një tregues se ai nuk është realisht i interesuar në luftimin e trafikut të drogës. Rubio tha gjithashtu se SHBA-të rezervojnë të drejtën për të ndërmarrë sulme kundër anijeve që thuhet se transportojnë drogë në brigjet amerikane, një praktikë që ka ngjallur gjithashtu polemika të konsiderueshme.

Media turke Anadolu shkruan se, kur u pyet nëse po e drejton Venezuelën, Rubio tha se, njerëzit vazhdojnë të fiksohen tek kjo, por se SHBA-të presin të shohin ndryshime në Venezuelë. "Ndryshimet më të menjëhershme janë ato që janë në interesat kombëtare të Shteteve të Bashkuara.Ne nuk do të jemi në gjendje të lejojmë në hemisferën tonë një vend që të bëhet një udhëkryq për aktivitetet e të gjithë kundërshtarëve tanë në të gjithë botën. Ky nuk ishte një veprim që kërkonte miratimin e Kongresit."

Rubio tha gjithashtu se, drejtimi i Venezuelës nga SHBA-të pas sulmeve do të thotë drejtim politikash. "Ne duam që Venezuela të lëvizë në një drejtim të caktuar, sepse jo vetëm që mendojmë se është mirë për popullin e Venezuelës, por është në interesin tonë kombëtar", tha ai. Si diplomat i lartë amerikan dhe këshilltar i sigurisë kombëtare, Rubio tha, se shumë i përfshirë në këtë. Sigurisht. Dua të them, mendoj se të gjithë e dinë, jam mjaft i përfshirë në politikën në këtë hemisferë. Ai theksoi se SHBA-të aktualisht nuk kanë forca në terren në Venezuelë.

Disa ligjvënës demokratë amerikanë kritikuan të shtunën administratën Trump për nisjen e veprimeve ushtarake pa autorizimin e Kongresit, duke e quajtur atë "të paligjshme". Por Rubio u kundërpërgjigj, "Ky nuk ishte një veprim që kërkonte miratimin e Kongresit. Në fakt, nuk mund të kërkonte miratimin e Kongresit, sepse ky nuk ishte një pushtim. Ky nuk është një operacion i zgjatur ushtarak. Ky është një operacion shumë i saktë që përfshinte disa orë veprim."

I pyetur nëse administrata do të kërkojë miratimin e Kongresit për ndonjë veprim të mëtejshëm në Venezuelë ose në rajon, Rubio tha, "Ne do të kërkojmë miratimin e Kongresit për veprimet që kërkojnë miratimin e Kongresit. Përndryshe, ata do të marrin njoftim nga Kongresi.Ajo është dikush që e njoh prej shumë kohësh... Realiteti i menjëhershëm është se për fat të keq dhe trishtueshëm, por për fat të keq, shumica dërrmuese e opozitës nuk është më e pranishme brenda Venezuelës... Ne të gjithë dëshirojmë të shohim një të ardhme të ndritur për Venezuelën dhe një tranzicion drejt demokracisë.", tha Rubio për udhëheqësen e opozitës venezueliane, Maria Corina Machado.

I pyetur se sa shpejt do të mbahen zgjedhjet në Venezuelë, Rubio tha se dhënia e një date është e parakohshme në këtë pikë."Zgjedhje? Epo, shikoni, ky është një vend që qeveriset nga ky regjim për 14 ose 15 vjet. Zgjedhjet duhet të kishin ndodhur shumë kohë më parë", tha ai. Zgjedhjet u mbajtën në vitin 2024, por SHBA-të dhe vendet e tjera thanë se vota ishte vjedhur./Dosja.al

Celia Flores

SHBA- Pamjet e para të Celia Flores janë publikuar pasi ajo u kap nga forcat amerikane së bashku me bashkëshortin e saj, presidentin venezuelian Nicolas Maduro.

Në pamjet filmike, Flores shihet e veshur me një bluzë me kapuç  me krahët e kryqëzuar në gjoks, e rrethuar nga agjentë të armatosur që e shoqërojnë nën masa të rrepta sigurie. Pas saj, Nicolas Maduro mund të shihet duke dalë nga automjeti ushtarak i shoqëruar nga agjentë federalë të armatosur rëndë.

Kush është Celia Flores?

Ajo lindi më 15 tetor 1956 në Tinacillo, një qytet i vogël në pjesën veriperëndimore të Venezuelës. Familja Flores ishte një familje shumë e varfër dhe e madhe. Celia ishte një nga gjashtë fëmijët dhe u rrit në një kasolle balte me dysheme dheu. Babai i saj ishte një shitës udhëtues në zonë.

Mediat e huaja shkruajnë se, pasi u zhvendos me familjen e saj në kryeqytetin e vendit, Caracas, Celia Flores studioi me zell dhe gradualisht arriti të regjistrohej në shkollën lokale të drejtësisë. Atje ajo takoi Michael Moreno, i cili shumë vite më vonë do të bëhej Ministër i Drejtësisë në qeverinë e Nicolás Maduro.

Në fillim, Flores nuk dukej se tërhiqej nga politika. Ajo punoi si stenografe në një stacion policie, duke mbajtur shënime mbi deklaratat e dëshmitarëve gjatë marrjes në pyetje. Ishte atje që ajo takoi dhe u dashurua me bashkëshortin e saj të parë, Constable Walter Gavindia Rodríguez, me të cilin pati tre fëmijë.

Dëshira për t'u angazhuar në politikë u zgjua tek ajo në vitin 1989, me trazirat e përhapura në Karakas. Pak kohë më vonë, e magjepsur nga personaliteti heroik - siç e konsideronte ajo - i Hugo Chavez, ajo ofroi të merrte pjesë në mbrojtjen e tij. Chavez kishte tentuar të merrte pushtetin nëpërmjet një grushti shteti. Ai dështoi, u arrestua si rebel dhe u burgos.

Megjithatë, Hugo Chavez kishte një të ardhme. Ai e dinte vetë, dhe Celia Flores e kishte kuptuar gjithashtu. Nga grupi i tij i këshilltarëve dhe ndërsa ai përfundimisht do të bëhej ajo që ai parashikonte, përkatësisht sundimtar suprem i Venezuelës, Flores do ta ndiqte nga afër. Aq afër sa ajo nuk do të ndahej prej tij as në jetën e tyre private. Për më tepër, të dy ishin gati të divorcoheshin kur u takuan dhe u përfshinë në një lidhje romantike.

Në vitin 2007, Celia Flores u zgjodh në Parlament dhe mori detyrat e presidentes së Asamblesë Kombëtare. Një nga masat e para që ajo ndërmori ishte emërimi i rreth 50 të afërmve dhe miqve të saj në pozicione të ndryshme në aparatin shtetëror. Pavarësisht reagimeve për nepotizmin e hapur, favorizimin etj., Flores vazhdoi punën e saj pa u lëkundur.

Edhe thashethemet se njëri nga djemtë e saj, pavarësisht se dukej se paguhej më pak se 1,000 dollarë në muaj, bënte udhëtime në SHBA dhe Evropë me një avion privat që supozohej se e kishte paguar vetë, nuk e tronditën aspak Celia Flores.

Gjatë viteve të fundit të sundimit të Chavez, Flores ishte Ministër i Drejtësisë dhe Nicolas Maduro ishte Zëvendëspresident. Pas vdekjes së udhëheqësit në vitin 2013, ish-ndihmësja e tij mori përsipër presidencën e Venezuelës dhe ish-e dashura e tij natyrisht mbeti në pallatin dhe rezidencën presidenciale, duke ndjekur burrin e ardhshëm të fuqishëm në jetën e saj. Celia Flores u martua me Nicolas Maduron në korrik 2013./Dosja.al

Foto ilustruse

SHBA- Donald Trump sugjeroi të shtunën se SHBA-të përdorën sulme kibernetike ose aftësi të tjera teknike për të ndërprerë furnizimin me energji elektrike në Karakas gjatë sulmeve në kryeqytetin e Venezuelës që çuan në kapjen e Nicolas Maduros . Këto operacione zakonisht janë shumë sekrete dhe SHBA-të konsiderohen si një nga vendet më të përparuara në botë në operacionet kibernetike.

"Ishte errësirë, dritat e Karakasit ishin kryesisht të fikura për shkak të një njohurie të caktuar që kemi, ishte errësirë ​​dhe ishte vdekjeprurëse", tha Trump gjatë një konference për shtyp në Mar-a-Lago, ku e përshkroi operacionin në detaje.

Mediat e huaja shkruajnë se Gjenerali Dan Kane, kryetar i Shtabit të Përbashkët të Ushtrisë, tha gjatë të njëjtës konferencë për shtyp se Komanda e Mbrojtjes e SHBA-së, Komanda Hapësinore e SHBA-së dhe komandat luftarake filluan të zbatojnë masa të ndryshme për të krijuar një rrugë për forcat amerikane që fluturuan në vend herët të shtunën. Kane nuk dha detaje të mëtejshme se çfarë përfshinin këto masa.

Grupi i monitorimit të internetit NetBlocks raportoi një humbje të lidhjes së internetit në Karakas gjatë ndërprerjeve të energjisë të shtunën herët në mëngjes. Alp Toker, themeluesi i NetBlocks, tha se nëse sulmet kibernetike kontribuan në ato ndërprerje, ato do të ishin shënjestruar dhe nuk do të kishin ndikuar në hapësirën më të gjerë të rrjetit./Dosja.al

Foto ilustruse

VENEZUELA- Venezuela është një vend shumë i pasur, por banorët e saj janë të varfër. Një klishe e të paktën 12-13 viteve të fundit, e cila shoqëron shumë shpesh çdo referencë për vendin e shumëvuajtur të Amerikës së Jugut. Megjithatë, nuk është tamam kështu.

Venezuela ishte, dhe nuk është më, një vend i pasur. Dikur ishte proporcionalisht vendi më i pasur në Amerikën e Jugut. Por Produkti i saj Kombëtar Bruto, nga kulmi që arriti në vitin 2012, pak para vdekjes së Presidentit Chavez, kur ishte në një kulm prej 372.592 miliardë dollarësh, u çua në rënien e paimagjinueshme prej vetëm 42.84 miliardë dollarësh në vetëm 6 vjet, në vitin 2020, vetëm për t'u rikuperuar që atëherë në 119.803 miliardë dollarë në vitin 2024, në pritje të të dhënave për fundin e vitit 2025, të cilat paralajmërojnë një rënie tjetër.

Mediat e huaja shkruajnë se  PBB-ja për frymë, nga rekordi i vitit 2012 prej 12,688 dollarësh, ra në 1,533 dollarë në vitin 2020, vetëm për t'u rikuperuar në 4,510 dollarë në vitin 2024 dhe për t'u ulur përsëri në nivele dukshëm më të ulëta, siç është vlerësuar, në vitin 2025. E gjithë kjo sipas portalit ndërkombëtar të të dhënave Statista, i cili mbledh të dhëna mbi ekonomitë e të gjitha vendeve në botë nga të gjitha burimet e disponueshme.

Nga ana tjetër, në fakt shumica dërrmuese e popullit venezuelian është popull i pakënaqur. Ata jetojnë në kushte shumë të vështira, shumë prej tyre në varfëri. Të ardhurat për frymë të lartpërmendura nuk janë treguesi më i ndershëm i shkatërrimit dhe shpërbërjes sociale që po përjeton vendi, të paktën gjatë viteve të sundimit të Maduros. Është mesatarja.

Sigurisht, kështu është kudo. Por Venezuela jeton në një paranojë varfërie ekstreme, ku një shumicë e madhe njerëzish, ndonjëherë, fjalë për fjalë, vdesin nga uria. Në dallim nga një pjesë shumë e vogël e popullsisë, elita politike dhe sociale e vendit, e rreshtuar rreth regjimit të Maduros, e cila jeton në kushte ekstreme të privilegjuara.

Para shifrave të tjera, ia vlen të përmenden shifrat e migrimit. Sipas Platformës Rajonale të Koordinimit Ndër-Agjenci të OKB-së për Refugjatët dhe Migrantët nga Venezuela, sot, në vende të ndryshme të botës, ka pothuajse 7.8 milionë refugjatë dhe migrantë venezuelianë, nga vetëm 700,000 në vitin 2015. Nga këta, 2.9 milionë kanë gjetur strehim në Kolumbinë fqinje, prandaj autoritetet e vendit shtuan masat e sigurisë në kufi që nga dje për të parandaluar një valë të re migrantësh për shkak të zhvillimeve dramatike dhe paqëndrueshmërisë që ekziston pas sulmit amerikan dhe përmbysjes së Maduros, i cili u arrestua me gruan e tij dhe u transferua në Nju Jork . 1.5 milionë të tjerë janë në Peru dhe 1.2 milionë në vende jashtë Amerikës Latine.

Vetëm të dhënat e mësipërme do të ishin të mjaftueshme për të vërtetuar varfërinë ekstreme, madje edhe urinë, që venezuelianët po përjetojnë, pavarësisht mbështetësve të regjimit të Maduros jashtë Venezuelës. Por ka edhe shifra të tjera, dhe mbi të gjitha, imazhet e jetës së përditshme dhe rrëfimet e atyre që arritën të largoheshin nga vendi.      

Recesioni ekonomik çoi në hiperinflacion deri në 686% duke shkatërruar pothuajse plotësisht vlerën e bolivarit, monedhës kombëtare, por në të njëjtën kohë duke i bërë më të pasur ata që kishin depozita ose paguheshin në punët e tyre ose merrnin remitanca nga të afërmit e tyre jashtë vendit në dollarë amerikanë. Sigurisht, këta janë shumë pak, pasi vendi ka qenë nën sanksione amerikane disa herë që nga epoka e Çavezit. Varfëria përfshiu Venezuelën pas vitit 2013. Duke çuar shumë njerëz, në intervale të gjata, në mjerim.

Siç raporton International Relations View, shumë punëtorë nuk mund të përballojnë as transportin publik për të shkuar në punë, kështu që punojnë në mënyrë informale në shtëpi, duke i lënë të bllokuar në varfëri. Papunësia është mbi 35%. Numri i njerëzve që jetojnë në varfëri ka rënë nga 65.2% në vitin 2021, por hendeku midis dy niveleve ekonomike po rritet në mënyrë dramatike. Venezuelanët më të varfër jetojnë me të ardhura mesatare prej vetëm 8 dollarë amerikanë, ndërsa më të pasurit jetojnë me 553 dollarë amerikanë.

Edhe nën Chavez, qytetarët kishin akses shumë më të madh në ilaçe, produkte higjienike personale dhe ushqim sesa nën Maduro, i cili vendosi kontroll të plotë shtetëror mbi ekonominë dhe rregullimin e tregut për t'iu kundërvënë sanksioneve të SHBA-së. Ndërsa infrastruktura e Venezuelës për të pasurit u zgjerua, duke i dhënë elitës akses në dyqane luksoze të modës, klube nate të shtrenjta dhe restorante të shkëlqyera, më të varfrit u përjashtuan dhe u rritën në numër. Kështu, Venezuela u shndërrua në një ferr pabarazie.

Familjet e varfra vuajnë nga pasiguria ushqimore, mungesa e ujit, ndërprerjet e energjisë elektrike, arsimi i nënfinancuar dhe mungesa e aksesit në infrastrukturën e kujdesit shëndetësor në mënyrë të rregullt. Ndonjëherë, mungesa e mallrave bazë si mielli, orizi dhe të tjera, si dhe rritja e çmimeve kanë çuar në trazira dhe madje edhe në plaçkitje. Imazhet e njerëzve që ushqehen në mensa për të varfërit ose edhe duke kërkuar ushqim në kazanët e plehrave nuk janë të rralla.

Pesëmbëdhjetë vjet më parë, Venezuela kishte pabarazinë më të ulët në Amerikën Latine. Tani, ajo ka më të lartën. 10% më të pasurit e venezuelianëve fitojnë 70 herë më shumë se 10% më të varfrit e venezuelianëve. Me rreth 303 miliardë fuçi, Venezuela ka 17-18% të rezervave të provuara në botë, duke tejkaluar Arabinë Saudite. Edhe pse ka rezervat më të mëdha, prodhimi i saj ka rënë për shkak të mungesës së investimeve, sanksioneve dhe infrastrukturës së vjetëruar. Nafta e saj është "nafta e rëndë bruto", gjë që e bën shumë më të shtrenjtë dhe të vështirë për t'u nxjerrë dhe rafinuar sesa nafta e lehtë e Lindjes së Mesme.

Çfarë po ndodh me naftën

? Por si ka ndodhur kjo? Një klishe tjetër thotë se pavarësisht rezervave të mrekullueshme të naftës në Venezuelë, një pjesë e madhe e popullit të saj po vdes nga uria. Pra, pse vendi nuk i mbron njerëzit e tij? Klisheja ka një pasaktësi të konsiderueshme. Venezuela është padyshim vendi më i pasur në planet në rezerva nafte. Por jo në nxjerrje, prodhim dhe eksporte, ku mbetet ndjeshëm prapa vendeve të tjera.

Në vitin 2023, ajo kishte rezerva prej 303.2 miliardë fuçi ari të zi, të përqendruara kryesisht në rripin e Orinokos. Ato përfaqësonin 17% të rezervave globale. Por ajo prodhoi vetëm 0.8% të prodhimit të përgjithshëm global të papërpunuar. Nga 3 milionë fuçi/ditë në fund të viteve 1990, ajo ka rënë nën 1 milion vitet e fundit për shkak të mungesës kronike të investimeve, sanksioneve, humbjes së fuqisë punëtore të kualifikuar dhe rënies së kompanisë kombëtare të naftës PDVSA. Infrastruktura e rrënuar, ndërprerjet e rafinerive dhe mungesa e aksesit në teknologjitë moderne të shpimit vazhdojnë të kufizojnë rimëkëmbjen.

Gjithashtu ka rezerva prej më shumë se 200 trilionë metra kub gaz natyror, 73% e totalit në Amerikën e Jugut. Mbetet kryesisht e palëvizshme për shkak të mungesës së tubacioneve, impianteve të LNG-së dhe partneriteteve me kapitalin e huaj. Shkurt, për tregjet globale të energjisë, Venezuela përfaqëson furnizim latent dhe të papërgjegjshëm. Fuçitë e saj të naftës dhe gazit ekzistojnë, por ato nuk janë investime të besueshme në kushtet aktuale.

Model i cenueshëm

Por nuk është vetëm se vendi nuk po shfrytëzon në maksimum dy rezervuarët e artë të energjisë me të cilët është pajisur. Është modeli ekonomik thelbësisht kundërproduktiv, njëdimensional dhe në fund të fundit anti-zhvillimor dhe i cenueshëm që ndjek Venezuela. Bazuar ekskluzivisht në eksportet e naftës. Është një shembull i një shteti petro, ku qeveria varet shumë nga të ardhurat nga lëndët djegëse fosile, pushteti politik dhe ekonomik është i përqendruar në një elitë të vogël dhe korrupsioni është i përhapur, pasi institucionet politike janë të dobëta dhe të kontrolluara fort nga qeveria qendrore.

Këto shtete janë të cenueshme ndaj asaj që ekonomistët e quajnë sëmundja holandeze, në të cilën një qeveri zhvillon një varësi të pashëndetshme nga eksportet e burimeve natyrore në kurriz të sektorëve të tjerë. Ekonomia e Venezuelës, ashtu si ajo e vendeve të tjera të pasura me naftë, është jashtëzakonisht e ndjeshme ndaj luhatjeve të paparashikueshme të çmimeve globale të energjisë dhe ikjes së kapitalit.

Nga ana tjetër, vendi ka burime të konsiderueshme të nxjerra nga burime të xehes së hekurit, boksitit, nikelit, bakrit, zinkut, arit dhe metaleve të rralla, veçanërisht brenda Mburojës së Guajanës të pasur me minerale. Sondazhet gjeologjike sugjerojnë potencial të konsiderueshëm për bateri dhe inpute elektrifikimi, duke përfshirë nikelin dhe bakrin, në një shkallë konkurruese me vendet kryesore prodhuese. Ndryshe nga fuqitë e minierave (Kanadaja, Australia) ku strukturat e qëndrueshme lejojnë gjigantët shumëkombësh si BHP dhe Rio Tinto Group të lulëzojnë, Venezuelës i mungojnë themelet për të transformuar potencialin mineral në një realitet efikas produktiv.

Pa një mjedis miqësor për investitorët e mëdhenj ndërkombëtarë potencialë, me infrastrukturë të pamjaftueshme në energjinë elektrike, transportin dhe objektet e eksportit, dhe me politika të paparashikueshme në lidhje me pronën, taksimin dhe riatdhesimin e fitimeve, investimet e huaja afatgjata, të cilat gjithashtu do të çonin në një diversifikim të modelit të prodhimit të Venezuelës, duke zvogëluar varësinë nga nafta, bëhen penguese. Është e sigurt se e gjithë kjo është gjithashtu në mendjen e Trump, i cili aktualisht preferon të përqendrohet në naftën që duart amerikane prodhuan në Venezuelë, por përfunduan në duart e të tjerëve./Dosja.al

Foto ilustruese

KOLUMBI- Tetë milionë venezuelianë, të cilët ikën nga kolapsi ekonomik dhe represioni nën drejtimin e Nicolas Maduros u mblodhën me mijëra në qytete në mbarë botën të shtunën për të festuar rrëzimin e njeriut të fortë nga forcat amerikane. Mijëra njerëz u mblodhën në kryeqytetin kilian, Santiago, duke valëvitur me gëzim flamurin venezuelian, shumë prej të cilëve të veshur me ngjyrat e tyre kombëtare të verdhë, blu dhe të kuqe. 

"Më në fund do të jemi në gjendje të kthehemi në shtëpi", tha shitësi ambulant Yurimar Rojas për AFP-në, duke u përpjekur të dëgjohej mbi turmën e entuziazmuar.

Maduro, pretendimet e të cilit për rizgjedhje në 2018 dhe 2024 u hodhën poshtë gjerësisht si mashtrim, u rrëmbye nga forcat amerikane në një sulm ushtarak në mëngjes herët dhe do të fluturonte për në Nju Jork për t'u gjykuar për akuzat e trafikimit të drogës.

"Kjo është e jashtëzakonshme për ne", festoi Yasmery Gallardo, 61 vjeç, e cila tha se planifikonte të kthehej së shpejti në shtëpi nga Kili, ku ka jetuar për tetë vjet. "Unë tashmë po planifikoj udhëtimin tim... Mezi pres të kthehem në vendin tim!" thirri ajo.

Mediat e huaja shkruajnë se venezuelianët në Kili janë trembur nga premtimet e fushatës së presidentit të zgjedhur të ekstremit të djathtë Jose Antonio Kast për të deportuar gati 340,000 emigrantë pa dokumente që ai i fajëson për një rritje të perceptuar të krimit.

'Faleminderit, Trump'

Në Miami mijëra të tjerë u mblodhën, duke kënduar dhe duke puthur flamurin e Venezuelës. Dikush bërtiti nga turma: "Faleminderit, Trump!"  Venezuelianët që jetojnë në Panama festojnë me flamuj kombëtarë venezuelas dhe një maskë që përshkruan Presidentin e SHBA-së Donald Trump, në Panama City. Në Spanjë, shtëpi e rreth 400,000 venezuelianëve, mijëra u mblodhën në Madrid për të festuar.

"Ai është zhdukur, ai është zhdukur!" dhe "Ai ka rënë, ai ka rënë!" bërtitën ata, shumë prej tyre me flamurin venezuelian të varur mbi supe ndërsa përqafoheshin.

"Erdha për të festuar: më në fund po dalim nga kjo diktaturë!" tha Pedro Marcano, 47 vjeç, i cili e ka zemrën të vendosur të kthehet në shtëpi pas 11 vitesh jashtë vendit. E ardhmja e vendit është e pasigurt, me Presidentin Donald Trump që tha të shtunën se Shtetet e Bashkuara do ta drejtojnë Venezuelën derisa të ndodhë një transferim i pushtetit.

Drejtësi hyjnore

Në kryeqytetin e Kolumbisë, i cili pret gati 3 milionë venezuelianë më shumë se çdo vend tjetër parukieri Kevin Zambrano buzëqeshi gjerësisht ndërsa i tha AFP-së se ishte i lumtur, i lumtur, i lumtur, i lumtur që pa shpinën e Maduros.

"Hapi i parë është bërë dhe gjithçka tjetër është një fitore. Faleminderit Donald Trump për ndihmën ndaj Venezuelës", tha ai në vendin e tij të punës në Bogota, pasi kishte lënë vendin e tij të lindjes 10 vjet më parë.

Yeiner Benitez, i cili punon si roje sigurie në kryeqytetin kolumbian, i mbushën sytë me lot ndërsa kujtoi vështirësitë dhe frikën që e shtynë të largohej nga Venezuela në vitin 2022. Gjatë mungesës së tij, xhaxhai i tij vdiq nga ajo që Benitez e quajti një sëmundje e zakonshme për shkak të mungesës së ilaçeve një dukuri e zakonshme në Venezuelën e shkatërruar nga kriza ekonomike.

"Venezuela ka kaluar nëpër një proces shumë të vështirë; këto kanë qenë vite shumë të vështira - vite urie, mjerimi, torture, miq të humbur, miq që u zhdukën", i tha Benitez AFP-së.

Jo të gjithë ishin të kënaqur me atë që e shohin si ndërhyrje të huaja në punët e një vendi sovran. Në Mexico City, dhjetëra njerëz u mblodhën në ambasadën amerikane për të bërë të ditur protestën e tyre, duke valëvitur pankarta me slogane të tilla si "Jo luftës"./Dosja.al

Nikolas Maduro

VENEZUELË- Kapja e udhëheqësit të Venezuelës Nikolas Maduro nga Shtetet e Bashkuara, e vlerësuar nga presidenti Donald Trump si mahnitëse dhe e fuqishme, lë shumë paqartësi rreth asaj se kush po e drejton vendin e pasur me naftë.

Trump tha të shtunën se zëvendëspresidentja venezuelase, Delcy Rodriguez, pjesë e një klike të fuqishme në krye të Qeverisë së vendit, ishte betuar pas arrestimit të Maduros dhe se ajo kishte folur me sekretarin amerikan të Shtetit, Marco Rubio, duke nxitur thashetheme se ajo do ta merrte drejtimin e vendit.

Sipas Kushtetutës së Venezuelës, Rodriguez bëhet presidente në detyrë në mungesë të Maduros dhe gjykata më e lartë e vendit urdhëroi që ajo ta merrte detyrën të shtunën në mbrëmje.

Por, pak pasi Trump bëri foli për shtyp, Rodriguez u shfaq në televizionin shtetëror, e shoqëruar nga vëllai i saj, kreu i Asamblesë Kombëtare Jorge Rodriguez, ministri i Brendshëm Diosdado Cabello dhe ministri i Mbrojtjes Vladimir Padrino Lopez, dhe tha se Maduro mbetej presidenti i vetëm i Venezuelës.

Paraqitja e përbashkët e tyre tregoi se grupi që ndante pushtetin me Maduron po qëndron i bashkuar – të paktën tani për tani.

Të shtunën, Trumpi ia mbylli publikisht derën e bashkëpunimit lideres së opozitës dhe fitueses së Çmimit Nobel, Maria Corina Machado - e konsideruar gjerësisht si kundërshtarja më e besueshme e Maduros - duke thënë se ajo nuk gëzon mbështetje brenda vendit.

Pasi Machados iu ndalua të garonte në zgjedhjet e Venezuelës në vitin 2024, vëzhguesit ndërkombëtarë thonë se kandidati i saj zëvendësues i fitoi zgjedhjet bindshëm, pavarësisht pretendimeve të Qeverisë së Maduros për fitore.

Pushteti në Venezuelë

Për më shumë se 10 vjet, pushteti i vërtetë në Venezuelë është mbajtur nga një rreth i vogël zyrtarësh të lartë. Megjithatë, analistët dhe zyrtarët thonë se sistemi varet nga një rrjet i gjerë besnikësh dhe organesh të drejtësisë, i ushqyer nga korrupsioni dhe mbikëqyrja.

Brenda rrethit të brendshëm, mbizotëron një baraspeshë civile-ushtarake. Çdo anëtar ka interesat dhe rrjetet e veta të patronazhit. Aktualisht, Rodriguez dhe vëllai i saj përfaqësojnë krahun civil. Padrino dhe Cabello përfaqësojnë krahun ushtarak.

Kjo strukturë pushteti e bën rrëzimin e Qeverisë së tanishme të Venezuelës më të ndërlikuar sesa thjesht largimin e Maduros, sipas intervistave me zyrtarë të tanishëm dhe ish-zyrtarë amerikanë, analistë ushtarakë venezuelas dhe amerikanë, si dhe konsulentë sigurie për opozitën venezuelase.

“Mund të hiqni sa të doni pjesë të Qeverisë venezuelase, por do të duheshin aktorë të shumtë në nivele të ndryshme për të sjellë një ndryshim të vërtetë”, tha një ish-zyrtar amerikan i përfshirë në hetime penale në Venezuelë.

Një pikëpyetje e madhe rrethon Cabellon, i cili ushtron ndikim mbi agjencitë e kundërzbulimit ushtarak dhe civil të vendit, të cilat kryejnë spiunazh të brendshëm.

“Fokusi tani është te Diosdado Cabello”, tha strategu ushtarak venezuelas Jose Garcia. “Sepse ai është elementi më ideologjik, më i dhunshëm dhe më i paparashikueshëm i regjimit venezuelas”.

Kombet e Bashkuara kanë konstatuar se si SEBIN, agjencia civile, ashtu edhe DGCIM, shërbimi i inteligjencës ushtarake, kanë kryer krime kundër njerëzimit si pjesë e një plani shtetëror për t’i shtypur kundërshtarët.

Njëmbëdhjetë ish të ndaluar - përfshirë disa që dikur ishin vetë personel sigurie - përshkruan për Reuters goditje elektrike dhe abuzime seksuale në qendrat e fshehta të DGCIM-it, në intervista të zhvilluara para kapjes së Maduros.

“Ata duan që ti të ndihesh si një buburrec në një kafaz elefantësh, që ata janë më të mëdhenj”, tha një ish-agjent i DGCIM-it, i cili u arrestua dhe u akuzua për tradhti në vitin 2020 pasi kishte pasur kontakte me disidentë ushtarakë.

Në javët e fundit, derisa Shtetet e Bashkuara po kryenin grumbullimin më të madh ushtarak në Amerikën Latine në dekada, Cabello është shfaqur drejtpërdrejt në televizion duke urdhëruar DGCIM-in të “shkojë dhe të kapë terroristët” dhe duke paralajmëruar se “kushdo që devijon, ne do ta marrim vesh”.

Ai e përsëriti këtë retorikë në një paraqitje në televizionin shtetëror të shtunën, i veshur me jelek antiplumb dhe helmetë, i rrethuar nga roje të armatosura rëndë.

Cabello është lidhur gjithashtu ngushtë me milicitë proqeveritare, veçanërisht me grupet e civilëve të armatosur që lëvizin me motoçikleta, të njohura si “colectivos”.

Gjeneralët kontrollojnë sektorë kyç

Cabello, ish-oficer ushtarak dhe figurë e rëndësishme në Partinë Socialiste, ka ndikim mbi një pjesë të madhe të forcave të armatosura, edhe pse ushtria e Venezuelës është drejtuar zyrtarisht nga ministri i Mbrojtjes Padrino për më shumë se dhjetë vjet.

Venezuela ka deri në 2.000 gjeneralë dhe admiralë, më shumë se dyfishi i numrit në Shtetet e Bashkuara. Oficerët e lartë dhe të pensionuar kontrollojnë shpërndarjen e ushqimit, lëndët e para dhe kompaninë shtetërore të naftës PDVSA, ndërsa dhjetëra gjeneralë janë anëtarë të bordeve të kompanive private.

Përtej kontratave, zyrtarët ushtarakë përfitojnë edhe nga tregtia e paligjshme, sipas dezertorëve dhe hetuesve dhe ish-hetuesve amerikanë.

Dokumente nga një konsulent sigurie i opozitës, të ndara me ushtrinë amerikane që i ka parë Reuters, thonë se komandantë pranë Cabellos dhe Padrinos janë caktuar në brigada kyç përgjatë kufijve të Venezuelës dhe në qendra industriale.

Këto brigada, ndonëse taktikisht të rëndësishme, ndodhen gjithashtu mbi rrugë kryesore për kontrabandë.

“Janë rreth 20 deri në 50 oficerë në ushtrinë venezuelase që duhet të largohen, ndoshta edhe më shumë, për ta rrëzuar plotësisht këtë regjim”, tha një avokat që ka përfaqësuar një anëtar të udhëheqjes së lartë venezuelase.

Mbase disa po mendojnë të ndryshojnë anë. Avokati tha se rreth një duzinë ish-zyrtarësh dhe gjeneralësh ishin kontaktuar pas kapjes së Maduros, me shpresën për të arritur një marrëveshje me SHBA-në, duke ofruar informacione në këmbim të kalimit të sigurt dhe imunitetit ligjor.

Por, ata pranë Cabellos thanë se ai aktualisht nuk është i interesuar për një marrëveshje të tillë, tha avokati./REL

Foto ilustruse

SHBA- Ngjarjet e fundit, të kombinuara me raportet online për pasurinë e madhe energjetike të Venezuelës e vlerësuar në mbi 300 miliardë fuçi naftë ofrojnë arsye për pyetje rreth asaj që po ndodh vërtet, si arriti situata në këtë pikë dhe çfarë mund të nënkuptojë kjo për të ardhmen e vendit.

Kohët e fundit, mediat sociale janë përmbytur me pretendime dhe video që tregojnë Maduron duke marrë atë që dha ose duke bërë shfaqje, në shumë raste të shoqëruara me ekzagjerime ose interpretime pa një bazë të qartë sigurisht. Megjithatë, pas këtyre klipeve virale, fshihet një realitet shumë më kompleks me dimensione gjeopolitike.

Në nëntor 2025, një botim kryesor në The Telegraph dhe burime të tjera raportoi informacion në lidhje me një bisedë telefonike midis Donald Trump dhe Maduros, ku presidenti amerikan dyshohet se i kërkoi udhëheqësit venezuelian të jepte dorëheqjen dhe të linte pushtetin, diçka që Maduro e refuzoi, duke ngritur çështje të imunitetit dhe mbrojtjes për veten dhe familjen e tij dhe paratë për ta bërë këtë.

Në këtë kontekst, ngjarjet kulmuan kur Trump njoftoi se forcat amerikane kishin kryer një operacion të madh në Venezuelë, duke rezultuar në arrestimin e Maduros dhe gruas së tij dhe transferimin e tyre jashtë vendit për t'u përballur me akuza që përfshijnë drogë dhe korrupsion. Këto deklarata provokuan reagime të forta në të gjithë botën dhe u karakterizuan nga shumë si një ndërhyrje e paligjshme dhe shkelje e sovranitetit të Venezuelës.

Ku ishin armët e Venezuelës?

Mediat e huaja shkruajnë se një nga pikat më paradoksale të çështjes, e cila ka nxitur diskutime intensive në mediat sociale, ka të bëjë me mënyrën se si evoluoi i gjithë ky skenar ose më saktë se si nuk evoluoi ushtarakisht. Venezuela nuk është një shtet i pambrojtur. Ajo ka sisteme kundërajrore, pajisje të gjera ushtarake, avionë luftarakë, helikopterë dhe forca të armatosura të forta, të strukturuara pikërisht për të parandaluar ndërhyrjen e jashtme. Ky është një regjim që ka investuar në fuqinë e tij ushtarake dhe retorikën e konfliktit për vite me radhë, duke u paraqitur si i gatshëm për t'iu përgjigjur çdo kërcënimi.

E megjithatë, sipas raportimeve, nuk u qëllua asnjë plumb . Nuk pati asnjë raport zyrtar për luftime, nuk u njoftua asnjë i plagosur, as nga ushtarët, as nga civilët, madje as nga rrethi i ngushtë i Maduros. Ky fakt ngre një pyetje të arsyeshme: si është e mundur, në një vend me një retorikë të fortë pro-luftës dhe një aparat shtetëror të kontrolluar rreptësisht, të kryhet një operacion kaq kritik pa asnjë përgjigje ushtarake?

Pyetja bëhet edhe më e mprehtë nëse marrim parasysh se po flasim për një president që në thelb sundoi si diktator, me aparate sigurie besnike ndaj regjimit dhe me ushtrinë si një shtyllë kryesore të pushtetit të tij . Imazhi i një presidenti që thjesht është kapur pa konflikt nuk përputhet me imazhin që vetë regjimi kishte ndërtuar me kalimin e viteve. Për shumë analistë, kjo tregon ose një kolaps të brendshëm, një formë marrëveshjeje të heshtur, ose thjesht se mbështetja popullore dhe ushtarake ishte humbur tashmë.

Pikërisht këtu hyn në lojë izolimi politik i Nicolas Maduros brenda vendit. Sovraniteti popullor që ai dikur pretendonte ishte zhdukur në thelb. Kolapsi ekonomik, varfëria, migrimi i miliona qytetarëve dhe presioni i vazhdueshëm mbi popullsinë kishin gërryer çdo mbështetje të vërtetë shoqërore. Kur shoqëria pushon së mbështeturi dhe ushtria pushon së reaguari, atëherë edhe regjimi më i ashpër mund të provojë të jetë i brishtë.

Pra, pyetja që lind nuk është vetëm nëse ajo që po qarkullon janë teori konspiracioni apo realiteti i ri. Por nëse po përballemi me fundin e një regjimi që dukej i fuqishëm me fjalë, por që doli të ishte i zhveshur politikisht dhe shoqërisht, në një vend me pasuri të madhe energjetike dhe rëndësi të madhe gjeopolitike. Dhe kjo, pavarësisht narrativave të mediave sociale, mbetet elementi më shqetësues dhe në të njëjtën kohë zbulues i çështjes.

Gjëja më interesante është se e gjithë kjo po ndodh ndërsa Venezuela ka rezervat më të mëdha të provuara të naftës në botë, me vlerësime që tejkalojnë 300 miliardë fuçi, gjë që po del si një faktor i mundshëm pas presionit në rritje nga SHBA-të dhe lojtarë të tjerë ndërkombëtarë. Vlera e këtyre burimeve dhe interesi politik dhe ekonomik rreth tyre po nxisin teoritë e konspiracionit, por edhe analiza serioze nëse pas krizës fshihet një lojë e vërtetë gjeopolitike për kontrollin e burimeve të energjisë.

Në mediat sociale, shumë postime theksojnë marrëveshjet sekrete të naftës dhe lojërat prapa skenave të fuqive të mëdha. Disa prej tyre kufizohen me teorinë e konspiracionit, duke folur për planifikim global dhe shkëmbime kadifeje pas dyerve të mbyllura të negociatave ndërkombëtare.

Në fund të fundit, pavarësisht nëse këto janë ngjarje të vërteta të një shkalle të madhe gjeopolitike apo një dramë e përcjellë përmes platformave të mediave sociale me ekzagjerime dhe shtrembërime, një gjë është e sigurt: kriza në Venezuelë ka implikime globale.

Tregjet e energjisë, marrëdhëniet ndërkombëtare, stabiliteti rajonal dhe vetë koncepti i sovranitetit kombëtar janë të gjitha në tryezën e debatit publik. Çfarë do të vijë më pas reforma politike, konfrontimet apo një fazë e re e lëvizjeve diplomatike dhe ushtarake mbetet e hapur, ndërsa situata vazhdon të evoluojë me një ritëm të shpejtë./Dosja.al

Aleksandar Vuçiç

SERBI- Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiç ka kritikuar kapjen e aleatit të tij, udhëheqësit të Venezuelës, Nicolas Maduro, nga Shtetet e Bashkuara një ditë më parë, duke thënë se është e qartë se rendi juridik ndërkombëtar dhe Karta e OKB-së nuk funksionojnë.

Shtetet e Bashkuara e arrestuan Maduron dhe bashkëshorten e tij gjatë një operacioni të shpejtë të shtunën në mëngjes, teksa njëkohësisht sulmet ajrore amerikane goditën disa vende, duke e tronditur kryeqytetin Karakas.

“Në botë sot mbizotëron ligji i forcës, ligji i të fortit. Ky është i vetmi parim i politikës bashkëkohore që ekziston sot në botë”, tha Vuçiç për media të dielën në Beograd, pas mbledhjes së Këshillit për Siguri Kombëtare të Serbisë.

Maduro u dërgua në një qendër paraburgimi në Nju Jork të dielën dhe pritet të dalë para gjykatës gjatë javës për tu përballur me akuza për vepra penale të drogës dhe armëve. Vuçiç tha se Serbia dëshiron miqësi me SHBA-në, por është detyra jonë të themi kur ka shkelje të së drejtës ndërkombëtare.

Zyrtarët e Serbisë mbajnë lidhje të ngushta me Maduron, pavarësisht se Bashkimi Evropian dhe SHBA-ja vazhdimisht kanë thënë se ai nuk ka legjitimitetin e një presidenti të zgjedhur në mënyrë demokratike, për shkak të parregullsive zgjedhore.

Vuçiç foli me Maduron për herë të fundit ka më 21 gusht 2025, kur zhvilloi bisedë telefonike. Në një postim në llogarinë e tij në Instagram, Vuçiç asokohe e quajti Maduron mik të madh të Serbisë dhe tha se kishin biseduar për forcimin e marrëdhënieve dypalëshe mes dy vendeve.

Një nga argumentet kryesore për forcimin e bashkëpunimit me Venezuelën, të cilat i kanë paraqitur zyrtarët serbë, është fakti se Venezuela nuk e njeh pavarësinë e Kosovës. Në inaugurimin e Maduros si president në janar të vitit të kaluar mori pjesë kryetarja e Kuvendit të Serbisë, Ana Bërnabiq, duke nxitur kritika nga Brukseli.

Në vitin 2023, Serbia dhe Venezuela nënshkruan marrëveshje për heqjen e vizave dhe paralajmëruan hapjen e ambasadës serbe në këtë vend, i cili kufizohet me Kolumbinë, Brazilin dhe Guajanën. Regjimi venezuelian ndodhet nën sanksione nga Bashkimi Evropian, anëtarësimit të të cilit Serbia i synon, si dhe nga Shtetet e Bashkuara, Mbretëria e Bashkuar dhe Kanadaja.

foto ilustruese

GJERMANI- Kancelari i Gjermanisë Friedrich Merz tërheq vëmendjen për rrezikun e mungesës së stabilitetit politik pas operacionit ushtarak të SHBA-së në Venezuelë. "Lipset të garantohet një tranzicion i rregullt deri në krijimin e një qeverie të legjitimuar me zgjedhje", deklaron Merz. Sipas tij një klasifikim ligjor i aksionit të SHBA-së është "kompleks", për këtë qeverisë i duhet kohë.

Lidhur me kreun e shtetit të shfuqizuar tashmë në Venezuelë Merz tha: "Nicolás Maduro e ka çuar vendin në kontaminim. Zgjedhjet e fundit u falsifikuan. Për këtë arsye ne – ashtu si shumë shtete të tjera në botë – nuk i kemi njohur zgjedhjet presidenciale. Maduro ka luajtur në rajon një rol problematik me aleanca të fanëkeqe dhe me implikimin e Venezuelës në tregtinë e drogës."

Ministria e Jashtme paralajmëron për rrezikun e udhëtimeve për në Venezuelë dhe u bën thirrje shtetsave gjermanë që ndodhen atje të qendrojnë në vende të sigurta.

Franca bën fjalë për shkelje të së drejtës ndërkombëtare

Qeveria franceze kritikon aksionin e SHBA-sësi veprim kundër së drejtës ndërkombëtare. Aksioni, që çoi në arrestimin e presidentit Maduro, përbën shkelje të parimeve të së drejtës ndërkombëtare, komunikoi Ministria e Jashtme në Paris. "Asnjë zgjidhje e qendrueshme politike nuk mund të imponohet nga jashtë." Presidenti Emmanuel Macron bëri thirrje për ndryshim pushteti të drejtuar nga udhëheqësi i opozitës González Urrutia – i cili kandidoi për opozitën kundrejt Maduros në zgjedhjet presidneciale më 2024. Tranzicioni në prag duhet të jetë paqësor dhe demokratik, shkruan Macron në platformën online X.

Italia kritikon "veprimet ushtarake nga jasht"

Kryeministrja e Italisë Giorgia Meloni dekalroi, se një "veprim ushtarak nga jasht" nuk është rruga e duhur, për "t'u dhënë fund regjimeve totalitare". Njëkohësisht Meloni theksoi, se qeveria e saj konsideron si legjitime një "ndërhyrje të natyrës mbrojtëse" prej sulmeve hibride ndaj sigurisë vetiake – si p.sh., nëse aktorë shtetërorë mbështesin ose favorizojnë tregtinë me drogë në një vend tjetër. Meloni konsideorhet si simpatizante e Trumpit.

Spanja bën thirrje për depërshkallëzim dhe ofron të ndërmjetësojë në konflikt. Jemi "të gatshëm të ndihmjmë në përpjekjet për gjetjen e një zgjidhjeje demokratike, të negociuar dhe paqësore për këtë vend", deklaron Ministria e Jashtme.

Kryeministri britanik Keir Starmer deklaroi, se është i gëzuar për fundin e sundimit të "presidentit ilegjitim" Maduro dhe dëshiron një tranzicion të qetë drejt një qeverie, që reflekton vullnetin e venezuelasve. Ai tha, se do të bisedojë me presidentin e SHBA-së, Donald Trump, dhe me aleatët. Starmer shtoi, se duhet respektuar e drejta ndërkombëtare.

BE dhe përfaqësues të OKB-së të shqetësuar

E ngarkuara e BE-së për Politikën e Jashtme, Kaja Kallas, pas një telefonate me ministrin e Jashtëm të SHBA-së, Marco Rubio, bëri thirrje për maturi. "BE vazhdimisht ka deklaruar, se zotit Maduro i mungon legjitimiteti duke u shprehur për një tranzicion paqësor", shkruan Kallas në platformën X.

"Në çfarëdolloj rrethane duhet të respektohen parimet e së drejtës ndërkombëtare dhe të Kartës së OKB-së. Ne bëjmë thirrje për maturi", shton ajo, pa e kritikuar direkt SHBA-në. Siguria e shtetasve të BE-së në Venezuelë ka prioritetin më të lartë për Bashkimin Europian. 

Sekretari i Përgjithshëm i OKB-së António Guterres zu shpreh thellësisht i shqetësuar duke folur për një përshkallëzim në Venezuelë. Aksioni ushtarak i SHBA-së potencialisht ka pasoja shqetësuese ndaj rajonit, thuhet në një deklaratë: "Këto zhvillime përbëjnë një precendent të rrezikshëm."

Shtetet e afërta me Maduron kritikojnë SHBA-në

Presidenti i Argjentinës Javier Milei vlerësoi "lirinë" e re për Venezuelën, ndërsa Meksika dhe presidenti brazilian Luiz Inacio Lula da Silva e dënuan si të papranueshme ndërhyjen. Një shkelje e tillë e së drejtës ndërkombëtare është një hap i parë drejt një botet ë dhunës dhe kaosit, ku sundon e drejta të më të fuqishmit, shkruan Lula në X.

Rusia e dënoi sulmin ushtarak të SHBA-së ndaj Venezuelës me fjalë të qarta. Ky veprim është "thellësisht shqetësues dhe i pamoralshëm", deklaroi Ministria e Jashtme ruse në Moskë. Nuk ka asnjë justifikim për këtë "agresion të armatosur". Rusia qendron solidare në anën e Venezuelës.Veprimi i ushtrisë së SHBA-së është pasojë e një armiqësie ideologjike të SHBA-së. 

Ministri i Jashtëm rus, Sergej Lavrov, i siguroi gjatë një telefonate zëvendëspresidentes së Venezuelës Delcy Rodriguez solidaritetin e vendit të tij. Të dyja palët janë shprehur, se duan të parandalojnë përshkallëzimin e mëtejshëm dhe të gjejnë një rrugëdalje nga situata përmes një dialogu, komunikoi Ministria e Jashtme në Moskë.

Edhe Kina e kritikoi ashpër veprimin e SHBA-së: "Kina është thellësisht e tronditur dhe e dënon ashpër përdorimin e dhunës nga SHBA-ja kundër presidentit të një vendi", komunikoi Ministria e Jashtme në Pekin. Republika Popullore e Kinës me vendosmëri e refuzon një qendrim të tillë "hegjemonial të SHBA-së", sepse kjo është "shkelje e rëndë e së drejtës ndërkombëtare".

Irani po ashtu e dënoi ashpër sulmin ushtarak të SHBA-së. Kemi të bëjmë me një "shkelje flagrante të sovranitetit kombëtar dhe integritetit territorial", vuri në dukje Ministria e Jashtme iraniane. Presidenti i Kubës Miguel Díaz-Canel u shpreh për "terror shtetëror kundër popullit të guximshëm venezuelas dhe kundër Amerikës sonë"./DW

VENEZUELË- Presidenti i Venezuelës, Nicolas Maduro, është parë në publik me veshje të ndryshme në çdo paraqitje pas arrestimit. Edhe pse kjo zgjedhje duke stilistike, ka lidhje kryesisht me udhëtimin dhe kushtet e ndryshme klimatike që përjetoi gjatë tranferimit.

Fillimisht, në anijen luftarake ku u dërgua pas arrestimit dhe në foton e parë pas sulmit të forcave Delta, Maduro shfaqet me një xhaketë sportive gri dhe një bluzë të bardhë. Kur komandot amerikanë e nxorën nga dhoma e tij së bashku me gruan e tij, Cilia Flores, ai ishte i veshur vetëm me bluzë të bardhë.

Në KaraKas, temperaturat ditën e arrestimit ishin rreth 26 gradë Celsius, më të ngrohta se mesatarja e muajit janar, që zakonisht arrin 22 gradë. Gjatë udhëtimit drejt Shteteve të Bashkuara, Maduro vendosi të vishej më ngrohtë. Në momentin që u ul në Nju Jork, ai kishte një bluzë blu dhe një kapuç, për shkak të temperaturave të ulëta që atje arritën -6 gradë Celsius.

Klima e lagësht dhe dimri i ashpër i Nju Jorkut e bëjnë temperaturën të duket edhe më e ftohtë për ata që janë mësuar me klimë të ngrohtë dhe të thatë. Sipas një studimi të Universitetit të Uiskonsinit, njerëzit që kalojnë nga një klimë e ngrohtë në një klimë të ftohtë kanë më shumë gjasa të preken nga sëmundje të frymëmarrjes, si kollë, teshtima, dhimbje fyti dhe lodhje.

Për ta mbajtur të ngrohtë, ai vishet me xhaketë të zezë, pulovër dhe kapuç, ndërsa pantallonat dhe këpucët nuk ndryshojnë, ai mban çorape të trasha të bardha dhe papuçe, standard për të gjithë të arrestuarit në SHBA. Kjo masë siguron mbrojtje ndaj dëmtimeve të mundshme dhe parandalon përhapjen e baktereve në ambientet e përbashkëta./Dosja.al

Nicolas Maduro-s

SHBA- “Ne i vendosëm kushtet. Presidenti Trump i përcakton kushtet,” Me këto fjalë, Sekretari i Luftës i SHBA-së, Pete Hegseth, përshkroi se si do të vinte dita arrestimit të Nicolas Maduros në Venezuelë. Pas muajsh kërcënimesh, presioni dhe përgatitjesh, Shtetet e Bashkuara e bënë këtë, agjentët e DEA kapën Maduron dhe gruan e tij, Celia Flores, ndërsa forcat amerikane nisën sulme në shkallë të gjerë në Venezuelë.

Ndërsa Maduro dhe gruaja e tij, të cilët kërkoheshin nga Zyra e Prokurorit të Qarkut të Manhattanit për trafik droge, posedim armësh dhe akuza për komplot, transferohen në Nju Jork, Venezuela po zien. Në Karakas, njerëzit janë në rrugë, disa festojnë dhe të tjerë protestojnë arrestimin e Maduros, por shumica janë të shqetësuar për të ardhmen.

Supermarketet në San Cristobal po mbyllen njëri pas tjetrit dhe radhë të mëdha përshkruhen si njerëz që duan të furnizohen me ushqime dhe sende thelbësore, pasi janë stresuar. Teksa Trump deklaroi se SHBA-të do ta drejtojnë Venezuelën derisa të ketë një tranzicion të sigurt, ligjor dhe të drejtë të pushtetit, Gjykata Supreme e vendit mbajti një seancë emergjente dhe emëroi nënkryetaren aktuale të vendit, Delcy Rodriguez,  në pozicionin e presidentit të rrëzuar dhe që këtu, fillon një tjetër thriller.

Presidenti amerikan la të kuptohej se ishte dakord me Rodriguezin, pasi deklaroi se kishte folur me Marco Rubion dhe se ajo ishte e gatshme ta bënte Venezuelën përsëri të madhe, por ajo, në deklaratën e saj, nuk tregoi asgjë të tillë. Vajza 56-vjeçare e guerilës së majtë dhe themeluesit të partisë së Lidhjes Socialiste, Jorge Antonio Rodriguez, duke folur në televizionin shtetëror të Venezuelës, i kërkoi SHBA-së prova se Maduro ishte gjallë, kërkoi lirimin e menjëhershëm të tij, si dhe të gruas së tij dhe e quajti atë presidentin e vetëm të Venezuelës.

Ajo e quajti arrestimin barbar dhe rrëmbim të paligjshëm, një sulm ndaj pavarësisë së Venezuelës. Ndërsa burimet raportojnë se aktualisht po zhvillohen negociata midis zyrtarëve amerikanë dhe Rodriguez se si ajo do të qeverisë derisa ta çojë vendin në zgjedhje.

Megjithatë, në orët dhe ditët në vijim do të shihet nëse ka një hendek dhe nëse po krijohet një urë lidhëse, apo nëse ka një ndarje të plotë - për të cilën, Trump ka paralajmëruar se SHBA-të janë gati të nisin një sulm të dytë. Në të njëjtën kohë, megjithatë, nga SHBA-ja po vijnë imazhe që kufizohen me surealen.

Maduro shfaqet në foton e parë si i burgosur në një anije luftarake amerikane, me kufje që ndalon zhurmën dhe syze Meta. Më vonë, ai shfaqet në një foto "familjare" me agjentë amerikanë duke bërë "gishtin e madh lart" - shenja e ngritur e gishtit lart që do të thotë se gjithçka është në rregull sikur të ishte me miqtë e tij, ndërsa në videon nga DEA e dëgjojmë duke thënë natën e mirë dhe duke u uruar një vit të ri të lumtur të pranishmëve.

Maduro ka të ngjarë të deklarohet i pafajshëm, për të fituar kohë, dhe gjyqi do të fillojë, i cili pritet të zgjasë deri në dy vjet megjithëse qëllimi i autoriteteve amerikane është ta bëjnë atë të shprehet. Avokatët amerikanë shpjegojnë se nëse Maduro përpiqet të përdorë argumentin e përdorur nga udhëheqësi ushtarak panamez Manuel Noriega, i cili u arrestua dhe u gjykua 3 dekada më parë nga SHBA-ja, se arrestimi i tij shkel traktatet ndërkombëtare, do të ketë të njëjtin rezultat, të pasuksesshëm.

Ndërkohë, sulmi i SHBA-së ndaj Venezuelës dhe arrestimi i Maduros kanë shkaktuar tension në të gjithë botën. Me mediat izraelite që bëjnë thirrje për një operacion të ngjashëm për të arrestuar Ajatollah-un, demonstrata antiqeveritare kanë shpërthyer në Iran duke kërkuar kthimin e Shahut./Dosja.al

Maduro

SHBA- Pamje të reja janë publikuar teksa Maduro mbërrinë në Nju Jork, pasi u kap nga forcat amerikane gjatë një operacioni të zhvilluar në bazën e tij ushtarake në Karakas. Siç shihet edhe në pamje, Maduro u shoqërua me pranga në duar drejt selisë së Agjencisë Amerikane kundër Drogës (DEA) në Manhattan, ku u dorëzua zyrtarisht autoriteteve federale.

Disa pamje të publikuara në rrjetet sociale e tregojnë liderin venezuelian teksa futet në ambientet e DEA-s i shoqëruar nga dy agjentë. Në video, Maduro shihet i qetë dhe duke buzëqeshur, ndërsa u drejtohet agjentëve që e shoqëronin me përshëndetjen: “Mirëmbrëma, Gëzuar Vitin e Ri”.

Maduro akuzohet për një sërë akuzash: Komplot për narkoterrorizëm, komplot për importimin e kokainës në SHBA, prodhim, shpërndarje dhe posedim i kokainës me qëllim importimi, përdorim dhe posedim armësh të rënda gjatë krimeve të drogës, komplot për përdorimin e armëve të rënda dhe Konfiskim pasurie (forfeiture)./Dosja.al

Nicolas Maduros

SHBA- Arrestimi i Nicolas Maduros nga ushtria amerikane dhe transferimi i tij në tokën amerikane për tu përballur me akuza në lidhje me terrorizmin, drogën dhe armët ka shkaktuar debat të nxehtë në lidhje me ligjshmërinë e operacionit, si sipas ligjit amerikan ashtu edhe atij ndërkombëtar.

Në nivel kombëtar, vetëm Kongresi ka autoritetin për të shpallur luftë. Sekretari i Shtetit Marco Rubio pranoi se Kongresi nuk ishte informuar paraprakisht për operacionin. Megjithatë, presidenti i SHBA-së është komandant i përgjithshëm i forcave të armatosura dhe me kalimin e kohës, qeveritë e të dyja palëve kanë justifikuar veprime të kufizuara ushtarake kur janë konsideruar të nevojshme në interesin kombëtar.

Sipas ligjit ndërkombëtar, përdorimi i forcës është i ndaluar në marrëdhëniet ndërkombëtare, përveç nëse autorizohet nga Këshilli i Sigurimit i OKB-së ose për vetëmbrojtje. Avokatët që folën me Reuters thanë se trafikimi i drogës dhe aktiviteti i bandave zakonisht nuk konsiderohen konflikte të armatosura që do të justifikonin ndërhyrjen ushtarake. Siç tha profesori i drejtësisë në Universitetin e Kolumbias, Matthew Waxman, vetëm një ndjekje penale nuk jep autorizim për përdorimin e forcës ushtarake për të përmbysur një qeveri të huaj.

Megjithatë, ka precedentë për arrestime të të dyshuarve nga SHBA-të në vende të huaja, zakonisht me pëlqimin e autoriteteve lokale. Shembulli më i afërt historik është arrestimi i Gjeneralit Manuel Noriega në Panama në vitin 1989, kur Uashingtoni argumentoi se ai nuk ishte presidenti legjitim dhe thirri mbrojtjen e qytetarëve amerikanë.

Sa i përket pasojave të mundshme, ekspertët vlerësojnë se edhe nëse operacioni konsiderohet i paligjshëm, është e vështirë të mbahen SHBA-të përgjegjëse në praktikë, për shkak të mungesës së mekanizmave efektivë të zbatimit ndërkombëtar. Siç komentoi Profesori i së Drejtës Kushtetuese Jeremy Paul, është e vështirë të imagjinohet se si ndonjë organ ligjor mund të vendosë sanksione kuptimplote ndaj qeverisë amerikane./Dosja.al

Nicolas Maduro, Donald Trump

VENEZUELË- Më 2 janar presidenti i Venezuelës Nicolas Maduro shprehu gatishmëri për të zhvilluar "bisedime serioze me SHBA-në".Një ditë më vonë ai u arrestua nga forcat ushtarake të SHBA-së dhe duhet të përgjigjet tani para një trupi gjykues në Nju Jork ndër të tjera akuza edhe për tregti me drogë.

Bota ndërkohë hamendëson, se si mund të vazhdohet më tej pas sulmit të SHBA-së në Venezuelë, vendi me rezervat më të mëdha të naftës në botë. A do të qeverisë qeveria e vjetër nën ministrin e Brendshëm me pushtet Diosdado Cabello? Apo do të ketë ndryshim sistemi dhe zgjedhje të reja? A kërcënon një luftë civile ndërmjet mbështetësve të Maduros dhe opozitës politike?

Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, në një konferencë shtypi të shtunën (03.01.2026) sinjalizoi drejtimin: "Tani SHBA do ta qeverisë këtë vend, derisa të arrijmë një tranzicion të sigurtë dhe të përshtatshëm", deklaroi ai.

Eksperti për Amerikën Latine Jesus Renzullo nga Instituti GIGA thotë, se kësisoj është e qartë: "SHBA-ja është koordinuar me elitat në Karakas dhe do të punojë për ndërtimin e kombit". Nuk përjashtohet një bashkëpunim me anëtarët e deritanishëm të qeverisë, shpjegon eksperti në bisedë për DW.

"Gëzim i madh"

Ndër venezuelasit, që janë arratisur nga vendi i tyre dhe jetojnë në emigracion, mbizotëron ndjenja e gëzimit dhe shpresa. Sipas ekspertit Oliver Stuenkelist "ndër shumë venezuelas, që unë njoh, është shumë e madhe ndjenja e lehtësimit". "Ata festojnë rrëzimin e Maduros dhe falenderojnë Trumpin."  

Venezuelasit në emigracion festojnë dhe falenderojnë presidentin e SHBA-së TrumpFotografi: Allison Robbert/AP Photo/picture alliance

Stuenkel është studiues në Carnegie Endowment for International Peace in Washington D.C. dhe profesor për Marrëdhënie Ndërkombëtare në Universitetin Fundação Getulio Vargas (FGV) në São Paulo në Brazil.

Ai e konsideron grushtin e shtetit në Karakas si një konflikt ideologjik. Zgjedhësit dhe politikanët e spektrit të djathtë festojnë për Trumpin, ndërsa përfaqësuesit e spektrit të majtë politik kritikojnë shkeljen e së drejtës ndërkombëtare.

Ende nuk është e parashikueshme, se si do të zhvillohet më tej gjendja në Venezuelë. "Duhet parë, nëse Trump thotë, misioni u përmbush, Maduro u largua", vë në dukje ai. "Dhe duhet parë, se çfarë qendrimi do të mbajë popullsia. Eshtë e paqartë, nëse do të ketë protesta të mëdha."

"Doktrina - Donroe" e Trumpit

Edhe pse shumë gjëra janë të paqarta, ka të dhëna të qarta, se cilat plane ndjek në përgjithësi administrata Trump. SHBA synon sipas strategjisë së sigurisë kombëtare 2025, "rivendosjen e rolit dominues në hemisferën perëindimore dhe zëvendësimin e doktrinës Monroe."

E ashtuquajtura doktrina Monroe është e lidhur me presidentin e SHBA-së James Monroe (1758–1831). Kjo doktrinë bazohet në parimin themelor të politikës së jashtme "Amerika e amerikanëve".

Asokohe me këtë synohej zhvendosja e fuqive koloniale europiane. Në vitet 80-të SHBA e riinterpretoi këtë doktrinë me pretendimin ndaj Amerikës Latine si hemisferë "e saj".

Presidenti i SHBA-së Donald Trump duket se po i referohet kësaj epoke dhe do të rivendosë dominancën e SHBA-së në rajon. Financial Times ka përdorur për këtë termin "Donroe-Doktrin". Jo "Amerika e amerikanëve", por "Amerika e amerikanëve të SHBA-së".

"Justifikim për regjimet autoritare"

"Venezuela me sa duket është vendi i parë, që bie viktimë e këtij imperialzimi modern", komenton Nju Jork Tajms. Kjo paraqet një qasje të rrezikshme dhe ilegale të rolit të Amerikës në botë.

"Trump duke operuar pa asnjë legjitimitet ndërkombëtar dhe pa kompetenca të vlefshme ligjore apo mbështetje në politikën e brendshme, rrezikon që t'u ofrojë një justifikim regjimeve autoritare në Kinë, Rusi apo në vende të tjera, që duan të dominojnë fqinjët e tyre."

Goditja ushtarake kundër Venezuelës zgjon kujtime nga epoka e viteve 1960 deri më 1990, kur SHBA në pretendimin se po lufton komunizmin mbështeste puçet ushtarake dhe diktatorët. Rrëzimi i Allendes më 1973 në Kili, diktaturat ushtarake në Argjentinë dhe Brazil dhe skuadriljet e vdekjes në El Salvador edhe sot e kësaj dite kanë lënë gjurmën për imazhin e armikut që ekzsiton ndaj SHBA-së në rajon.

Maria Machado: "Ne jemi gati"

Aksioni ushtarak i natës së shkuar në një farë mënyre ka disa paralelizma me rrëzimin e ish-diktatorit të Panamasë Manuel Noriega (1938 -2017). Noriega u rrëzua gjatë një invazioni të SHBA-së më 1989 dhe u arrestua. Më 1992 ai u dënua nga një gjykatë në SHBA për tregti me drogë dhe mitmarrje dhe deri në vdekje ishte i burgosur.

Për opozitën poplitike në Venezuelë të tilla aspekte të politikës së jashtme tani për tani nuk janë në plan të parë. Tani pas më shumë se 25 vjetësh sundim të revolucionit të bolivarian për herë të parë ka shans për ndryshim pushteti. 

"Venezuela po përjeton orë vendimtare. Ne jemi gati, për ta rindërtuar vendin tonë, shkruan ish-kandidati për president Edmundo González në platformën X.

Gonzalez i fitoi zgjedhjet më 24 korrik 2024, megjithatë këshilli elektoral shpalli zyrtarisht Maduron fitues.

Nobelistja e paqes Maria Corina Machado, e cila mbështeti Gonzálezin, pasi vet nuk u lejua të kandidojë për presidente, u bëri thirrje bashkëatdhetarëve për mbështetje. 

"Si president legjitim i Venezuelës Edmundo González duhet të marrë postin dhe të pranohet menjëherë si komandat suprem i forcave të armatosura", shkruan ajo në platformën X. "Ne jemi gati, të ushtrojmë mandatin tonë dhe të drejtojmë një tranzicion demokratik."

Nëse kjo do të ndodhë, është ende e hapur. Sepse as Machado dhe as González nuk ndodhen në Venezuelë. Trump theksoi në konferencë shtypi, se Venezuela ka edhe një zëvendëspresidente, Delcy Rodríguez. 

Eksperti Jesus Renzullo e vlerëson këtë si një indikacion, se administrata e SHBA-së do të negociojë me përfaqësuesit qeveritarë dhe do të shmangë trazirat politike.

Nju Jork Tajms në koementin e saj argumenton ngjashëm: "Pavarësisht arrestimit të Maduros gjeneralët, që kanë mbështetur regjimin e tij, nuk do të zhduken papritur. Po ashtu nuk ka gjasë që pushteti t'i dorëzohet Maria Corina Machados."/DW

Delcy Rodríguez

VENEZUELË- Gjykata e Lartë e Venezuelës urdhëroi zëvendëspresidenten Delcy Rodríguez të marrë përsipër detyrat dhe kompetencat e presidentit, pas arrestimit të Nicolás Maduro-s nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës.  Vendimi u njoftua vonë të shtunën, në orët e para të së dielës, me përfundimin se Maduro ndodhet në një “paaftësi thelbësore dhe të përkohshme për të ushtruar detyrat e tij”.

Rodríguez do të marrë dhe ushtrojë, si presidente në detyrë, të gjitha pushtetet, detyrat dhe kompetencat që rrjedhin nga posti i presidentit të Republikës Bolivariane të Venezuelës, me qëllim garantimin e vazhdimësisë administrative dhe mbrojtjes së plotë të vendit, sipas urdhrit, i cili u lexua nga gjyqtarja Tania D’Amelio gjatë një seance të transmetuar nga televizioni shtetëror VTV.

Kushtetuta e Venezuelës përcakton se, në rast të mungesës së përkohshme ose përfundimtare të presidentit, zëvendëspresidenti duhet ta zëvendësojë atë. Ndërkohë, që ditën e djeshme presidenti i venezuelës, Nicolas Maduro u arrestua nga forcat amerikan, një operacion i urdhëruar nga presidenti amerikan, Donald Trump.

Maduro akuzohet për një sërë akuzash: Komplot për narkoterrorizëm, komplot për importimin e kokainës në SHBA, prodhim, shpërndarje dhe posedim i kokainës me qëllim importimi, përdorim dhe posedim armësh të rënda gjatë krimeve të drogës, komplot për përdorimin e armëve të rënda dhe Konfiskim pasurie (forfeiture)./Dosja.al

Nicolas Maduro

VENEZUELË- Udhëheqësit politikë në Shqipëri dhe Kosovë, të dyja aleate të zëshme të Uashingtonit, folën fuqishëm në mbështetje të sulmit të Shteteve të Bashkuara ndaj Venezuelës të shtunën, ndërsa shtete të tjera bënë thirrje për qetësi dhe përmbajtje.

Ministrja e Jashtme e Shqipërisë, Elisa Spiropali, tha në një deklaratë për X se Shqipëria mbështet Shtetet e Bashkuara dhe Presidentin Donald Trump. Spiropali theksoi se Shqipëria mbështet “udhëheqjen e fortë” të Sekretarit të Shtetit të SHBA-së, Marco Rubio, në përballjen me autoritarizmin, korrupsionin dhe rrjetet kriminale transnacionale.

Udhëheqësi autoritar i Venezuelës, Nicolas Maduro, i cili u kap nga forcat amerikane së bashku me gruan e tij gjatë sulmit ushtarak që tani mund të gjykohet në SHBA, ka mohuar të ketë udhëhequr një kartel narkotikësh që dërgon drogë në SHBA,  gjë që Trump e ka pretenduar si justifikim për ndërhyrje.

Në Kosovë, Presidentja Vjosa Osmani tha se vendi i saj qëndron fort me Shtetet e Bashkuara dhe Trump-in.

“Presidenti Trump qëndroi në krah të popullit të Venezuelës dhe iu kundërvu narko-shtetit të Maduros – duke mbrojtur Amerikën dhe pjesën tjetër të botës nga kartelet dhe krimi i organizuar. Ja si duket forca dhe lidershipi amerikan”, shkroi Osmani në X.

Kosova i detyrohet pjesërisht pavarësisë së saj ndërhyrjes ushtarake të NATO-s dhe SHBA-së kundër forcave serbe në vitin 1999.

“Kosova e kupton ndikimin e vendosmërisë amerikane – çlirimi ynë është një dëshmi e kësaj”, tha Osmani.

Venezuela është një nga vendet që nuk e ka njohur Kosovën. Turqia, e cila nën drejtimin e Presidentit Rexhep Tajip Erdogan ka mbajtur marrëdhënie të mira si me Trump ashtu edhe me udhëheqësin venezuelian Maduro, bëri thirrje për qetësi.

“Turqia i kushton rëndësi stabilitetit të Venezuelës dhe paqes e mirëqenies së popullit të Venezuelës”, tha Ministria e Jashtme turke në një deklaratë.

Ministria u bëri thirrje të gjitha palëve të ushtrojnë përmbajtje në mënyrë që të parandalojnë që situata aktuale të çojë në pasoja negative për sigurinë rajonale dhe ndërkombëtare. Deklarata e saj nuk përmendi kapjen e Maduros nga forcat amerikane.

Shumica e shteteve të Ballkanit Perëndimor deri më tani kanë heshtur, pa reagime të menjëhershme nga udhëheqësit ndaj sulmit të SHBA-së ndaj shtetit të Amerikës Latine.

Megjithatë, ambasadori kroat Ranko Vilovic, i cili mbulon Venezuelën nga Brazili, tha pëe Radion Kroate se po monitoron situatën dhe është në kontakt me përfaqësuesit e komunitetit kroat në kryeqytetin e Venezuelës, Karakas, i cili sipas tij numëron rreth 5,000 njerëz.

“Jemi në kontakt me përfaqësuesit dhe deri më tani, sipas informacionit tonë, askush nuk është lënduar. Sulmet që ndodhën pak para orës 2 të mëngjesit sipas orës lokale kishin për qëllim infrastrukturën ushtarake, kryesisht bazat ajrore dhe bazat detare. Civilët janë të sigurt”, tha Viloviç për Radion Kroate.

Edhe Ministria e Jashtme Greke tha se po monitoronte nga afër situatën në Venezuelë. Në një deklaratë në X, ajo tha se ambasada greke në Karakas është në kontakt me komunitetin grek në vend dhe është e gatshme të ofrojë ndihmë.

Komuniteti grek në Venezuelë numëron deri në 3,000 persona. Më vonë të shtunën, kryeministri i Greqisë, Kyriakos Mitsotakis, shprehu mbështetjen e tij për SHBA-në.

“Nicolas Maduro kryesoi një diktaturë brutale dhe represive që solli vuajtje të paimagjinueshme mbi popullin venezuelian. Fundi i regjimit të tij ofron shpresë të re për vendin”, shkroi Mitsotakis në X.

Megjithatë, pati disa shenja të kundërshtimit të majtë ndaj operacionit ushtarak të Trump. Partia Komuniste Greke, e cila ka 21 vende në parlament, thirri një tubim për të shtunën në mbrëmje për të shprehur solidaritet me popullin e Venezuelës dhe luftën kundër asaj që e quajti ndërhyrja imperialiste e SHBA-së.

Ndërkohë, Ministria e Jashtme e Bullgarisë hapi një linjë telefonike për bullgarët që jetojnë në Venezuelë dhe tha se është në kontakt me të gjithë përfaqësuesit diplomatikë dhe konsullorë të Bullgarisë që ndodhen në vend./Dosja.al

Maria Corina Machado

SHBA- Presidenti Donald Trump tha se udhëheqësja e opozitës venezueliane nuk mundë të qeverisë pas rrëzimit të presidentit Nicolás Maduro. SHBA-të udhëhoqën një seri sulmesh në vendin e Amerikës së Jugut të shtunën në mëngjes, duke kapur përfundimisht Maduron dhe gruan e tij, Cilia Flores, dhe duke i çuar ata në SHBA për tu përballur me akuzat për narkoterrorizëm.

Udhëheqësja e opozitës dhe fituesja e Çmimit Nobel për Paqen, Maria Corina Machado, festoi operacionin dhe kapjen në një deklaratë, duke e quajtur atë "ora e lirisë".

"Që nga sot, Nicolás Maduro përballet me drejtësinë ndërkombëtare për krimet e tmerrshme të kryera kundër popullit venezuelian dhe kundër qytetarëve të shumë kombeve të tjera. Në dritën e refuzimit të tij për të pranuar një zgjidhje të negociuar, Qeveria e Shteteve të Bashkuara ka përmbushur premtimin e saj për të mbështetur sundimin e ligjit", tha Machado.

Trump, i cili tha se nuk ka qenë në kontakt me Machadon, tha gjatë konferencës për shtyp të shtunën se nuk beson se ajo mund të marrë rolin udhëheqës në Venezuelë.

"Mendoj se do të ishte shumë e vështirë për të të ishte udhëheqëse. Ajo nuk ka mbështetjen brenda vendit ose respektin brenda vendit. Është një grua shumë e mirë, por nuk ka respektin", tha Trump.

Trump njoftoi gjithashtu se SHBA-të do të drejtojnë vendin teksa Venezuela të ketë një udhëheqje të re.

"Ne do ta drejtojmë vendin deri në kohën kur të mund të bëjmë një tranzicion të sigurt, të duhur dhe të mençur. Dhe duhet të jetë i mençur, sepse kjo është ajo që duam. Ne duam paqe, liri dhe drejtësi për popullin e madh të Venezuelës," tha Trump./Dosja.al

Nikola Maduro

SHBA- Presidenti i Venezuelës, Nikola Maduro ka mbërritur në Qendrën Metropolitane të Paraburgimit në Brooklyn. Kjo qendër është e njohur për mbajtjen e të burgosurve me profil të lartë, përfshirë Ghislaine Maxëell dhe P. Diddy.

Ai mbërriti më herët të shtunën në një bazë ushtarake në SHBA. Më pas u dërgua në zyrat e Agjencisë Amerikane kundër Drogës (DEA) në Nju Jork, ku u padit për akuza që lidhen me drogën dhe armët, përpara se të transferohej në qendrën e paraburgimit në Brooklyn.

Ndërkohë janë publikuar pamje të reja të Nicolas Maduro me pranga në duar. Siç shihet edhe në pamje ai është i rrethuar nga agjentë të Administratës Amerikane kundër Drogës (DEA) dhe Hetimeve të Sigurisë Kombëtare.

Maduro shihet me pranga në duar i veshur me një bluzë sportive ngjyrë blu të çelët, ndërsa shoqërohet nga zyrtarë amerikanë. Pamje të publikuara në platformën X, të cilat ende nuk janë verifikuar, duket se e tregojnë Maduron të ulur në një karrige, i rrethuar nga agjentë.

Në foto ai shihet me pranga në duar, të vendosura përpara, ndërsa në një prej imazheve pozon duke bërë shenjën e “gishtit lart”. Në një tjetër pamje, ai duket duke qëndruar jashtë avionit, pak pas uljes në Nju Jork.

Në të dyja fotografitë, Maduro shihet i veshur me të njëjtën bluzë sportive blu të çelët, pantallona sportive blu të errëta, çorape të bardha dhe sandale sportive. Maduro i ka mohuar më herët akuzat se është drejtues i një karteli droge. Gjithashtu Maduro dhe bashkëshortja e tij pritet të dalin para një gjykatësi në Nju Jork në një datë ende të papërcaktuar.

Ndërsa Maduro dhe gruaja e tij, të cilët kërkoheshin nga Zyra e Prokurorit të Qarkut të Manhattanit për trafik droge, posedim armësh dhe akuza për komplot, Venezuela po zien. Në Karakas, njerëzit janë në rrugë. Ndërsa disa festojnë dhe të tjerë protestojnë arrestimin e Maduros, shumica janë të shqetësuar për të ardhmen. Supermarketet në San Cristobal po mbyllen njëri pas tjetrit dhe radhë të mëdha përshkruhen si njerëz që duan të furnizohen me ushqime dhe sende thelbësore, pasi janë stresuar.

Ndërkohë, meqë Trumpi deklaroi se SHBA-të do ta “drejtojnë” (në kuptimin e marrjes nën kontroll) Venezuelën derisa të ketë një tranzicion të sigurt, ligjor dhe të drejtë të pushtetit, Gjykata Supreme e vendit mbajti një seancë emergjente dhe emëroi nënkryetaren aktuale të vendit, Delcy Rodriguez,  në pozicionin e presidentit të rrëzuar. 

Presidenti amerikan la të kuptohej se ishte dakord me Rodriguezin, pasi deklaroi se kishte folur me Marco Rubion dhe se ajo ishte e gatshme ta bënte Venezuelën përsëri të madhe, por ajo, në deklaratën e saj, nuk tregoi asgjë të tillë./Dosja.al