Sport

Guardiola dhe Mourinho, dy opsione për të zëvendësuar Gattuson në stolin e Italisë...

Precedentët janë, vetëm dy trajnerë të huaj kanë qenë në krye të stolit të Azzurrëve!

3 Prill 2026, 14:46 Nga DOSJA

Guardiola dhe Mourinho, dy opsione për të zëvendësuar

ITALI - Italia pothuajse gjithmonë ka zgjedhur t’ua besojë ekipin kombëtar trajnerëve italianë dhe procesi i ri i përzgjedhjes që është hapur pas dështimit të Kupës së Botës 2026 duket se po shkon në atë drejtim. Pas humbjes me penallti kundër Bosnjës, Gennaro Gattuso u larguar nga stoli i Azzurrëve.

Ndërkohë, Gabriele Gravina tashmë ka dhënë zyrtarisht dorëheqjen si president i FIGC-së, duke nisur zyrtarisht një epokë të re për futbollin italian, dhe ashtu si ai, edhe Gianluigi Buffon ka dhënë dorëheqjen gjithashtu si kreu i delegacionit të ekipit kombëtar italian.

Ndër emrat më të lidhur për të pasuar Gattuson mbeten Antonio Conte dhe Massimiliano Allegri, Roberto Mancini dhe Maurizio Sarri më shumë në sfond. Sugjerime të huaja, si José Mourinho dhe Pep Guardiola, kanë qarkulluar gjithashtu në orët e fundit, por për momentin, këto janë larg të qenit konkrete.

A ka pasur trajnerë të huaj ekipi kombëtar italian? Përgjigja është po.

Përgjigja është po, por këto janë raste jashtëzakonisht të rralla në historinë e Azzurrive. Lista zyrtare e FIGC-ut e trajnerëve të ekipit kombëtar të meshkujve konfirmon dy precedentë, që i atribuohen udhëheqësve jo-italianë në krye të pankinës së Italisë.

Më i "famshmi" është ai i Helenio Herreras, një argjentinas, i cili punoi së bashku me Ferruccio Valcareggin midis 1 nëntorit 1966 dhe 27 qershorit 1967. 

I dyti daton që nga agimi i futbollit italian dhe ka të bëjë me William Garbutt, një trajner anglez, i emëruar në ekipin kombëtar në vitin 1914. Prandaj, këto janë episode të izoluara, të cilat konfirmojnë se si stoli i Azzurrëve historikisht ka mbetur i lidhur me profilet italiane.

Pas Gattusos, çështja nuk është vetëm emri, por edhe ndryshimi federal.

Çështja sot nuk është vetëm se kush do të jetë trajneri i ardhshëm i Italisë, por edhe se çfarë drejtimi do të marrë FIGC pas dorëheqjes së Gravinës. Zgjedhja e trajnerit të ri do të varet gjithashtu nga ekuilibri i ardhshëm i pushtetit në federatë dhe drejtimi që do të marrë presidenti i ardhshëm.

Në këtë kontekst, ideja e një trajneri të huaj vazhdon të duket më shumë si një sensacion mediatik sesa një rrugë e vërtetë operative. Historia e Italisë, në fund të fundit, e tregon qartë këtë: kanë ndodhur eksperimente të huaja, por ato kanë qenë shumë të pakta dhe gjithmonë të jashtëzakonshme.

B.T (Dosja.al)

Sondazh

Poll

MË SHUMË