Editorial

Pastrim me themel

31 Maj 2021, 18:23 Nga DOSJA

Për ne gratë, pastrimi i shtëpisë është një shprehje e njohur dhe shumë familjare të cilën e përdorim shpesh dhe që në fakt edhe pse na sjell lodhje na jep një mundësi për ndryshime, për ndërrimin e vendeve të mobiljeve, luleve, hedhjen poshtë të sendeve të kthyera në plehra e kështu t’i japim shtëpisë një pamje tjetër me më shumë dritë, hapësirë dhe rehati. Për këtë arsye, kur flasim për zgjedhjet apo edhe për reformën në drejtësi mua gjithmonë mendja më shkon tek pastrimi dhe i kam imagjinuar zgjedhjet si entuziazmin e ndryshimit në shtëpi kurse reformën në drejtësi si mundësinë për të hedhur poshtë gjërat që nuk na shërbejnë më dhe janë kthyer në plehra.

Por si për njërën po ashtu edhe për tjetrën realitetet janë shumë larg dëshirave dhe iluzioneve të mia. Vendimet e prera të KAS kundër kërkesave të opozitës, nuk e di pse, më kujtuan dy thënie. E para e Gebelsit kur thoshte: “Njerëzit nuk duan të vërtetën. Duan një shpjegim të shpejtë dhe të thjeshtë se përse nuk janë të lumtur”, dhe e dyta e cila në vitin 1856 u përhap në Nikaragua pas votimeve të 29 qershorit ku William Walker, pasi fitoi zgjedhjet e manipuluara, e shpalli veten president. Në këto zgjedhje kishte fshatra me 300 banorë, ku çuditërisht, në favor të Walker kishin votuar 1500 votues. E në këto kushte në Nikaragua doli shprehja “Edhe qentë e rrugëve kanë votuar për Walker!”. (Po flasim për vitin 1856 sot jemi 165 vjetë më vonë, e tek ne akoma vidhen zgjedhjet).

Në Shqipëri, kemi shumë raste të manipulimit të zgjedhjeve, të njërit krahë apo të krahut tjetër (asnjëra palë nuk përjashtohet) por, qeverisja e tanishme mban vendin kampion në lidhje me mënyrat e manipulimit dhe sidomos të përdorimit të këtyre manipulimeve si të drejta. Sipas gjykimit tim, politikanëve tani nuk iu pëlqejnë aspak zgjedhjet.
Jam shumë e bindur se ata nuk e mendojnë votën si të drejtën tonë për të vendosur se cilin duam të na qeverisë. Manipulimet elektorale janë bërë si një atavizëm i pandashëm prej zgjedhjeve aq sa ne nuk mund t’i kuptojmë dot më zgjedhjet e pavjedhura. Unë, për shumë vjet, kam votuar bosh. Vota e zbrazët është një votim i trishtuar, por është një e drejtë. Është një votim në të cilin një votues që e do vendin e tij dhe beson në demokraci e gjen veten përpara një flete ku asnjë nga kandidatët nuk e përfaqëson atë, kështu kam qenë unë për shumë e shumë vite me radhë.

Përse kam qenë dhe vazhdojë të jem në këtë situatë? Sepse vit pas viti, katërvjeçar pas katërvjeçari nuk shikoja asnjë qeveri së cilës të mos i pëlqenin fuqitë e plota legjislative. Unë gjithmonë kisha konsideruar dhe vazhdoj të konsideroj se për një parti në qeverisje ka fuqi të domosdoshme, fuqi të virtytshme dhe asnjë fuqi tjetër. “Pastrimi i shtëpisë” me anë të zgjedhjeve gjithmonë ka qenë dhe syresh duket se do të vazhdojë të jetë, thjesht një pastrim sipërfaqësor ndërkohë që plehrat i fusim poshtë tapetit duke u mjaftuar me atë që shtëpia të duket e bukur nga jashtë.

E njëjtë është situata edhe me reformën në drejtësi. Rasti i kryetares së gjykatës së Elbasanit më kujtoi se, kur reforma në drejtësi na u paraqit si akti që do të në pastronte shtëpinë nga themeli, imagjinuam se të gjitha shenjat e korrupsionit në këtë sistem do të zhdukeshin dhe në drejtësi do të ngleshin vetëm orenditë tona të pastra të cilat do të na krijonin hapësirë dhe dritë. Ne me naivitetin e qytetarit që do patjetër të besoj se më në fund do të ndodh diçka e mirë, kërkuam të besonim se në drejtësi pas reformës do të ngeleshin gjyqëtarë e prokurorë me moral, besnik dhe adhurues të ligjit, pra më në fund, ne naivët e pagdhendur, menduam se në shtëpinë tonë të pastër do të hynte edhe drita.

Me naivitetin tonë, kërkuam të besonim vendosmërisht se po fillonte një epokë e artë por që në fakt nuk doli asgjë tjetër përveçse një makth më shumë. Nga sistemi i drejtësisë u hoqën shumë profesionistë dhe njerëz të devotshëm ndaj ligjit dhe u lanë në detyrë gjyqëtarë e prokurorë të korruptuar, për të na e bërë sa më real makthin e planifikuar. Në vend që të pastronim shtëpinë, sistemi ynë gjyqësor, u mbush dhe vazhdon të mbushet me plehra të neveritshme të cilat na bëjnë karshillik si kryetarja e gjykatës së Elbasanit e cila e ka përplasur çdo ditë në fytyrat tona, luksin e saj të shfrenuar.

Shtëpia jonë vazhdon të mbetet e papastruar, plehrat po na mbysin me erën dhe praninë e tyre aty ku flemë, ku hamë e ku rrimë me fëmijët tanë, smogu, i korrupsionit dhe vjedhjes me ligj, po na merr frymën dalëngadalë dhe ne qenkemi krejt të pafuqishëm për ta pastruar shtëpinë tonë.

Iftar dhe politikë, a u prek Muaji i Ramazanit nga politikanët?

View Results

editorial editorial meri lika meri lika