Editorial

Prangat e pushtetit

21 Dhjetor 2020, 08:07 Nga DOSJA

Dikur një i afërmi im P. Kavo me profesion mësues, u arrestua pasi u shpreh se ishte e padrejtë që fshatarët (kooperativistët) edhe pse e prodhonin vetë grurin, ishin të privuar dhe duhet të hanin vetëm bukë misri, ndërsa qytetarët ishin të privilegjuar dhe konsumonin bukë gruri.

Megjithë shfajsimet e Petros, gjyqtari e dënoi me tetë vite burg pasi sipas tij ishte e pafalshme për një mësues të stimulonte “armiqësinë” midis fshatarësisë kooperativiste dhe klasës punëtore. Por edhe i shkreti Petro që bëri tetë vite burg për një fjalë goje, u tmerrua kur pa që artistë e intelektualë u tërhoqën zvarrë dhe u dhunuan në stacionet policore pasi po stimulonin “armiqësinë” ndërmjet policisë dhe publikut, duke filmuar e pastaj shpërndarë në rrjetet sociale “zdrugimin” që policia jonë shembullore i’u bën qytetarëve.

Sociologu Ergys Mërtiri dhe arkitekti Astrit Seranaj provuan arrestimin e dhunshëm vetëm se po filmonin dhunën policore, ndërsa për koreografin Donald Martini meqënëse përdor shumë këmbët në artin e tij të kërcimit, Policia i’u përgjigj po me këmbë duke demostruar artin e karatesë. Pyetja që lind teksa shohim këto veprime tejet të dhunshme madje dhe të dënueshme penalisht është: Ku e gjejnë kurajon këta halabak me uniforma policie të ushtrojnë dhunë? Ku e gjen kurajon një inspektor krimesh që për dhunën e ushtruar brenda ambienteve të komisariatit të gënjejë duke thënë që janë plagë të shkaktuara më parë? Përgjigja nuk është e vështirë për t’u kuptuar. Deri më sot kemi një armatë të dënuarish për tubime të paligjshme, por jo policë që dhunojnë qytetarët, artistët që mbrojnë teatrin, apo edhe gazetarë që arrestohen sikundër ishte edhe rasti i kryeredaktorit të gazetës Koha Jonë. Trimërimi i policëve dhunues vjen nga filozofia e dhunës që predikojnë te ata shefat e tyre e deri tek kryepolici Ardi Veliu, e madje edhe K/ministri Rama. Kryepolici Veliu e “hëngri turpin me bukë” kur mbronte dhunën e policisë me një viedeo filmash, ndërsa K/ministri “sade” kur u kërkonte policëve që pas pune të hiqnin kapelet dhe të mblidhnin vota për Partinë Socialiste. Kushtrimin e të parëve e dëgjoi edhe Robert Aga ish shef i Komisaritit të Dibrës, që në përgjime dëgjohet se kërkon poste të rëndësishme në këmbim të mbështetjes për partinë. Në këtë rast nuk po bëhej ndonjë qamet i madh, pasi vetë K/ministri tha se të gjithë ata që nuk votojnë PS-në janë dele. Këtë të dhënë duhet ta ketë parasysh Ministria e Bujqësisë që kur të përpilojë statistikat, numrit të përgjithshëm të të imtave t’i shtojë edhe 500 mijë delet e popullit opozitar.

Vetëm se edhe delet kur ndjejnë rrezik, mbidhen bashkë dhe ndonjëherë godasin edhe me brirë. Prandaj mos t’i lemë të na shumohen, se video- bërësit janë edhe më keq se brirët e opozitës. Britmat e shoqërisë civile dhe popullit opozitar nga dhuna policore, nuk dëgjohen deri në olimpin qeverisës. Por çudia më e madhe është se nuk po dëgjohen as kur vijnë nga Komisioneria e KE-së për të Drejtat e Njeriut Dunja Mijatoviç!

Kryeministri apo Odiseu ynë, është tepër i angazhuar për ta drejtuar anijen qeverisëse drejt gjirit të BE-së dhe ka zënë veshët me dyll për mos dëgjuar sirenat opozitare që e “joshin” për ta braktisur atë, me qëllim që t’i vënë vendin e kapitenit. Vetëm se dhuna e verbër policore si ajo që la vraga në portretin e Donald Martinit, apo prangat në duart e gazetarit Qamil Xhani teksa filmonte violencën policore, me siguri do t’ia prishin drejtimin busullës dhe ndërsa presim të mbrijmë në brigjet e Europës do shohim brigjet e Algjerisë nga ku K/ministri postoi edhe videon e famshme të dajakut të “policisë spanjolle”mbi qytetarët që thyenin orën policore!

1 vit nga zgjedhjet e 25 prillit si e shikoni gjendjen e vendit:

View Results

editorial editorial ilir gjini ilir gjini editorial ilir gjini ilir gjini editorial