Aktualitet

U nda dje nga jeta, kolegë dhe miq shprehin kujtimet për kineastin Gjergj Xhuvani

Artistë, kolegë, miq e të afërm kanë shprehur ndjenjat për njohjen e tyre me regjisorin, si edhe kanë ndarë kujtime të çmuara për të.
Featured image of article: U nda dje nga jeta, kolegë dhe miq shprehin kujtimet për kineastin Gjergj Xhuvani Gjergji Xhuvani, regjisor

TIRANË- Zi në artin shqiptar, një ditë pas ndarjes nga jeta të Gjergj të regjisorit dhe kineastit, Gjergj Xhuvani. Ai u nda dje nga jeta në moshën 56-vjeçare në një spital në Romë, pas një arresti kardiak. Xhuvani, i pari regjisor që çoi Shqipërinë në festivalin e filmit në Kanë. Sot, kanë vijuar reagimet për ndarjen nga jeta të tij. Artistë, kolegë, miq e të afërm kanë shprehur ndjenjat për njohjen e tyre me regjisorin, si edhe kanë ndarë kujtime të çmuara për të.

Xhuvani lindi në vitin 1963 në Tiranë. Në vitin 1986 ai u diplomua në Akademinë e Arteve në Tiranë, dega Artet Dramatike. Që nga viti 1986 deri në vitin 1990, ai punoi si asistent regjisor në shumë filma dhe në vitin 1991 realizoi filmin e tij të parë “Bardhë e zi”. 

Ka punuar si regjisor në filma mjaft të njohur për publikun, si “Në kërkim të kujt”, “Lindje, perëndim, lindje”, “I dashur armik”, “Parrullat” etj.Qe i pari kineast shqiptar që mundi të çojë Shqipërinë në Kanë përmes filmit “Parrullat” në vitin 2001. 
Ka dhënë kontributin e tij në kinematografinë shqiptare edhe si skenarist në filma si “Parrullat”, “I dashur armik”, “Në kërkim të kujt” etj.

Për më shumë bëhu pjesë e grupit më viral në Facebook, Dosja.al

Po ashtu ai ka interpretuar si aktor në “Edhe ne luftuam” dhe “Hije që mbeten pas”. Pas filmit “Engjëjt janë larg”, një vit më parë kineasti Gjergj Xhuvani pritej të prezantonte në kinema realizimin e fundit kinematografik,“Liqeni im”. 

(F.g/dosja.al)

  • 16:43

    Miku i ngushtë i Xhuvanit tregon bisedën e fundit me regjisorin, Besnik Bisha: Gjergji shpëtoi kinemanë

     Pas ndarjes nga jeta një ditë më parë të regjisorit të njohur Gjergj Xhuvani, me anë të një lidhje telefonike për Report Tv, miku i tij i ngushtë, Besnik Bisha ka treguar edhe momentin e fundit kur e kishte takuar. Regjisori Bisha ka deklaruar se është një humbje e madhe për artin pasi mikun e tij të ndjerë e ka konsideruar si nj krijues të shkollës së filmit dhe që e donte shumë kinemanë.

    Kemi xhiruar filma ku kinemaja mendohej se duhej mbyllur, ne me disa miq, protestuam. Arriti që disa filma ai t’i xhironte. Arriti të shpëtonte kinemanë. Iku duke na lënë një trishtim të madh, e donte shumë punën e tij. Po të mos e donte nuk do ta vazhdonte këtë profesion  si shumë të tjerë duke marrë parasysh ekonominë. Eshtë një nga krijuesit e shkollës se artit. Kemi patur bashkejetese akademike…hap pas hapi, miq shumë dhe konkurrentë… Kontakti i fundit me të ishte një muaj më para ku ne po fillonim pushimet. Ai tha se duhej të ikte nga postproduksioni, muzika i kishte mbetur i pakënaqur,,, dhe kshu. Nuk kam patur info të tjera  të ri. Kishte mbaruar filmin, montazhin. Kaq shpejt akoma ka ngelur…verisoni që di unë është një atak kardiak. Ka qenë baba, bashkëshort, vëlla, mik të gjitha këto e bënin një artist që ka dhënë gjurmën e vet. Do të kujtohet nga të tjerët si regjisor. Do të kujtohet nga ne ishte një njeri i mirë. “ka deklaruar Bisha.

  • 15:25

    “Ikjet e parakohshme dhembin shumë”, aktori vajton vdekjen e Xhuvanit: Me fatin nuk luftohet

    Ditën e djeshme ndërroi jetë regjizori i njohur shqiptar, Gjergj Xhuvani. Familjarët, miq dhe kolegë të Xhuvanit u tronditën nga lajmi i hidhur. Shumë artistë dhe emra të njohur të televioznit në Shqipëri kanë reguar pas ndarjes nga jeta të Xhuvanit.

    Sëfundmi përmes një postimi në rrjetet sociale, aktori Petrit Malaj  ka publikuar mesazhin e tij për humbjen e kolegut të tij të ndjerë, ku thotë se gjithmonë ikjet janë të hidhura, por ikjet e parakohshme dhembin edhe më tepër.

    Reagimi i Malajt 

    “Ikjet janë gjithmonë të hidhura, por ikjet e papritura e të parakohshme dhembin edhe më tepër! Një njeri i madh dhe artist i shkëlqyer, një pedagog i zoti si Gjergj Xhuvani vendosi ta bëjë ikjen e tij vetëm dhe larg të gjithë atyre që ka dashur dhe e kanë dashur pafund. Njëlloj sikur nuk donte të shqetësonte askënd, njëlloj sikur t’u jepte të gjithë atyre një shans që ta kujtojnë vetëm në jetë!

    Gjergji erdhi nga drita, i dha dritë perdes së kinemasë, ju përcolli përvojën e tij studentëve të tij dhe kur vendosi të ulë perden e tij në këtë epilog të trishtë, la kaq shumë dritë me artin e tij.

    Skenarist e regjisor, profesor e producent filmi, artist me titullin e madh Njeri, Gjergj Xhuvani është një dhembje e madhe; është një ikje pa largim! Është shpirti i shqetësuar që do të jetojë mes personazheve të tij që ka përjetësuar në filma dhe atyre që nuk mundi dot t’i bëjë film!

    Me fatin nuk luftohet dot, por Gjergj Xhuvani ishte një fat i mirë për artin dhe shkollën shqiptare të filmit, që nga sot nuk do të kenë më një nga kolosët, të cilit nuk iu desh të ikte për të kuptuar sesa shumë e kanë dashur të gjithë!!!! Mirënjohje i dashur profesor për të gjithë kontributin Tuaj ndaj filmit dhe studentëve që patën fatin të edukohen profesionalisht nga ju!”

  • 12:21

    'Ishte fëmijë', Ilir Cani rrëfen kujtimet me Gjergj Xhuvanin: S'do i harroj kurrë ato 6o ditë, ja pishmani që më ka ngelur

    Gjergj Xhuvani dhe Ilir Cani

    Ditën e djeshme u nda nga jeta në moshën 56-vjeçare regjisori i mirënjohur, Gjergj Xhuvani. Regjisori dha frymën e fundit në Romë, teksa ndodhej atje për xhirimet e filmit të tij më të ri, ‘Liqeni im’, produktin final të së cilit nuk mundi ta shohë. Ndarja e tij nga jeta ishte një lajm i hidhur për kinematografinë shqiptare. Miq, kolegë të shumtë kanë shprehur dhimbjen për vdekjen e regjisorit. Xhuvani ka dhenë një kontribut të madh në kinematografinë shqiptare si skenarist dhe regjisor. Ndërkohë, ‘Parrullat’, sigurisht është një nga filmat që vijon të jetë në memorien e të gjithëve.  I xhiruar në vitin 2001, regjisori arriti suksesin më të madh të karrierës së tij me këtë film. Në të kanë marrë pjesë një kastë e gjerë aktorësh, përfshirë Luiza Xhuvanin, bashkëshorten e regjisorit.

    Ndërkohë, një nga personazhet e këtij filmi është edhe Ilir Cani, i cili në periudhën kur është xhiruar filmi ishte vetëm një fëmijë. Cani ka ndarë në rrjetet sociale dhimbjen për largimin parakohe nga jeta të Xhuvanit, ndërsa ka publikuar edhe një foto të veçantë, e shkrepur në vitin 2001.

    ‘Ti ishe i pari njeri, që më dhe shansin të shikoja veten në TV, na bëre pjesë të një endrre të madhe, të cilen e kujtoj dhe do ta kujtoj gjithmone me shume nostalgji… se si te interpretosh në një film!’, ka shkruar Cani mes të tjerash në statusin e tij.

    Ndërkohë, i kontaktuar nga Newsbomb.al, ai ka dhënë më shumë detaje rreth kësaj ekseperience, të cilën e konsideron si të paharruar.

    Në atë kohë Ilir Cani ka qenë rreth 14 vjeç, ndërsa kujton se si kaluan 60 ditët e xhirimit në vendlindjen e tij Petrelë si dhe në Gracen të Elbasanit.

    I riu mes të tjerash tregon për Newsbomb.al raportin me regjisorin Xhuvani, për të cilin shprehet se për të ishte i pabesueshëm lajmi i ndarjes nga jeta.

    Rrëfimi i Ilir Canit:

    Sa vjeç ishit ju kur u xhirua filmi ‘Parrullat’?

    Në atë kohë kam qenë 14-15 vjeç. Ishte një eksperiencë interesante per moshën tonë. Duke qenë se ishte një film që pati jehonë në Europë. Pati një kastë të madh aktorësh si Luiza Xhuvani, Agim Qirjaqi, Rita Lati, Bujar Asqeiu etj…

    Filmi ka zgjatur rreth 60 ditë dhe është zhilluar në kala të Petrelës dhe në një zonë të Elbasanit, Gracen. Na u desh të vishnin rroba të vjetra duke u përshatur me subjektin e filmit.

    Si u përzgjodhët ju për të qenë pjesë e filmit?

    Erdhën disa asistentë të regjisorit Xhuvani tek shkolla në Petrelë dhe na morën. Na përzgjidhnin në bazë të portretit. Kam pasur edhe motrën time të vogël, ajo ka qenë rreth 8 vjeçe.

    Kam pas fatin të jem, ne u miqësuam më shumë.  Fotoja me Gjergjin ka qenë para se të nisnim xhirimet. Ka qenë shumë miqësor, vinte edhe tek shtëpia dhe u bë si banor i lagjes.

    Bashkëpunimi i filmit ka qenë shqiptaro-francez.  Regjisori na solli një dhuratë, një megafon ishte një gjë shumë interesante dhe e kam akoma në shtëpi, ai mbetet ikonë, të paktën tek ne fëmijët ruajmë një kujtesë të jashtëzakonshme. Kisha tentuar disa herë të gjeja mundësinë për të takuar dhe kur mora vesh lajmin ishte shumë e dhimbshme. Ato foto që kam janë një pjesë shumë e vogël. Më mbeti pishmam që nuk arrita ta takoj. Marrë nga Newsbomb.al

  • 11:11

    “Si atëherë që iu dënua i biri”, poetja tregon dhimbjen e Luizës pas vdekjes së Xhuvanit: E mbërthyer në grackë

    Poetja Natasha Lako ka treguar detaje rreth përballimit të dhimbjes së humbjes së regjisorit Xhuvani nga familja e tij. Në reagimin e saj, Lako tregon dhimbjen që ndjen pasi regjisori Gjergj Xhuvani ndërroi jetë. Ndër rreshta poetja tregon se Luiza Xhuvani është e mbyllur në grackë, njësoj si në kohën që i dënuan të birin.  “Nje rruge krijuese qe e lidhi edhe me aktoren e talentuar Luiza Xhuvani, e cila me teper se asnjehere tjeter, pas traumes se madhe brenda familjes dhe denimit te te birit per krimet e kryera, ka lujtur me nje thellesi dilemat hamletiane, kur njeriu papritur gjendet si ne cark.Dhe drama eshte gracka,ku shpirti do te mbyllet si laraska,”- shkruan Lako në reagimin e saj.

  • 11:11

    “Me lot në sy jemi takuar të fundit herë”, Jonida Maliqi mesazh të ndjerë për profesor Xhuvanin: Do të ritakohemi

    Këngëtarja, Jonida Maliqi dhe regjisori Gjergj Xhuvani

    Këngëtarja Jonida Maliqi ka ndarë një mesazh ku shpreh dhimbjen për ndarjen nga jeta të regjisorit, Gjegj Xhuvani. Në disa fjalë të sinqerta, Jonida Maliqi shpreh dhimbjen e ndjerë për ikjen nga kjo botë të “profesorit të saj të dashur”, Gjergj Xhuvanit.

    “Me lot ne sy jemi takuar te fundit here… dhe me lot ne sy po te kujtoj edhe tani.Te gjithe jemi kalimtare ne kete bote por ti, Profesori im i dashur le aq gjurme, sa veshtire te mendoj qe nuk je me prane nesh.Une e di qe do te ritakohemi dhe serish do te te them qe te kam shume xhan,”- shkruan Jonida Maliqi.

  • 09:59

    Natasha Lako: Në djall të shkojë kinematografia shqiptare në këtë botë snobësh. Amin atij që i kushtoi jetën

    Gjergj Xhuvani dhe Natasha Lako

    Poetja Natasha Lako ka bërë një reagim një ditë pasi regjisori Gjergji Xhuvani ndërroi jetë në një spital në Romë. Ndër rreshta ,Lako shpreh hidhërimin e saj në lidhje me këtë vdekje që sipas poetes duhet të shkundë gjithë Shqipërinë. Ajo shkruan më tej se në një kohë kur vjen një nga Bollivudi apo nga Amerika dhe flet për realitetin shqiptar, atëherë le të shkojë në djall kinematografia shqiptare. Por jo kinematografia, sipas poetes nuk mund të shkojë në djall në një khë që një kieast që ka dhënë jetën dhe gjithë frymëzimin për të, ka ndërruar jetë.

    Reagimi i poetes Natasha Lako

    Komenti i plotë:

    Natasha Lako 14 gusht 2019. Ne djall te mos shkoje kinematografia shqiptare, por vanitozet dhe analfabetet rreth saj. Ne vend te nje liturgjije per humbjen e kineastit Gjergj Xhuvani. Gjithe keto dite kam mbajtur doren per te mos shkruar per ate qe kohet e fundit po i ndodh kinematografise shqiptare, por qe nuk e di kush. Kam thene le te iki vera.Sepse e di qe shumica e te rinjve, ne pamundesi per te ndertuar shoqerine e tyre si nje si moter me te gjithe europianet e tjera, e ka me te lehte ta ndjeje veten te integruar me gjithe boten, vetem kur vesh fustanet dhe xhaketat e sezonit, ose ndjek kinematografine boterore.Ndoshta edhe kur sheh reklama te ndryshme qe ndrojne per dite.

    Dhe ka mundesi qe edhe snobet e dites, te thone.”Ne djall te veje edhe kinematografia shqiptare.” Por vdekja nuk pyet per sezone dhe per dite vere.Dhe kesaj kinematografije i ka humbur ne nje spital te Romes nje nga regjisoret me me ze te saj te pas viteve 90, Gjergj Xhuvani. Kineasti qe u formua si asistent regjisor ne brumin e Kinostudios dhe tregimtari i ri qe talentin e tij te rrefimit, ia dedikoi filmit shqiptar.Regjisori i filmit te ri klasik shqiptar .

    Dhe keshtu duhet thene se u nda prej botes shqiptare dhe kinematografike, te cilien e konfiguroi edhe triumfalisht edhe tragjikisht, si me lamtumiren e sotme, njeriu qe nuk la t’i krijohej boshlleku deri ne humnere , kinematografise, te ciles i kushtoi jeten. Dhe qe mund te thuhet qe vijoi gjuhen kinematografike, jo vetem per ta shpetuar,por per t’i dhene nje nder te ri. Shfaqjen e njeriut, brenda rrethanave me te frustruara.

    Te gjithe e dine suksesin e filmit “Parrullat,”qe sot citohet ne te gjithe kritiken boterore dhe qe flet per trusnine e dy mesuesve fshati ne kohen e rrethuar prej gureve te parrullave ideoligjike te mberthyera ne faqe mali.’I dashur armik’ me trysnine e njerezve te ngerthyer ne nje lufte, ku nuk kane vendosur ata vete te jene kunder njeri tjetrit. E me pas “Lindje perendim lindje”, me trysnine e nje grup sportistesh pas kolapsit te nje regjimi, ku per here te pare duhet te gjejne rrugezgjidhjet vete. Kjo sa per te kujtuar disa filma te Xhuvanit, qe ishte ne proces postproduksioni me filmin e tij te fundit.

    Rregullat e reja te vendosura arbitrarisht per filmin shqiptar, nuk do ta lejonin qe Gjergj Xhuvani te bashkepunonte me shkrimtarin e pervojave te hidhura mbi trup, shkrimtarin e tij Dhimiter Xhuvani, qe mund te quhet edhe ati i tij natyral dhe shpirteror, per nje liri te re shprehjeje dhe fryme realiste. NJe rruge krijuese qe e lidhi edhe me aktoren e talentuar Luiza Xhuvani, e cila me teper se asnjehere tjeter, pas traumes se madhe brenda familjes dhe denimit te te birit per krimet e kryera, ka lujtur me nje thellesi dilemat hamletiane, kur njeriu papritur gjendet si ne cark.Dhe drama eshte gracka,ku shpirti do te mbyllet si laraska. 

    NJe trusni e re, kalon nga krijimtaria artistike ne jeten e drejtperdrejte te Gjergj Xhuvanit,deri sa kthehet ne bote tragjike. Punetori i palodhur i kinematografise njeriu besnik i miqesive ,enderimtari i projekteve te vazhdueshme, I palekunduri ne formimin e tij,dhe mbi te gjitha ,njeriu social qe dha, trysnite dhe perpelitjet njerezore, pa asnje melodramatizem dhe shtirje, u nda nga jeta e tij kinematografike para kohe.

    Ne kete bote kaq te hapur, ku producente jane gati te vjelin aq sa u duhet, per ta kthyer edhe filmin ne stilin e reklamave ose PPP qe monitorojne doganat, vetem e vetem se ndonje njeri nuk di tjeter se c’eshte filmi, ne vend te nj e Xhuvani mund te kemi ketej e tutje te ftuar ne kinematografine shqiptare ndonje skenarist te huaj, qe do te n a tregoje se si e koncepton ai realitetin shqiptar sot. Dhe perseri dhe perseri.Ne djall kinematografia shqiptare.

    Dhe iku nje kineast, qe filmin e dinte ta ndertonte me duar e tij, qe nga skenari,po te donte te shprehej,si e kerkon liria e krijimit. Iku nje bazament dhe nje model,ne kohen e rrezikut qe kinematografine shqiptare, ta trajtojne sa per paret e nje asistence sociale. Iku nje nga autoret qe mbante nje ekuiliber, ne kete kohe kur duket se ka me te teper rendesi sherbimet dhe lehtesimet per xhirimet e te huajve ne Shqiperi, se sa prodhimi serioz i filmit, si ai I Gjergj Xhuvanit, qe e coi metrazhin e filmit te gjate ne sesionet me inkurajues te festivalit te Kanes.

    Iku regjisori, qe duhet t’i mesonte edhe me drejtuesit e sotem te prodhimit te filmit, se regjisori nuk eshte nje rrogetar i zakonshem., por krijues i mirefillte qe shkruan me gjuhen e imazhit.,ne nje proces te pandashem te filmit autor, qe ndryshe nga gjithe bota synohet te neperkembet nga ata qe nuk e arrijne dot.

    Por jo nje Gjegj Xhuvani. A do te dine miqte e rinj te Qendres Kombetare Kinematografike, qe mendohen te vleresojne filmat shqiptare, duke ngateruar jurite nderkombetare te festival te filmit dhe te Miss Bukurive, me keshillat miratues te krijimtarise se mirefillte shqiptare, kur konkurimi nderkombetar, eshte tashme i garantuar gjate procesit te gjate filmik., qe ne momentin kur ka te drejten te paraqitet ne Euroimazh, ose kur gjen bashkeproducente te huaj.

    Te konceptosh thjesht bisnes, ose pune rrogetaresh,nje kinematografi ,ne nje vend si Shqiperia,i ngjan vertet Don Kishotit te Mances. Ne kohen qe e gjithe agrokultura po mbeshtetet dhe zhvillohet nen regjimin financiar europian. Gjergj Xhuvani e kishte fituar kete fryme bashkepunimi dhe e dinte qe perpara se puna krijuese do te kishte shume mund.

    Pesha e krijimtarise se tij ekuilibronte te gjithe aventuren a la asistence sociale te rreth 170 filmave te metrazhit te shkurter te prodhuar gjate ketyre viteve. Ata që kane kerkuar ta mundin Gjergj Xhuvanin qofte edhe me lajka e dine se ai ka pas te rinjve qe u ka qendruar ne koke dhe ju ka falur ekperiencen dhe autoritetin e vet , per nje kinematografi te qendrueshme dhe solide.Por qe vanitozet e kembejne me biseda dhe vendime kafenesh. GJergj Xhuvani na meson se ai vete formesoi kinematografine shqiptare te pas viteve 90, me shume pak te tjere, disa prej te cileve pareve u vene me teper rendesi se krijitarise.

    Ata qe duan te kthejne regjine filmike dhe bashkepunimet ne nje profesion argatesh le te thone sa te duan.Ne djall kinematografia shqiptare.(?!) Gjergj Xhuvani eshte nje guri i rende kinematografik, kujtimi i te cileve do te ndaloje shume njerez te bejne marrezira dhe ekserimente me filmin shqiptar. Sepse nje ekip filmi mund te kete shume bashepunetorë te huaj.

    Por nje veper quhet shqiptare, kur shpreh konstitucionin e vet shpirteror dhe trasmeton mesazhet e veta me te cilat pasurohet kinematografia boterore. Sot per sot, i ka mbetur vetem asaj te kete nevojen te shprehet shqip me te gjithe kuptimin e fjales.,per cdo kinematografi kombetare,ne mrojtje te diversitetit europian si pasuri. Dhe mere me nend sikur projektet shqiptare t’I miratoje nje specialist I vertete nga nje vend ku priren dhe pasurojne boten plot sukses prirjet e arteve marciale! Pastaj edhe nje specialist nga Bollivudi, qe I di se ku I rreh shqiptareve.Se ne nje bote snobesh,me qe nuk ka parfum shqiptar, fare lehte mund te thuhej.Ne djall kjo kinematografi qe kemi.(!?)

    Por ja qe nuk na le humbja e parakoheshme e Gjergj Xhuvanit, qe duhet te shkunde gjithe shoqerine shqiptare, me qellim qe ne kinematografine e sotme te saj te mos krijohen humnera te reja . Dhe here tjeter le te flasim per vendime gati tragjike , por qe duhet te kemi sy dhe veshe per te vene gishtin mbi plage.Sepse cfare nuk mund te ndodhe nga mendje lehtesia per te perseritur pa e ditur as vete.Ne djall le te veje kinematografia shqiptare.

    Por sot na ka humbur nje kinest qe na le porosi me humbjen e tij te themi..Amen atij qe I kushtoi jeten imazhit filmik dhe krijoi gifuren e regjisorit shqiptar te pas 90.Amen per konturimit e sotem, dhe trasnfigurimin e plote te shoqerise shqiptare .Amen kinematografise qe shfaq fytyren qe kemi ose zoterojme. Amen perjetesise qe le ajo pas.

Shto Koment