Aktualitet

Shkulja e kalldrëmit në Gjirokastër dhe Neroni, Shameti: Çfarë artisti i madh po vdes!

Gazetari Sokol Shameti, me anë të një postimi në rrjetet sociale, teksa publikon një pjesëz nga historia e perandorit romak Neron, ku shprehet se për nga marrëzia dhe deliri i madhështisë e tejkalon ndoshta vetëm Kaligula, ka ironizuar me situatën në vend.
Featured image of article: Shkulja e kalldrëmit në Gjirokastër dhe Neroni, Shameti: Çfarë artisti i madh po vdes! Gazetari Sokol Shameti

GJIROKASTËR- Pas publikimit nga Dosja.al të lajmit për shkuljen e kalldrëmit karakteristik të Gjirokastrës, në zonën e njohur si “Qafa e Pazarit”, (Lexo këtu) reagimet kanë qenë të shumëta.

Gazetari Sokol Shameti, me anë të një postimi në rrjetet sociale, teksa publikon një pjesëz nga historia e perandorit romak Neron, ku shprehet se për nga marrëzia dhe deliri i madhështisë e tejkalon ndoshta vetëm Kaligula, ka ironizuar me situatën në vend.

Ndërsa parashtron situatën në të cilën jetonte Neroni dhe bëmat e tij për të kënaqur egon e vet, Shameti shprehet se në fund “Senati synoi t’i japë fund marrëzisë duke e dënuar me vdekje për tradhti të lartë, por perandori nuk deshi t’ua japë këtë kënaqësi dhe kreu vetëvrasje”.

Sipas tij, “Fjalët e fundit që tha para vetëvrasjes ishin: “Qualis artifex pereo” (Çfarë artisti i madh po vdes)”, ndërsa i bashkëngjit postimit të tij kalldrëmin e “Qafës së Pazarit” në Gjirokastër.

Postimi i plotë:

ÇFARE ARTISTI I MADH PO VDES

Do të flasim sot për Neronin, perandorin romak, të cilin për nga marrëzia dhe deliri i madhështisë e tejkalon ndoshta vetëm Kaligula.

Mizoria, sadizmi, ekstravaganca dhe perversiteti seksual ishin tema dominuese përgjatë 14 viteve të sundimit të Neronit.

Djegia e Romës prej tij, thjesht për qejf, për të përjetësuar emrin në histori është fabula më e njohur ndër bëmat e psikopatit që e njohu pushtetin qysh në moshën 16 vjeçare.

Biografët e shpjegojnë këtë akt prej piromani, i cili shkaktoi djegien e plotë ose të pjesshme të dhjetë prej katërmbëdhjetë distrikteve të Romës, me zilinë e Neronit ndaj mbretit të lashtë trojan, Priamit. Historiani romak Seutonius dëshmon se ndërsa Roma digjej, Neroni këndonte “Fati i Iliumit”, një rapsodi epike që i thurte lavde rrënimit të Trojës nga grekët.

Për më shumë bëhu pjesë e grupit më viral në Facebook, Dosja.al

Disa të tjerë e lidhin aktin barbar, me planin për t’i hapur vend një ndërtimi madhështor të quajtur Shtëpia e artë (Domus area), ku do të ngrihej edhe një monument gjigant, rreth 30 metra i lartë, i vetë Neronit.

Megjithatë, djegia e Romës nuk është e vetmja gjëmë marroke që Neroni la në histori. Pesëvjeçari i tij i parë qeverisës ishte shembullor (nën tutelën e mençur të nënës së tij). Fjalimin e parë të Neronit para Senatit thuhet se e shkroi këshilltari i tij, Seneka. Aty Neroni zotohej t’i jepte fund keqqeverisjes së trashëguar nga paraardhësit, të zhdukte korrupsionin dhe të reformonte drejtësinë.

Mirëpo menjëherë më pas erdhi shkulmi i çmendurisë së Neronit. Fillimisht vrau të jëmën vetëm sepse po e pengonte të ndahej nga gruaja dhe të lidhej me një shërbëtore.

Më pas vijuan ekzekutimet e këshilltarëve dhe anëtarëve të farefisit. Gjyqet për tradhti u bënë të rregullta. Në një prej tyre u dënua me vdekje edhe poeti Lukan. Edhe vetë Seneka u detyrua të kryejë vetëvrasje. Në fund fare erdhi martesa e Neronit me Pitagorën, një qytetar i lirë, në një dasëm publike ku vellon e nuses e mbante mbi krye vetë perandori.

Thuhet se Neroni improvizonte fushata ushtarake të paqëllimta dhe shkatërrimtare për ushtrinë, thjesht për të kënaqur egon e tij prej strategu të madh.

Në fund Senati synoi t’i japë fund marrëzisë duke e dënuar me vdekje për tradhti të lartë, por perandori nuk deshi t’ua japë këtë kënaqësi dhe kreu vetëvrasje. Gjithsesi edhe në këtë akt ai la gjurmën e vet prej të çmenduri kur e detyroi njërin nga shoqëruesit të kryejë vetëvrasje para tij, thjesht për të krijuar një ide sesi do të ishte.

Fjalët e fundit që tha para vetëvrasjes ishin: “Qualis artifex pereo” (Çfarë artisti i madh po vdes).

Qyteti i Kadaresë, u bë pjesë e UNESCO për vlerat e rralla që ka qyteti i vjetër dhe ishte një shembull i qyteteve tregtare të stilit otoman. Por ndërhyrja e fundit, ku pllakat po shkulen pa kriter dhe në një mënyrë që po i dëmton ato, duket se po dëmton dhe trashëgiminë kulturore të këtij qyteti.

(B.B/ Dosja.al)

Shto Koment