Bota

Rachida Dati, gruaja që xhelozoi Carla Brunin, si e rrënoi pasioni për veshjet luksoze politikanen më të zgjuar në Francë (Foto)

E bukur, e zgjuar dhe e zonja! Me këto tre fjalë çdokush do të përshkuante në mënyrë perfekte Rachida Datin, gruan më të pushtetshme në kohën kur Franca drejtohej nga Nikolas Sarkozy.
Featured image of article: Rachida Dati, gruaja që xhelozoi Carla Brunin, si e rrënoi pasioni për veshjet luksoze politikanen më të zgjuar në Francë (Foto) Rachida Dati

FRANCË- E lindur në një familje të varfër, myslimane me origjinë nga Algjeria, Dati arriti që të kapte majat e pushtetit për t’u bërë e besuara, krahu i djathë apo edhe ndërgjegjia e presidentit të Francës.

Çdo ditë, mëngjesi për Datin niste po njësoj duke konsumuar telefonata me presidentin, i cili në asnjë moment nuk ngurronte që t’i tregonte telashet mikes së tij më të mirë.

Ishin pikërisht këto telefonata, ato që shqetësuan Zonjën e Parë, Carla Brunin për marrëdhënien e saj. Po! Carla Brunin, një ikonë të paraselave të modës, një perëndëshë imazhin e të cilës e donte çdo shtëpi presitigjoze mode. Për herë të parë ndoshta ajo provonte ndjenjën e pasigurisë. Aq të thellë saqë u detyrua që një telefonatë mëngjesi ta bënte edhe ajo vetë me Rachidan duke i kërkuar që të mos e telefonte më të shoqëin.

Për ta njohur më mirë gruan që mahniti Francën do të fillojmë të tregojmë historinë e saj që nga vogëlia deri më tani. “Rritja dhe rënia e Rachida Dati,”-pasi e tillë ishte edhe jeta e saj.

 

 

FAMILJA

Rachida Dati lindi në një familje të varfër myslimane emigrante.  Edhe pse nuk i pëlqente aspak emri i saj lakohej shumë për kapërcimin e klasave që ajo bëri duke u quajtur “Hirushja”.

Dati u rrit në periferi të qytetit provincial Chalons-sur-Saône. Ajo ishte e dyta nga 12 fëmijët e lindur në familjen e Mbark dhe Fatim-Zohra, dy algjerianë analfabetë. Prindërit e saj u përpoqën të plotësonin kushtet e fëmijëve të tyre, duke iu qepur rrobat e nga pëlhurat e perdeve për të cilat Rachida ankohej gjithmonë.  Një ditë, babai i saj shkoi në një shkollë katolike e i kërkoi që të pranonte dy vajzat e tij më të më të mëdha, Malika dhe Rachida. Edhe pse nëna e saj nuk ishte dakord me kushtet e shkollës, ishte bindur sapo kishte parë tarifat modeste. Kështu nisi edhe puna e Datit për t’u bërë më e mira. Kur u rrit teksa ajo festonte netë pafuns në “Elysée” krah Sarkozisë e veshur me “Haute Couture”, babai i saj Mbark jetonte një realitet tjetër. Një ndërtues maroken në pension shqetësohej për të bijën pasi vëllai i Datit, Jamal ishte burgosur si trafikant droge duke e përçarë “plakun” se anën e kujt të mbante. E megjithatë zgjidhja ishte bërë, Mbark e thoshte qartë: “Unë tani mendoj për Rachidan, jo Jamalin.”

MARRËDHËNIA ME SARCOZY DHE FAMILJEN E TIJ

Ishte gruaja e dytë e Sarkozisë, Cécilia që sugjeroi që ai ta hiqte Datin nga posti i këshilltares e t’i jepte një pozicion më të pushtetshëm. Pa përvojë, Dati filloi të punonte brenda partisë UMP të Sarkozisë duke rritur kështu edhe pushtetin e saj. Ajo ndërtoi një miqësi të ngushtë me Cecilia, e cila e quante atë “motra ime”. Aq shumë ishin lidhur saqë, Rachida shkonte edhe me pushime me çiftin presidencial.

Dati qëndroi besnike shoqes së saj të ngushtë edhe gjatë ndarjes me Sarkozy, duke e informuar për të dhe duke e shoqëruar ajo në çdo dalje publike.

Në një nga librat e parë në lidhje me jetën e saj, Carla Bruni tregonte me detaje se si Dati u kishte hyrë në dhomën e gjumit dhe çdo mëngjes telefonte bashkëshortin e saj në telefon.

Aq e nervozonte kjo rutinë ditore supermodelen e njohur, saqë iu dorëzua tundimit dhe i kërkoi Datit që të mos e telefonte më të shoqin.

NGRITJA NË POLITIKË

Edhe pse ministre e Drejtësisë, Rachita donte dhe lakmonte me çdo kush botën e kopertinave të revistave. Gjithmonë e veshur me marka e me taka, Dati tërhiqte vëmendjen me klasin e saj kudo që shkonte.  e takave të larta. Megjithatë, ajo arrinte gjithmonë të ndërpriste magjinë e markave dhe çantave të bukura duke bërë më së miri rolin e saj në politikë. Një pjesë e suksesit i dedikohej padyshim mentorit të saj, Sarkozy. Ndihma që më pas edhe ajo ia ktheu me të njëjtën mënyrë.

Por përveç miqësisë së sinqertë, Sarkozy nuk denjonte edhe ta përdorte Rachidan. Me emërimin e saj në krye të Drejtësisë së vendit, ai u dërgoi mesazh të gjithë fëmijëve të emigrantëve në Francë se me punë çdo gjë ishte e mundur.

Pavarësisht skepticizmit që ajo krijonte me pamjen e jashtme, Dati u bë menjëherë një nga figurat më të njohura në Francë. Shpejtësia me të cilën arriti të ngrihej ajo ka qenë mahnitëse dhe e paprecedentë. Por edhe historia e rënies së saj ishte po e njëjta.

RËNIA

42-vjeç, beqare dhe në pritje të një fëmije. Edhe pse shikohej me lupë çdo lëvizje e saj, Dati nuk e tha kurrë së kush ishte babai i bebes së saj për shkak se jeta e saj  private ishte shumë e komplikuar.

Vitet e fundit, ajo ishte përfolur se ishte lidhur me ish-kryeministrin spanjoll, José María Aznar dhe ministrin francez të Sporteve, Bernard Laporte. Të dy mohuan atësinë e fëmijës.

Shtatzënia që nuk fshihej, e zbuloi dhe e bëri më të prekshme Datin duke u kthyer në temë diskutimi e në objekt tallje nga politikanët  francezë.

Magjistratët dolën në rrugë në protestë ndaj saj, pasi ata i konsideronin reformat e saj tejet të vështira për t’u përmbushur. Në tryezën e punës, asaj i mbërriti një letër e nënshkruar nga mbi 500 magjistratë dhe gjyqtarët, që përçmonin politikat e saj jo-kohezive.

Burgjet e Francës ishin aq të mbipopulluara duke shtuar kështu edhe numrin e vrasjeve dhe vetëvrasjeve. Repartet e burgjeve gjithashtu kërkonin largimin e saj duke kërcënuar me kryengritje. Pavarësishte gjithçkaje ajo u shpreh aso ohe se dëshironte të qëndronte dhe të luftonte  ë Ministrinë e Drejtësisë, duke hedhur iu dalë në ballë intrigave që i vinin nga “Elysee” nga konservatorët. Edhe pse ishte në periudhën e lehonisë, ajo u shpreh në atë kohë se do të kthehej zyrën e saj tre javë pas lindjes.

Por jo… Koha e saj kishte mbaruar. Miku i saj, presidenti i Francës u detyrua që ta shkarkojë për të shpëtuar veten e tij. Në rast të kundërt gjithë turma e zemëruar do t’i kthehej atij, duke rrezikuar shumë qëndrimin në krye të shtetit të Francës.

Burimi:  Theguardian  

K.M/Dosja.al

Shto Koment