Opinione

Pa median politikanët shqiptarë do të ishin çobenj

Lajmi i cili për popullin do të ishte lajm i dorës së dytë apo tretë, po lancohet sot si një lajm i rëndësisë së “veçantë dhe jetik”. Ky lajm shpesh po anashkalon dhe po “harron” tragjedinë, zinë, dhimbjen, problemet, varfërinë dhe telashet e këtij populli.
Featured image of article: Pa median politikanët shqiptarë do të ishin çobenj Foto Ilustruese

TIRANË– Trillim apo realitet? Mediat shqipe edhe në ketë zezëditë kanë filluar të gatuajnë ndodhi dhe lajme të pavlera e spektakolare, më shumë se informata dhe lajme të rëndësishme e të dobishme.

Lajmi i cili për popullin do të ishte lajm i dorës së dytë apo tretë, po lancohet sot si një lajm i rëndësisë së “veçantë dhe jetik”. Ky lajm shpesh po anashkalon dhe po “harron” tragjedinë, zinë, dhimbjen, problemet, varfërinë dhe telashet e këtij populli.
Ja disa lajme konkrete, që janë veçori tipike të këtij lloji të gazetarisë që po dominon në oborrin e mediave të pushtetit:

1. “Po vidhen ndihmat humanitare”!
2. “Polici vodhi ndihmat dhe i çoji ne shtepi»”
3. “Po shiten bataniet dedikuar të dëmtuarëve nga tërmeti”
4. “Po qan Edi Rama me lot!”

A zgjon interesim ky lloj lajmi për opinionin publik shqiptar?

Në krahasim me tragjedinë kolektive që ka goditur shiqptarët, siç janë: vdekja e familjarëve, plagosjet, rrënimi i shtëpive, papunësia, pamundësia materiale për jetën normale, pasiguria, mungesa e sigurimit shëndetësor, invalidor dhe pensional, këto lajme janë ofenduese dhe tallëse për kohën!

Kjo mënyrë e lansimit të “lajmeve” të padobishme, tallëse e spektakolare, nga ky lloj i grupit politik medial, nuk bëhen krejt pa qëllime. Vetëdija e opinionit publik, – sipas sjelljes së medias së pushtetit, – lë të kuptosh se, në Shqipërinë e sulmuar nga natyra e nga pushteti, ka nevojë për intervenime policore kundër delikuentëve, të cilët po «shesin batanije», dhe për psikologë për t’a trajtu Kryeministrin e mërzitur të Tiranës.

Në anën tjetër disa media shqipe, nuk kanë guximin, që në mënyrë objektive dhe të pavarur të kritikojnë, të debatojnë dhe të monitorizojnë rrjedhën e tragjedisë dhe të pastragjedis natyrore. Dëshirohet që mediat të citojnë, besnikërisht e masovikisht, pushtetin dhe vetëm pushtetin.

Këto media po relativizojnë problemet! Këto media po barazojnë «një batanije të vjedhur» me vjedhjen industriale të pushtetarëve. Këto media barazojnë «vjedhjen e një thesi me rroba të vjetra nga një polic i varfër» me krimin ekonomik të tri dekadave.
Nuk ka gazetari hulumtuese për vjedhjen e minierave të Shqipërisë, nuk ka hulumtime për vjedhjen e Energjisë Elektrike, Telekomunikacionit, Aerotransportit. Nuk ka hulumtime për inxhinierët e korruptuar të ndërtimit me pushtetin. Nuk ka, nuk ka! Sepse s’ka gazetari, s’ka, s’ka, s’ka!

Për më shumë bëhu pjesë e grupit më viral në Facebook, Dosja.al

Pushteti kërkon mbështetje nga mediat
Qeveria edhe në këto ditë të rënda po kërkon nga media mbështetje për perforcimin dhe sigurimin e pozitave të saja. Pazar me gjak! Tregëti me kufoma! Biznes me vdekjen!

A është e mundur kjo? A bëhet kjo?

Bëhet, bëhet! Bëhet sepse pushteti po bën marrëveshje, herë të hapur e herë të fshehtë, me gazetarë e me media.
Është fjala për “mos-sulm” medial. Nëse media, ndonjëherë, nuk përkrahë, nuk prodhon e nuk lanson besnikërisht idetë, intereset dhe planet e pushtetit, traktati i mos-sulmit medial bëhet i pavlefshëm; Nga pushteti do të pasojnë sanksionet: Si për shembull në formën e thirrjeve telefonike, e-mailave, gjobave materiale, e deri edhe te kërcënimet me jetë dhe kërcnimet për mbylljen e medias. A nuk i kërcënoi Kryeministri i Tiranës mediat dhe «gazetarët rebel?» A nuk e burgosi gazetarën e shkretë, vetëm e vetëm për shkrimin e një fjalie në facebook?

Tashti shtrohet pyetja: A jemi ne publiku, ai që ndërmjetëson dhe përcakton temat ditore sociale, politike e të korrupcionit, apo janë politikat ato që përcaktojnë e kryejnë këtë ndërmjetësim?
“Mediat vendosin se cila temë do jetë temë diskutimi dhe cila do të tërheqë vëmendjen në opinion. Këto vendosin se cilës temë do t’i japin prioritet, e cilës jo”, kështu thonë McCombs dhe Shaw. Por në rastin tonë është pushteti, ky, i cili i ka blerë mediat, e përmes tyre edhe po përcakton temat e «rendësishme» në hpsirën publike, sikurse: «vjedhja e batanieve dhe vjedhjet e disa brekeve nga një polic i varfër shqiptar»!
Pra temat politike e temat korruptive, që vërehen shumë lehtë në opinioin publik, nuk bëhen temë diskutimi e nuk trajtohen në media.

Pse disa tema e “probleme” të parëndësishme bëhen kryelajm e temë diskutimi në media? Çfarë është roli i mediave në këtë organizim? Hulumtojnë, përcaktojnë, ndihmojnë mediat apo janë thjesht shërbëtore të politikës?
Teoria e McCombs dhe Shaw në shkencat e komunikimit njihet si “Agenda setting Theory”. Në Tiranë kjo teori e përcaktimit të temave në debatin publik është duke dominuar. Vendimet “demokratike” në Tiranë duket se nuk merren si rezultat i informacioneve dhe i fakteve të mjaftueshme, por si prodhimrezultat i “realiteteve” të cilat konsiderohen si “fakte”, sepse ato janë të paraqitura dhe të ofruara ashtu nga mediat e pushtetit.
Shkurt e shqip: Pa ndihmën e mediave, shumica e politikanëve shqiptarë nuk do ishin politikanë, por çobanë.

Marrë nga Respublica.al

(f.m/dosja.al)

Shto Koment