Editorial

Ora e ujkut

Bindja se shkatërrimi i demokracisë dhe sundimi i ligjit do të ndodhin pa u ndëshkuar po përhapet përditë e më shumë. Me sa duket ne e kemi pranuar që ora e krizës do të jetë ora e vdekjes.
Featured image of article: Ora e ujkut

Ora tre e mëngjesit.
Pikërisht për këtë orë, Ingmar Bergman bëri një film.
Kjo është ora kur gjithçka duket e zezë, kur duket se ka ardhur fundi, por pikërisht po në këtë orë, thuajse si me magji fillon të vijë mëngjesi. Në film, Bergman këtë orë, e cila në vendet nordike quhet si ora e ujkut, e përshkruan kështu: “Ora mes natës dhe agimit. Është ora kur më shumë njerëz vdesin, kur gjumi është më i thellë, kur makthet nga ëndrrat janë më reale. Është ora kur ata që nuk flenë përndiqen nga frikërat e tyre më të fshehta, kur fantazmat dhe demonët janë të plotëfuqishëm, ora e ujkut është pikërisht ora dhe kur lindin më shumë fëmijë”.
Pra, është një moment krize, në të cilën jeta ose vdekja mund të fitojë. Në atë orë ka më shumë vdekje, por edhe më shumë lindje.

Nisur nga filmi dhe përcaktimi i çuditshëm për këtë orë, lexova më shumë në lidhje me të dhe sipas Bergmanit, ora e ujkut ka dy anë. Shumë njerëz e shohin nga ana e natës duke e quajtur si ora më e zezë por ka dhe nga ata si Churchill i cili e ka quajtur “Ora më e Mirë”. Emërtimi për këtë orë varet gjithmonë nga kushtet në të cilat ndodhen njerëzit.

Mund të quhet edhe momenti i së vërtetës, sepse kërcënimi i ujkut nuk mund të kapërcehet pa përpjekje të mëdha që zhvillojnë karakterin e një personi ose të një vendi. Askush nuk kalon orën e ujkut pa ndryshuar. Çelësi është nëse dikush vdes ose lind, nëse bëhet ora e tij më e mirë ose e tij më e keqe. Dhe kjo varet nga secili prej nesh.

Çdo natë ka orë ujku, por dhe gjithë jeta ka orë ujku. Ka orë ujku për njerëzit por ka edhe për shoqëritë.

Shqipëria është në orën e saj të ujkut, në momentin e saj më të errët. Kërcënimi ndaj së ardhmes së saj demokratike, një aspiratë e shumë brezave, nuk ka qenë kurrë më i madh se ai me të cilin po përballet tani, kryeministrin, i cili sado të përpiqet nuk i fsheh dot synimet e tij për të shkatërruar institucionet demokratike dhe për të vendosur veten si një autokrat.

Për më shumë bëhu pjesë e grupit më viral në Facebook, Dosja.al

Është një orë jashtëzakonisht e errët. Ajo që e bën më të keqe është heshtja e shoqërisë përballë asaj që po ndodh. Ka shumë që, në mënyrë të pashpjegueshme, janë në favor të ujkut. Por ka edhe shumë të tjerë të cilët edhe pse nuk e dëshirojnë këtë fat për vendin dhe familjet e tyre, presin që dikush tjetër të bëjë diçka për t’i shpëtuar. Pak nga pak ata duket se po e kuptojnë se ata tek të cilët kishin varur shpresat e shpëtimit nuk do të bëjnë asgjë. Por në vend që të thonë “nëse ata nuk do të bëjnë asgjë për ne, ne do ta bëjmë” këta njerëz duket se kanë rënë në neglizhencë totale.
Bindja se shkatërrimi i demokracisë dhe sundimi i ligjit do të ndodhin pa u ndëshkuar po përhapet përditë e më shumë. Me sa duket ne e kemi pranuar që ora e krizës do të jetë ora e vdekjes.

Me këtë sjellje, prognoza e rezultatit të orës sonë të ujkut është e sigurt. Kjo nuk është mënyra për të ndërtuar një vend. Nëse mbahet ky qëndrim, ky ose një ujk tjetër do të na hajë, tani ose më vonë. Një grup njerëzish që nuk janë të gatshëm të mbrojnë të drejtat e tyre nuk përbëjnë një vend, madje as një shoqëri, por vetëm një grup që kërkon të skllavërohet.

Sigurisht, të bësh diçka për të mbrojtur veten bëhet më e vështirë kur kalon koha sepse, duke mos gjetur rezistencë, tirani i mundshëm kap gjithnjë e më shumë mekanizma të pushtetit. Por ne ende nuk kemi arritur në pikën ku mbrojtja nuk është më e mundur. Zgjedhjet e prillit 2021 mund të kthehen nga ora e vdekjes në orën më të mirë.

Ora e ujkut nuk paraqet vetëm anën e saj negative. Askush nuk mund ta shpëtojë vendin vetëm. Kemi nevojë të mbështesim njëri –tjetrin duhet të bëjmë diçka të thjeshtë, të mbështesin me kohën dhe fuqinë tonë progresin, ndryshimin, t’i japim fund kësaj klase të babëzitur politike, të luftojmë dhe ta kthejmë orën tonë të ujkut në kahun e lindjes.

Me mençuri të forcojmë karakterin tonë si popull, aq sa të na nevojitet për ta kthyer orën e ujkut në një agim të demokracisë dhe sundimit të ligjit. Nëse nuk mund ta bëjmë as këtë për të ardhmen tonë dhe të fëmijëve tanë, nuk duhet të ankohemi më për autokratin e radhës që del nga zgjedhjet, sepse, siç thotë fjala e urtë, “Çdo popull ka qeverinë që meriton”.

Shto Koment