Aktualitet

Plagosja në Maliq/ Gjyshja e autorit: Ishte thikë që qëronim mollë! Shyqyr që është djali mirë, familjarët e tij nuk donin ta vizitonim në spital

Ndërkohë gjyshja Arefije Kora pohoi se thikën nipi duhet ta ketë marrë në shtëpi, pasi ishte nga ato që qëronim mollë. Gjyshja shprehet se autori i ka thënë që është zënë me atë djalin që e tallte shumë. 

16 Maj 2025, 16:43 Nga E. D
Plagosja në Maliq/ Gjyshja e autorit: Ishte thikë që qëronim
fotot ilustruese

MALIQ- Një plagosje me thikë u raportua ditën e sotme në fshatin Sheqeras në Maliq, ku një 14-vjeçar goditi me thikë një 15-vjeçar. Ndërkohë gjyshja Arefije Kora pohoi se thikën nipi duhet ta ketë marrë në shtëpi, pasi ishte nga ato që qëronim mollë. Gjyshja shprehet se autori i ka thënë që është zënë me atë djalin që e tallte shumë. Sipas saj nipi nuk e ka marrë thikën për të goditur 15-vjeçarin, por pasi e ka shtrirë në tokë ai ka lëvizur dhe është plagosur me thikë. Ajo thekson se djalin e tallnin shumë. 

“Unë isha në shtëpi, vjen djali që nga shkolla, nuk e di a vajti në shtëpi a nuk vajti se unë djalin e kam të ndarë. Më tha: Nëna u zura me atë djalin që më tallte shumë. Nuk pandeha që ishte bërë kaq e madhe. Më tha unë kisha atë thikën, ai më shtriu në tokë, unë nuk do e godisja, por nuk e di si e zuri thika. Unë nuk e mora për atë thikën.

Ai më shtriu i pari në tokë, unë lëviza dhe atë e zuri thika. Nga këtu shkova tek i ati i tij, më doli gjyshja e tij, i tregova. Ajo po thërriste, ka të drejtë, nuk i zemërohem dot. Më tha djalin e plagosur e çuam në Korçë, o bëhet, o nuk bëhet. Marrim taksinë për të shkuar në Korçë, rrugës marrim gjyshin e djalit dhe e pyesim si është, se jemi nisur. Ne djalin e kemi në Korçë na tha po mos hajdeni se po erdhët do bëhet e madhja, do vritemi, nuk ju lë të gjallë. U kthyem, gjetëm policinë, i pyetëm, na thanë po kërkojmë thikën.

E tallnin shumë djalin, më shumë pa shkollë djali se me shkollë. Ca e tallnin andej, ca i thoshim do shkosh në shkollë se s’bën. Më tallnin thoshte po se përse, nuk e di. Ju kam vajtur në shtëpi, nuk e di unë e shkreta. Nuk janë shokë klase. Ne ankoheshim te këta, djalin e tallte dhe vinte në shtëpi duke qarë. Ne familjarët na thonin do i flasim djalit dhe do e zgjidhim. Ju thoja po na mbetet djali pa shkollë, djali është në klasë të shtatë. I thoshim shko te mësuesi, kap edhe drejtorin. Një thikë të vogël kishte, e gjeti policia, nga shtëpia do e ketë marrë. Thikë e shtëpisë ishte, një që qëronim mollë. Unë nuk e dija që ishin zënë, po bëja drekën kur erdhi ai duke qarë.

Unë po i thoja çfarë na bëre, ai u hutua më shumë. Shyqyr që është djali mirë, në radhë të parë për ata, por edhe për ne. Ata e kanë në dorë, mos zien as me nusen, as me djalin, mos i dalin djalit përpara t’i thonë ç’mi bëre djalit. Këtë duam ne. Ne në shkollë nuk jemi ankuar, te prindërit e djalit kemi shkuar. Ky djali e shante gjithmonë, për këtë ankohej," u shpreh gjyshja e autorit.

pla

Sondazh

Poll