DikurVirale

Historia e pazakontë/ U internua pse po***i në vdekjen e Enverit!

Atë ditë e kishte kapur një e ftohur e keqe, por s’bëhej fjalë që të mos shkonte: tërë Shqipëria ishte shpërngulur në Tiranë dhe njerëzit udhëtonin edhe varur në dyert e vagonëve të trenave tanë kinezë.
Featured image of article: Historia e pazakontë/ U internua pse po***i në vdekjen e Enverit! Foto nga varrimi i Enver Hoxhës
Përditësuar:

Sapo kishte vdekur Enver Hoxha dhe gjithë populli ishte i detyruar të shkonte të bënte homazhe para varrit të Udhëheqësit të Përjetshëm, për t’i dhënë lamtumirën e fundit.

Shkoi edhe kushërira e fatorinos bashkë me kolektivin e punës – ajo punonte në një uzinë, ndërtuar madje nga kinezët.

Atë ditë e kishte kapur një e ftohur e keqe, por s’bëhej fjalë që të mos shkonte: tërë Shqipëria ishte shpërngulur në Tiranë dhe njerëzit udhëtonin edhe varur në dyert e vagonëve të trenave tanë kinezë.

Para detyrës për t’i bërë nderet e duhur Udhëheqësit të Përjetshëm, e ftohura konsiderohej një dobësi e papërfillshme borgjeze.

Kushërira e fatorinos e kuptonte se s’duhej të manifestonte dobësi të tilla ato ditë.

Dhe kështu u nis drejt varrit të Udhëheqësit.

Priti radhën e gjatë e të pafund, kushedi sa e sa orë, dhe kur u gjend para varrit, u ul në gjunjë si gjithë të tjerët që ta vajtonte Udhëheqësin, të psherëtinte nga vaji dhe të puthte mermerin e ftohtë që e mbulonte.

Por, teksa sforcohej të nxirrte rënkimin e vajtimit, i shpëtoi një pordhë dhe per fat të keq qe edhe boll e zhurmshme, saqë u dëgjua nga dy persona të tjerë, anëtarë të të njëjtit kolektivi pune, që prisnin në radhë për të vajtuar pas saj.

Kur mbaroi çdo gjë, këta të dy shkuan e raportuan te sekretari i Partisë së uzinës.

Për më shumë bëhu pjesë e grupit më viral në Facebook, Dosja.al

Ky i fundit për shkak të ditëve që përjetonte vendi, mendoi se s’duhej humbur një rast i tillë dhe mblodhi menjëherë kolektivin.

Kushërira e shkrete u thirr zyrtarisht që të vërtetonte se pordha që lëshoi para varrit të Udhëheqësit, s’fshihte ndonjë qëllim armiqësor apo ndonjë plan sekret kundër Partisë.

Sekretari, nga ana e tij, ishte bërë tym dhe deklaronte se armiku përdorte të gjitha metodat e mundshme për të fyer dhe cenuar kujtimin e përjetshëm të shokut Enver Hoxha.

E keqja ishte se sekretari nuk e la me aq sepse, pasi kishte kërkuar në mënyrë maniake në biografinë e pordhë-lëshueses, gjeti se gjyshi i burrit të saj kishte qenë i dënuar nga Partia pas çlirimit. Kaq ishte.

Si mund të provonte tani kushërira e fatorinos se pordha që i kishte shpëtuar para varrit të Udhëheqësit pas vdekjes së këtij të fundit, s’kishte asnjë lidhje me ekzekutimin e gjyshit të burrit të saj pas çlirimit?

Nuk kishte burrë nëne që të mund të vërtetonte se dy ngjarjet nuk lidheshin mes tyre.

Dhe ndërsa pordhë-lëshuesja mundohej të vërtetonte të pavërtetueshmen, sekretari i Partisë përsëriste gjatë gjithë kohës parrullën: “Uji fle, armiku s’fle!”

Si pasojë, ajo u dënua, humbi punën dhe u internua në një fshat që të mësonte duke u rropatur nëpër ara, dashurinë e vërtetë për Udhëheqësin”

*Marrë nga libri “Ditar i Shkurter Kufijsh” (sh.b. Nerajda)/Argjirolajm.net

Shto Koment