Bota

Fëmijët që ndërpresin takimet e ‘Zoom-it’, mund të jenë kultura e rivendosur e korporatës

Covid-19 na ka zhytur të gjithëve në një eksperiment gjigant për të punuar nga shtëpia. Jemi të shkëputur fizikisht, por, në mënyrë të çoroditur, jemi më të lidhur me jetën e kolegëve tanë.
Featured image of article: Fëmijët që ndërpresin takimet e ‘Zoom-it’, mund të jenë kultura e rivendosur e korporatës Foto Ilustruese

Një ditë isha në një takim në Zoom me kolegë. Toni i zërit ishte serioz dhe zyrtar kur papritmas gjithçka ndryshoi. Dera prapa burrit që kryesonte mbledhjen u hap dhe dhe vogëlushja e tij vrapoi brenda, u hodh në prehër dhe zuri gjithë ekranin e kompjuterit të tij. Më kujtoi videon që doli virale në vitin 2017 kur Prof. Robert Kelly ishte duke u intervistuar drejtpërdrejt nga BBC kur vajza e tij e vogël u fut në dhomë dhe erdhi tek ai. Klipi përfundon me një nënë të furishme që largon fëmijët.

Ne mund të mos e shohim njëri-tjetrin në punë këto ditë, por në një farë mënyre po shohim shumë më tepër nga njëri-tjetri nga sa e parashikonim. Ky zbullim po më bën të mendoj se ekranet mund ta bëjnë jetën më të mirë me kolegët e punës se sa kur je në vendin e punës. Pse jemi fiksuar me sfondet e Zoom: Një studiuese pasuniversitare, Rebecca Lellie, më tregoi një histori të mrekullueshme se pse vendosi të shkruante tezën e saj në kulturat e ekranit.

Televizionet zakonisht vendosen në një pjesë publike të shtëpisë. Njerëzit vijnë dhe shkojnë dhe vëzhgojnë atë që ne po shikojmë. Tabletat dhe laptopët na lejojnë të endemi në një hapësirë ​​private dhe të shikojmë të pambrojtur. Siç vërejti Rebecca në hulumtimin e saj, ata inkurajojnë një mënyrë më intime të shikimit.

Unë kam menduar për atë vajzë shtatë vjeçare në takimet e pafundme të Zoom-it ku kemi qenë të gjithë. Çfarë na thotë komenti i saj për marrëdhëniet tona me ekranet? Cili është ndryshimi midis të qenit ballë për ballë dhe takimit në një mjedis virtual?

Një nga gjërat që takimet virtuale bëjnë është të na vendos të gjithë në shtëpitë e njëri-tjetrit.

Është paksa feministe që gratë kanë marrë me vete historikisht barrën e të qenurit kujdestarë të domenit të brendshëm. Se ne jemi ata që kemi bërë pjesën më të madhe të pastrimit, gatimit dhe punës emocionale. Këto ditë, natyrisht, shumë burra bëjnë më shumë pjesën e tyre. Por deri më tani një pjesë e madhe e punës së padukshme që të gjithë ne bëjmë në shtëpi mungonte nga vendi i punës.

Covid-19 na ka zhytur të gjithëve në një eksperiment gjigand për të punuar nga shtëpia. Jemi të shkëputur fizikisht, por, në mënyrë të çoroditur, jemi më të lidhur me jetën e kolegëve tanë. Në ekran të gjithë jemi duke parë njëri-tjetrin në afërsi. Ne jemi të përshtatur nga gjërat e jetës sonë personale.

Për më shumë bëhu pjesë e grupit më viral në Facebook, Dosja.al

A do të jemi më mirë në balancimin e punës dhe jetës?

Kërkesat feministe për orë fleksibël pune dhe praktika që nuk janë ndërtuar rreth nevojave të krijuesit të ushqimit tradicional mashkull, kanë bërë pak përparime në kulturën e korporatave. Nëse ndonjë gjë, epoka në internet dhe celular ka rezultuar që ne të jemi më të aftë për të punuar se kurrë më parë. Po sikur të duhej një virus për të ristartuar kulturat tona në vendin e punës dhe t’i humanizonte ato? Për t’u dhënë udhëheqësve dhe menaxherëve tanë besim se njerëzve mund t’u besohet të dorëzojnë pa pasur nevojë të veshin rroba dhe të gjykohet se në cilën kohë ata largohen nga detyra. Ndoshta është koha të reflektojmë për ato që kemi mësuar nga eksperimenti i gjerë i punës në shtëpi.

Ne dëgjojmë shumë rreth asaj se si ekranet na shkëpusin dhe na ndajnë nga “realiteti”. Megjithatë, unë dyshoj se shumë prej nesh kanë gjetur të kundërtën duke parë dhomat e ndenjës dhe dhomat e gjumit të njëri-tjetrit. Duke parë fëmijë që enden brenda dhe jashtë kornizës.

Unë isha në një takim virtual një ditë tjetër kur një njeri i cili është i famshëm për sjelljen e tij të pamëshirshme pragmatike bëri  pauzë dhe u kërkoi të gjithëve të shpjegojnë se çfarë fshihej pas tyre. Ne folëm për pikturat, fotot dhe librat tanë dhe ato që ata do të thoshin për ne.

Nga: Catharine Lumby

Marrë nga; The Guardian

Përshtati në shqip: (A.K.Dosja.al)

Shto Koment